Ιερεμίαςκεφάλαιο 23
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Ουαί εις τους ποιμένας τους φθείροντας και διασκορπίζοντας τα πρόβατα της βοσκής μου, λέγει Κύριος.
Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)
Пастыри — это не только цари, но и поставленные царями правители народа (ср. XVII:20; XXI:12). — Овцы паствы Моей — пасущееся в моей стране стадо и след., стадо, принадлежащее Иегове (ср. XIII:17).
2Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, κατά των ποιμένων, οίτινες ποιμαίνουσι τον λαόν μου. Σεις διεσκορπίσατε τα πρόβατά μου και απεδιώξατε αυτά και δεν επεσκέφθητε αυτά· ιδού, εγώ θέλω επισκεφθή εφ' υμάς την κακίαν των έργων υμών, λέγει Κύριος.
3Και εγώ θέλω συνάξει το υπόλοιπον των προβάτων μου εκ πάντων των τόπων, όπου εδίωξα αυτά, και θέλω επιστρέψει αυτά πάλιν εις τας βοσκάς αυτών, και θέλουσι καρποφορήσει και πληθυνθή·
Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)
Здесь изгнание иудеев приписывается Богу, тогда как во 2-м ст. сказано, что их разогнали пастыри. Но во 2-м ст. указывается причина суда Божия над иудеями, а в 3-м указывается, что совершителем самого суда был Иегова.
4και θέλω καταστήσει ποιμένας επ' αυτά και θέλουσι ποιμαίνει αυτά· και δεν θέλουσι φοβηθή πλέον ουδέ τρομάξει ουδέ εκλείψει, λέγει Κύριος.
5Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και θέλω ανεγείρει εις τον Δαβίδ βλαστόν δίκαιον, και βασιλεύς θέλει βασιλεύσει και ευημερήσει και εκτελέσει κρίσιν και δικαιοσύνην επί της γης.
Ερμηνεία, στ. 5 (στα ρωσικά)
Отрасль праведная. Это имя Мессии уже упоминается у Исаии пророка (Ис IV:2; XI:1), а у пророка Захарии берется как вполне принятое у иудеев обозначение Его. (Зах III:8; VI:12, 13). В каком отношении этот Пастырь стоит к другим хорошим пастырям, о которых упомянуто в 4-м ст.? На основании XXII:22; XVII:20; XXI:12 можно видеть в этих многих пастырях людей, поставленных будущим праведным Пастырем, Его помощников. Праведной названа эта Отрасль потому, что справедливость — первая добродетель правителя-пастыря и ею-то вполне будет обладать Отрасль Давидова.
6Εν ταις ημέραις αυτού ο Ιούδας θέλει σωθή και ο Ισραήλ θέλει κατοικήσει εν ασφαλεία· και τούτο είναι το όνομα αυτού, με το οποίον θέλει ονομασθή, Ο Κύριος η δικαιοσύνη ημών.
Ερμηνεία, στ. 6 (στα ρωσικά)
Имя, какое будет дано Отрасли народом, указывает на то, что Мессия дарует столько благ народу избранному, что этот последний тогда исповедает открыто свою благодарность Иегове, Который через Мессию сделал народ Свой вполне праведным и, потому, достойным всяких милостей от Бога. Таким образом благополучие избранного народа, по представлению Иеремии, зависит не от какого-нибудь внешнего учреждения, не от исполнения, напр., обрядового закона, а есть дело единственно благодати Божией. Ясно, что здесь мы имеем пророчество о временах новозаветного оправдания в благодати. — Заметить нужно, что Иеремия употребляет здесь такое наименование Мессии «Иегова есть оправдание наше» — по евр. Иегова есть Zidkenu, вероятно, не без мысли о последнем царе иудейском, которого также звали «оправдание Иеговы» — Zidkijah по-русски: Седекия…
7Διά τούτο, ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και δεν θέλουσιν ειπεί πλέον, Ζη ο Κύριος, όστις ανήγαγε τους υιούς Ισραήλ εκ γης Αιγύπτου·
8αλλά, Ζη ο Κύριος, όστις ανήγαγε και όστις έφερε το σπέρμα του οίκου Ισραήλ εκ της γης του βορρά και εκ πάντων των τόπων, όπου είχα διώξει αυτούς· και θέλουσι κατοικήσει εν τη γη αυτών.
Ερμηνεία, στ. 1–8 (στα ρωσικά)
Пророк возвещает горе правителям Иудейского государства за их дурное управление. Но в то время как правители будут нести положенное им наказание, Господь Сам соберет рассеянных иудеев и отдаст их под попечение лучших пастырей-правителей. Говоря определеннее, пророк выясняет, что таким истинным пастырем иудеев и израильтян будет праведный потомок Давида. При нем народ будет вести праведную жизнь и, след., не будет уже наказываем Богом.
Ερμηνεία, στ. 7–8 (στα ρωσικά)
Пророк соединяет два момента: избавление от плена вавилонского и пришествие Мессии. Пророкам не были в точности указываемы Духом Божиим сроки событий, имеющих совершиться (1 Пет I:11).
9Ένεκεν των προφητών η καρδία μου συντρίβεται εντός μου· σαλεύονται πάντα τα οστά μου· είμαι ως άνθρωπος μεθύων και ως άνθρωπος συνεχόμενος υπό οίνου, εξ αιτίας του Κυρίου και εξ αιτίας των λόγων της αγιότητος αυτού.
10Διότι η γη είναι πλήρης μοιχών· διότι εξ αιτίας του όρκου πενθεί η γή· εξηράνθησαν αι βοσκαί της ερήμου και η οδός αυτών έγεινε πονηρά και η δύναμις αυτών άδικος.
Ερμηνεία, στ. 10 (στα ρωσικά)
Прелюбодеи, т. е. изменники по отношению к Иегове (ср. V:7).
11Διότι και ο προφήτης και ο ιερεύς εμολύνθησαν· ναι, εν τω οίκω μου εύρηκα τας ασεβείας αυτών, λέγει Κύριος.
12Διά τούτο η οδός αυτών θέλει είσθαι εις αυτούς ως ολίσθημα εν τω σκότει· θέλουσιν ωθηθή και πέσει εν αυτή· διότι θέλω φέρει κακόν επ' αυτούς εν τω ενιαυτώ της επισκέψεως αυτών, λέγει Κύριος.
13Είδον μεν αφροσύνην εν τοις προφήταις της Σαμαρείας. προεφήτευσαν διά του Βάαλ και επλάνων τον λαόν μου τον Ισραήλ.
14αλλ' εν τοις προφήταις της Ιερουσαλήμ είδον φρίκην· μοιχεύουσι και περιπατούσιν εν ψεύδει και ενισχύουσι τας χείρας των κακούργων, ώστε ουδείς επιστρέφει από της κακίας αυτού· πάντες ούτοι είναι εις εμέ ως Σόδομα και οι κάτοικοι αυτής ως Γόμορρα.
Ερμηνεία, στ. 14 (στα ρωσικά)
Все они, т. е. жители Иерусалима, как видно из следующего параллельного выражения: жители его.
15Διά τούτο ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων κατά των προφητών· Ιδού, εγώ θέλω ψωμίσει αυτούς αψίνθιον και θέλω ποτίσει αυτούς ύδωρ χολής· διότι εκ των προφητών της Ιερουσαλήμ εξήλθεν ο μολυσμός εις άπαντα τον τόπον.
16Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων· Μη ακούετε τους λόγους των προφητών των προφητευόντων εις εσάς· ούτοι σας κάμνουσι ματαίους· λαλούσιν οράσεις από της καρδίας αυτών, ουχί από στόματος Κυρίου.
17Λέγουσι πάντοτε προς τους καταφρονούντάς με, Ο Κύριος είπεν, Ειρήνη θέλει είσθαι εις εσάς· και λέγουσι προς πάντα περιπατούντα κατά τας ορέξεις της καρδίας αυτού, Δεν θέλει ελθεί κακόν εφ' υμάς·
18διότι τις παρεστάθη εν τη βουλή του Κυρίου και είδε και ήκουσε τον λόγον αυτού; τις επρόσεξεν εις τον λόγον αυτού και ήκουσεν;
Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)
Этот стих лучше перевести так: «кто стоит в совете Иеговы (как, напр., пророк Исаия при своем призвании, см. Иc VI гл.), тот видит (все) и слышит Его слово. Тот же, кто внимает Его слову, дает услышать и другим (следующее)». — Затем в 19-м стихе будет указано содержание услышанного от Бога слова.
19Ιδού, ανεμοστρόβιλος παρά Κυρίου εξήλθε με ορμήν, και ανεμοστρόβιλος ορμητικός θέλει εξορμήσει επί την κεφαλήν των ασεβών.
20Ο θυμός του Κυρίου δεν θέλει αποστρέψει εωσού εκτελέση και εωσού κάμη τους στοχασμούς της καρδίας αυτού· εν ταις εσχάταις ημέραις θέλετε νοήσει τούτο εντελώς.
Ερμηνεία, στ. 19–20 (στα ρωσικά)
Истинный пророк теперь не может предсказывать иудейскому народу ничего радостного, а только одно печальное. — В последующие дни — правильнее: когда наступит конец, когда начнет совершаться страшный суд над иудеями, тогда только и поймут близорукие пророки свою оплошность.
21Δεν απέστειλα τους προφήτας τούτους και αυτοί έτρεξαν· δεν ελάλησα προς αυτούς και αυτοί προεφήτευσαν·
22αλλ' εάν ήθελον παρασταθή εν τη βουλή μου, τότε ήθελον κάμει τον λαόν μου να ακούση τους λόγους μου, και ήθελον αποστρέψει αυτούς από της πονηράς οδού αυτών και από της κακίας των έργων αυτών.
Ερμηνεία, στ. 9–22 (στα ρωσικά)
Переходя к пророкам, которые также могли быть названы пастырями народа, Иеремия обличает их в том, что они, совместно со священниками, ведут к погибели свой народ. Особенно они виновны в том, что закрывают, глаза народа на угрожающую ему опасность. Впрочем, они и не знают, в чем состоит решение Иеговы относительно иудейского народа. Поэтому нечего бы и слушать этих пророков!
23Θεός εγγύθεν είμαι εγώ, λέγει Κύριος, και ουχί Θεός μακρόθεν;
24Δύναταί τις να κρυφθή εν κρυφίοις τόποις και εγώ να μη ίδω αυτόν; λέγει Κύριος. Δεν πληρώ εγώ τον ουρανόν και την γην; λέγει Κύριος.
Ερμηνεία, στ. 23–24 (στα ρωσικά)
Бог в настоящее время далек от развращенных иудеев, но тем не менее Он и издали видит ясно все, что делается в Иерусалиме. Он слышит, что там говорят пророки.
25Ήκουσα τι λέγουσιν οι προφήται, οι προφητεύοντες εν τω ονόματί μου ψεύδος, λέγοντες, Είδον ενύπνιον, είδον ενύπνιον.
26Έως πότε θέλει είσθαι τούτο εν τη καρδία των προφητών των προφητευόντων ψεύδος; ναι, προφητεύουσι τας απάτας της καρδίας αυτών·
27οίτινες στοχάζονται να κάμωσι τον λαόν μου να λησμονήση το όνομά μου, διά των ενυπνίων αυτών τα οποία διηγούνται έκαστος προς τον πλησίον αυτού, καθώς ελησμόνησαν οι πατέρες αυτών το όνομά μου διά τον Βάαλ.
Ερμηνεία, στ. 27 (στα ρωσικά)
Имя Божие, т. е. истинное откровение Существа Божия. Это откровение дано в законе и словах истинных пророков.
28Ο προφήτης εις τον οποίον είναι ενύπνιον, ας διηγηθή το ενύπνιον· και εκείνος, εις τον οποίον είναι ο λόγος μου, ας λαλήση τον λόγον μου εν αληθεία. Τι είναι το άχυρον προς τον σίτον; λέγει Κύριος.
Ερμηνεία, στ. 28 (στα ρωσικά)
Сон далеко не то же, что действительное откровение от Бога, потому что если даже иной сон посылается от Бога, как, напр., Иакову, то с другой стороны люди способны и простые сновидения — игру их собственной фантазии — принять за откровение от Бога.
29Δεν είναι ο λόγος μου ως πυρ; λέγει ο Κύριος· και ως σφύρα κατασυντρίβουσα τον βράχον;
Ερμηνεία, στ. 29 (στα ρωσικά)
В настоящее время истинное слово Божие должно дышать гневом и возвещать погибель Иерусалиму.
30Διά τούτο, ιδού, εγώ είμαι εναντίον των προφητών, λέγει Κύριος, οίτινες κλέπτουσι τους λόγους μου, έκαστος από του πλησίον αυτού.
31Ιδού, εγώ είμαι εναντίον των προφητών, λέγει Κύριος, οίτινες κινούσι τας γλώσσας αυτών και λέγουσιν, Αυτός λέγει.
Ερμηνεία, στ. 30–31 (στα ρωσικά)
Ложные пророки Иерусалимские заимствовали, напр., у Исаии утешительные его пророчества (гл. VII и VIII), которые сказаны были совершенно при других обстоятельствах и не имели в виду времени падения царства Иудейского. Другие сами измышляют пророчества, а третьи — свои сны выдают за прямые божественные откровения.
32Ιδού, εγώ είμαι εναντίον των προφητευόντων ενύπνια ψευδή, λέγει Κύριος, οίτινες διηγούνται αυτά και πλανώσι τον λαόν μου με τα ψεύδη αυτών και με την αφροσύνην αυτών· ενώ εγώ δεν απέστειλα αυτούς ουδέ προσέταξα αυτούς· διά τούτο ουδόλως θέλουσιν ωφελήσει τον λαόν τούτον, λέγει Κύριος.
Ερμηνεία, στ. 23–32 (στα ρωσικά)
Господь, знающий все, знает и то, как пророки обманывают народ заявлениями о будто бы бывших им во сне откровениях Божиих. Их сны — говорит Иегова — никак не могут сравниться с действительным Божественным откровением. Точно также не хорошо поступают пророки иерусалимские, ложно применяя к настоящему положению вещей древние пророчества истинных пророков.
33Και εάν ο λαός ούτος ή ο προφήτης ή ο ιερεύς σε ερωτήσωσι, λέγοντες, Τι είναι το φορτίον του Κυρίου; τότε θέλεις ειπεί προς αυτούς, Τι το φορτίον; θέλω βεβαίως σας εγκαταλείψει, λέγει Κύριος.
Ερμηνεία, στ. 33 (στα ρωσικά)
Бремя — по евр. massa, — от глаг. nassa. Евр. слово значит первоначально: изречение, торжественно произносимая речь. Иногда оно означало у древних пророков и речь угрожающую, содержащую нечто тяжелое для слушателей, к которым речь относилась. Отсюда — второе значение слова: бремя, тяжесть. — Какое бремя? — правильнее: «вы сами — бремя и Я сброшу вас». Господь подобен человеку, которому наскучило нести слишком тяжелое бремя и Он хочет его бросить. Народ израильский и был таким бременем для Господа.
Особые замечания. Ст. 1–9 сказаны при царе Седекии, на которого ясный намек сделан в 6-м стихе. Ст. 10–19 — произошли, вероятно, в царствование Иоакима, как видно из упоминания в 10-м ст. о засухе (ср. XII:4 и гл. ХIV-я). Дальнейшие увещания, содержащиеся в этой главе, могли быть сказаны во времена Седекии.
34Τον δε προφήτην και τον ιερέα και τον λαόν, όστις είπη, Το φορτίον του Κυρίου, εγώ βεβαίως θέλω παιδεύσει τον άνθρωπον εκείνον και τον οίκον αυτού.
35Ούτω θέλετε ειπεί, έκαστος προς τον πλησίον αυτού και έκαστος προς τον αδελφόν αυτού· Τι απεκρίθη ο Κύριος; και, Τι ελάλησεν ο Κύριος;
36Και φορτίον Κυρίου δεν θέλετε αναφέρει πλέον· επειδή το φορτίον θέλει είσθαι εις έκαστον ο λόγος αυτού· διότι διεστρέψατε τους λόγους του Θεού του ζώντος, του Κυρίου των δυνάμεων, του Θεού ημών.
37Ούτω θέλεις ειπεί προς τον προφήτην· Τι σοι απεκρίθη ο Κύριος; και, Τι ελάλησεν ο Κύριος;
38Αλλ' επειδή λέγετε, Το φορτίον του Κυρίου, διά τούτο ούτω λέγει Κύριος· Επειδή λέγετε τον λόγον τούτον, Το φορτίον του Κυρίου, εγώ δε απέστειλα προς εσάς, λέγων, δεν θέλετε λέγει, Το φορτίον του Κυρίου·
39διά τούτο, Ιδού, εγώ θέλω σας λησμονήσει παντελώς και θέλω απορρίψει υμάς και την πόλιν την οποίαν έδωκα εις υμάς και εις τους πατέρας υμών, από προσώπου μου·
40και θέλω φέρει εφ' υμάς όνειδος αιώνιον, και καταισχύνην αιώνιον, ήτις δεν θέλει λησμονηθή.
Ερμηνεία, στ. 33–40 (στα ρωσικά)
Пророк осуждает отношение народа к слову истинного пророка. Так как Иеремия принужден был возвещать большею частью горькое будущее народу, то в народе составилось такое мнение о пророке, что он ничего другого кроме тяжкой беды (по евр. massa) и не может возвещать. Поэтому при каждом появлении пророка Иеремии недовольный его пророчествами народ спрашивал его насмешливо, какое новое massa или тяжкую беду (в рус. пер. — бремя) он теперь возвестит? Пророк учит поэтому совсем не употреблять этого старинного обозначения пророчества — massa, а прямо спрашивать: что сказал Господь?
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).
1–8. Будущий пастырь из дома Давидова. 9–22. Ложные пророки в Иерусалиме. 23–32. Сон и пророчество. 33–40. Неуместность употребления слова «бремя».