Α΄ Χρονικώνκεφάλαιο 24
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Και αύται ήσαν αι διαιρέσεις των υιών του Ααρών· οι υιοί του Ααρών, Ναδάβ και Αβιούδ, Ελεάζαρ και Ιθάμαρ.
2Και απέθανον ο Ναδάβ και ο Αβιούδ έμπροσθεν του πατρός αυτών, και δεν είχον υιούς· όθεν ιεράτευσαν ο Ελεάζαρ και ο Ιθάμαρ.
3Και διήρεσεν αυτούς ο Δαβίδ, τον τε Σαδώκ εκ των υιών Ελεάζαρ, και τον Αχιμέλεχ εκ των υιών του Ιθάμαρ, κατά τα χρέη αυτών εις την υπηρεσίαν αυτών.
4Ευρέθησαν δε πλειότεροι αρχηγοί εκ των υιών Ελεάζαρ, παρά εκ των υιών Ιθάμαρ· και διηρέθησαν ούτω· εκ των υιών Ελεάζαρ ήσαν δεκαέξ αρχηγοί οίκου πατέρων· και εκ των υιών Ιθάμαρ οκτώ αρχηγοί του οίκου των πατέρων αυτών.
Ερμηνεία, στ. 1–4 (στα ρωσικά)
. Ко времени Давида сохранились две священнические линии, ведущие начало от двух младших сыновей Аарона — Елеазара и Ифамара, так как два его старшие сына — Надав и Авиуд умерли бездетными (Лев X). Представителем первой линии был Садок, второй — Ахимелех. И так как в поколении Елеазара насчитывалось шестнадцать родов, а в поколении Ифамара — 8, то сообразно с этим и всех священнических классов получилось 24 (Ср. Неем XII:1–7; 12–21).
5Διήρεσαν δε αυτούς διά κλήρων, τούτους προς εκείνους· διότι διευθυνταί του αγιαστηρίου και διευθυνταί του οίκου του Θεού ήσαν εκ των υιών Ελεάζαρ και εκ των υιών Ιθάμαρ.
6Και κατέγραψεν αυτούς Σεμαΐας ο υιός του Ναθαναήλ ο γραμματεύς, ο εκ των Λευϊτών, έμπροσθεν του βασιλέως και των αρχόντων και Σαδώκ του ιερέως και Αχιμέλεχ υιού του Αβιάθαρ και έμπροσθεν των αρχηγών των πατριών των ιερέων και Λευϊτών, λαμβανομένης μιας πατριάς εκ του Ελεάζαρ και μιας εκ του Ιθάμαρ.
Ερμηνεία, στ. 5–6 (στα ρωσικά)
. Между 24-мя священническими массами, или группами, и было распределено служение при храме на целый год, причем очередь той или другой чреды определялась при помощи жребия, вынимаемого попеременно представителями каждой линии. Подобный порядок был наилучшим средством к устранению разного рода недоразумений, неизбежных в том случае, если бы сроки служения назначались по усмотрению Давида и первосвященников. Между прочим, они возникли бы ввиду того обстоятельства, что одни недели (праздничные) были более доходны, другие менее. Священники, принужденные по указанию власти служить в малодоходное время, были бы недовольны; и наоборот, недовольство не могло иметь места при жребии. Достигаемое им уравнение священников еще более усиливалось попеременным выниманием. Если бы к жребию были допущены сначала 16 старших родов Елеазара, то очень возможно, что на их долю досталась бы большая часть лучших недель, чем, конечно, были бы обижены роды Ифамара. Вынимая же жребий попеременно, те и другие могли получить худые и хорошие сроки. Определяемый путем жребия порядок служения священнических групп записывался писцом Шемаией, очевидно, для того, чтобы увековечить его и тем устранить возможность возникновения в последующее время разных недоразумений.
7Ο πρώτος δε κλήρος εξήλθεν εις τον Ιωϊαρείβ, ο δεύτερος εις τον Ιεδαΐαν,
8ο τρίτος εις τον Χαρήμ, ο τέταρτος εις τον Σεωρήμ,
9ο πέμπτος εις τον Μαλχίαν, ο έκτος εις τον Μεϊαμείν,
10ο έβδομος εις τον Ακκώς, ο όγδοος εις τον Αβιά,
11ο ένατος εις τον Ιησούν, ο δέκατος εις τον Σεχανίαν,
12ο ενδέκατος εις τον Ελιασείβ, ο δωδέκατος εις τον Ιακείμ,
13ο δέκατος τρίτος εις τον Ουφφά, ο δέκατος τέταρτος εις τον Ιεσεβάβ,
14ο δέκατος πέμπτος εις τον Βιλγά, ο δέκατος έκτος εις τον Ιμμήρ,
15ο δέκατος έβδομος εις τον Εζείρ, ο δέκατος όγδοος εις τον Αφισής,
16ο δέκατος ένατος εις τον Πεθαΐα, ο εικοστός εις τον Ιεζεκιήλ,
17ο εικοστός πρώτος εις τον Ιαχείν, ο εικοστός δεύτερος εις τον Γαμούλ,
18ο εικοστός τρίτος εις τον Δελαΐαν, ο εικοστός τέταρτος εις τον Μααζίαν.
Ερμηνεία, στ. 7–18 (στα ρωσικά)
. От имен перечисляемых в данных стихах лиц — глав священнических родов, получили название и священнические чреды. Такова чреда Иегоиаривова (7), к которой принадлежал священник Матфия со своими сыновьями, известными братьями Маккавеями (1 Мак II:1), Авиева (ст. 10), из которой происходил Захария, отец Иоанна Крестителя (Лк I:5), Имерова (ст. 14), из членов которой известен современник пророка Иеремии священник Пасхор (XX:1).
19Αύται ήσαν αι διατάξεις αυτών εις την υπηρεσίαν αυτών, διά να εισέρχωνται εις τον οίκον του Κυρίου κατά το διατεταγμένον εις αυτούς διά χειρός Ααρών του πατρός αυτών, ως προσέταξεν εις αυτόν Κύριος ο Θεός του Ισραήλ.
20Περί δε των επιλοίπων υιών Λευΐ· εκ των υιών Αμράμ ήτο ο Σουβαήλ, εκ των υιών Σουβαήλ ο Ιεδαΐας.
Ερμηνεία, στ. 20 (στα ρωσικά)
. Шуваил — внук Моисея, сын его сына Гирсона, названный в ΧΧΙΙI:16 Шевуилом. Представителем происшедшего от него рода был во времена Давида некто Иедия, совершенно неизвестная личность.
21Περί του Ρεαβιά· εκ των υιών Ρεαβιά ο πρώτος ήτο ο Ιεσία.
22Εκ των Ισααριτών ο Σελωμώθ· εκ των υιών Σελωμώθ ο Ιαάθ.
23Οι δε υιοί Χεβρών ήσαν Ιεριάς ο πρώτος, Αμαρίας ο δεύτερος, Ιααζιήλ ο τρίτος, Ιεκαμεάμ ο τέταρτος.
24Εκ των υιών Οζιήλ Μιχά· εκ των υιών του Μιχά Σαμίρ.
25Ο αδελφός του Μιχά ήτο ο Ιεσία· εκ των υιών Ιεσία ο Ζαχαρίας.
26Οι υιοί του Μεραρί ήσαν Μααλί και Μουσί· οι υιοί του Ιααζία, Βενώ.
27Οι υιοί του Μεραρί διά του Ιααζία, Βενώ και Σωάμ και Ζακχούρ και Ιβρί.
Ερμηνεία, στ. 26–27 (στα ρωσικά)
. Имя «Бено» («сын его») ни в каком случае не может быть признано за собственное. Упоминание же о чьем-то сыне предполагает исчезновение имени его отца. Другим признаком порчи текста является повторение фразы ст. 26: «сыновья Мерари» в начале ст. 27: исчисление, не имеющее себе параллели в предшествующих стихах.
28Εκ του Μααλί ήτο ο Ελεάζαρ, όστις δεν είχεν υιούς.
29Περί δε του Κείς· οι υιοί του Κείς, ο Ιεραμεήλ.
30Και οι υιοί του Μουσί, Μααλί και Εδέρ και Ιεριμώθ. Ούτοι ήσαν οι υιοί των Λευϊτών, κατά τους οίκους των πατριών αυτών.
Ερμηνεία, στ. 21–30 (στα ρωσικά)
. Ср. XXIII:17–23.
31Έρριψαν και ούτοι κλήρους, καθώς οι αδελφοί αυτών οι υιοί του Ααρών, έμπροσθεν του βασιλέως Δαβίδ και του Σαδώκ και του Αχιμέλεχ και των αρχηγών των πατριών των ιερέων και Λευϊτών, εξισουμένων των πρώτων πατριών μετά των αδελφών αυτών των νεωτέρων.
Ερμηνεία, στ. 20–31 (στα ρωσικά)
. Приводимый в данных списках список левитских родов не заключает имен представителей гирсонитян, ввиду чего его нельзя считать, как полагают некоторые, списком всех левитских родов. Имена перечисляемых здесь левитов совпадают с именами глав левитов, назначенных на «дела дома Господня» (XXIII:6–23). И так как этим последним принадлежало участие в богослужении (XXIII:28–32), то и можно думать, что в настоящем случае исчислены левиты, ближайшие помощники священников в данном отношении. За справедливость такого предположения говорит тот между прочим факт, что они вынимали жребий вслед за сынами Аарона (31 ст.).
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.
1–19. Разделение на чреды священников, потомков Аарона. 20–31. Их ближайшие помощники левиты.