Η ΒΙΒΛΟΣΈκδοση Βαϊκάλης
EL
Ρυθμίσεις

Ιερεμίαςκεφάλαιο 44

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–14. Обличение евреев, живших в Египте, в увлечении идолослужением. 15–19. Возражение пророку. 20–30. Ответ пророка.

1Ο λόγος ο γενόμενος προς τον Ιερεμίαν περί πάντων των Ιουδαίων των κατοικούντων εν τη γη της Αιγύπτου, των κατοικούντων εν Μιγδώλ και εν Τάφνης και εν Νωφ και εν τη γη Παθρώς, λέγων,

Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)

Магдол, где, очевидно, существовала очень многочисленная иудейская колония, — это пограничный город на северо-восточной стороне Египта, вблизи проходящего около Пелузиума Нильского канала и не слишком далеко от Средиземного моря. На египетских памятниках, он называется mak-thai. Магдол же, упоминаемый в кн. Исх (XIV:2), нужно искать в более южном направлении. — Тафнис и Ноф — см. II:16. — Пафрос — это верхний Египет, как видно из кн. Исаии (XI:11) и из египетских памятников, по которым Фивы значатся главным городом в «стране юга» (Pa-to-ris).

2Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ· σεις είδετε πάντα τα κακά τα οποία επέφερα επί την Ιερουσαλήμ και επί πάσας τας πόλεις του Ιούδα, και ιδού, αύται έρημοι την σήμερον και δεν υπάρχει ο κατοικών εν αυταίς,

3εξ αιτίας της κακίας αυτών, την οποίαν έπραξαν διά να με παροργίσωσιν, υπάγοντες να θυμιάζωσι και να λατρεύωσιν άλλους θεούς, τους οποίους δεν εγνώρισαν αυτοί, σεις, ουδέ οι πατέρες σας.

4Και απέστειλα προς εσάς πάντας τους δούλους μου τους προφήτας, εγειρόμενος πρωΐ και αποστέλλων, λέγων, Μη πράττετε το βδελυρόν τούτο πράγμα, το οποίον μισώ.

5Αλλά δεν ήκουσαν ουδέ έκλιναν το ωτίον αυτών διά να επιστρέψωσιν από της κακίας αυτών, ώστε να μη θυμιάζωσιν εις άλλους θεούς.

6Διά τούτο εξεχύθη η οργή μου και ο θυμός μου και εξεκαύθη εν ταις πόλεσι του Ιούδα και εν ταις πλατείαις της Ιερουσαλήμ· και έγειναν έρημοι, άβατοι, ως την ημέραν ταύτην.

7Και τώρα ούτω λέγει Κύριος ο Θεός των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ· Διά τι σεις πράττετε το μέγα τούτο κακόν εναντίον των ψυχών σας, ώστε να αφανίσητε αφ' υμών άνδρα και γυναίκα, νήπιον και θηλάζον, εκ μέσου του Ιούδα, διά να μη μείνη εις εσάς υπόλοιπον·

8παροργίζοντές με διά των έργων των χειρών σας, θυμιάζοντες εις άλλους θεούς εν τη γη της Αιγύπτου, όπου ήλθετε να παροικήσητε εκεί, ώστε να αφανίσητε εαυτούς και να γείνητε κατάρα και όνειδος μεταξύ πάντων των εθνών της γης.

9Μήπως ελησμονήσατε τας κακίας των πατέρων σας και τας κακίας των βασιλέων του Ιούδα και τας κακίας των γυναικών αυτών και τας κακίας σας και τας κακίας των γυναικών σας, τας οποίας έπραξαν εν τη γη του Ιούδα και εν ταις πλατείαις της Ιερουσαλήμ;

10Δεν εταπεινώθησαν έως της ημέρας ταύτης ουδέ εφοβήθησαν ουδέ περιεπάτησαν εν τω νόμω μου και εν τοις διατάγμασί μου, τα οποία έθεσα ενώπιόν σας και ενώπιον των πατέρων σας.

11Διά τούτο ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ· Ιδού, εγώ θέλω στήσει το πρόσωπόν μου εναντίον υμών εις κακόν, και διά να εξολοθρεύσω πάντα τον Ιούδαν.

12Και θέλω λάβει τους υπολοίπους του Ιούδα, οίτινες έστησαν το πρόσωπον αυτών εις το να υπάγωσιν εις την γην της Αιγύπτου, διά να παροικήσωσιν εκεί, και θέλουσι καταναλωθή πάντες εν τη γη της Αιγύπτου· θέλουσι πέσει εν μαχαίρα, θέλουσι καταναλωθή εν πείνη· από μικρού έως μεγάλου εν μαχαίρα και εν πείνη θέλουσιν αποθάνει· και θέλουσιν είσθαι εις βδέλυγμα, εις θάμβος και εις κατάραν και εις όνειδος.

13Διότι θέλω επισκεφθή τους κατοικούντας εν τη γη της Αιγύπτου, ως επεσκέφθην την Ιερουσαλήμ, εν μαχαίρα, εν πείνη και εν λοιμώ.

14Και ουδείς εκ των υπολοίπων του Ιούδα, των απελθόντων εις την γην της Αιγύπτου διά να παροικήσωσιν εκεί, θέλει εκφύγει ή διασωθή, διά να επιστρέψη εις την γην του Ιούδα, εις την οποίαν αυτοί έχουσι προσηλωμένην την ψυχήν αυτών, διά να επιστρέψωσι να κατοικήσωσιν εκεί· διότι δεν θέλουσιν επιστρέψει, ειμή οι διασεσωσμένοι.

Ερμηνεία, στ. 1–14 (στα ρωσικά)

Пророк указывает евреям, жившим в Египте, на запустение их родины как на ясное свидетельство гнева Божия, который обрушился на почитателей чужих богов. Теперь пророку представляется особенно гнусным обращение евреев к тем же обычаям, которые уже повлекли раньше к погибели Иудейское государство. Несомненно, что гнев Божий окончательно уничтожит этот закоренелый в своих пороках род. Пророк особенно упоминает о женщинах иудейских, как наиболее склонных к языческому суеверию.

15Και πάντες οι άνδρες οι γνωρίζοντες ότι αι γυναίκες αυτών εθυμίαζον εις άλλους θεούς, και πάσαι αι γυναίκες αι παρεστώσαι, σύναξις μεγάλη, και πας ο λαός οι κατοικούντες εν τη γη της Αιγύπτου, εν Παθρώς, απεκρίθησαν προς τον Ιερεμίαν, λέγοντες,

Ερμηνεία, στ. 15 (στα ρωσικά)

Отсюда видно, что пророк держал свою речь пред большим собранием иудеев. Какой повод был для этого собрания — неизвестно. Во всяком случае это не был праздник в честь царицы неба или, вообще, какое-нибудь языческое торжество. Иначе выражение: «знавшие, что жены их кадят иным богам» было бы совершенно неуместно. Но у женщин иудейских, очевидно, могло быть намерение устроить здесь какое-нибудь, может быть, тайное, торжество в честь богини неба.

16Περί του λόγου, τον οποίον ελάλησας προς ημάς εν ονόματι Κυρίου, δεν θέλομεν σου ακούσει·

17αλλά θέλομεν εξάπαντος κάμνει παν πράγμα εξερχόμενον εκ του στόματος ημών, διά να θυμιάζωμεν εις την βασίλισσαν του ουρανού και να κάμνωμεν σπονδάς εις αυτήν, καθώς εκάμνομεν, ημείς και οι πατέρες ημών, οι βασιλείς ημών και οι άρχοντες ημών, εν ταις πόλεσι του Ιούδα και εν ταις πλατείαις της Ιερουσαλήμ· και εχορταίνομεν άρτον και διεκείμεθα καλώς και κακόν δεν εβλέπομεν.

Ερμηνεία, στ. 17 (στα ρωσικά)

Богиня неба или царица неба, к которой обращались с надеждою на исполнение желаний касательно житейского благополучия (напр. разрешения неплодия), была, конечно, богиня луны. — Что вышло из уст наших — это выражение, употребляющееся о давании обетов (Чис XXX:3, 13.; Втор XXIII:24; Суд XI:36). — Кадить означает сжигать хлебные приношения с частью ладана. — Евреи ссылаются на старинные обычаи, практиковавшиеся до реформы Иосии и сохранявшиеся в народе даже при Иоакиме (VII:17).

18Αλλ' αφ' ότου επαύσαμεν θυμιάζοντες εις την βασίλισσαν του ουρανού και κάμνοντες σπονδάς εις αυτήν, ώστε εστερήθημεν πάντων και κατηναλώθημεν εν μαχαίρα και εν πείνη.

19Και ότε ημείς εθυμιάζομεν εις την βασίλισσαν του ουρανού και εκάμνομεν σπονδάς εις αυτήν, μήπως άνευ των ανδρών ημών εκάμνομεν εις αυτήν πέμματα διά να προσκυνώμεν αυτήν και εκάμνομεν εις αυτήν σπονδάς;

Ερμηνεία, στ. 15–19 (στα ρωσικά)

Народ, и в том числе женщины, возражают пророку на его обличения. Напротив, — говорят они, — служение чужим богам и, особенно, царице неба ничего, кроме пользы нам не приносило. Все наши несчастия произошли именно от того, что мы перестали служить богине неба.

Ερμηνεία, στ. 19 (στα ρωσικά)

Здесь определеннее указывается, что говорили преимущественно женщины. Они, в оправдание свое, ссылаются на своих мужей, которые не препятствовали им служить царице неба.

20Και είπεν ο Ιερεμίας προς πάντα τον λαόν, προς άνδρας τε και γυναίκας και προς πάντα τον λαόν, τους αποκριθέντας προς αυτόν ούτω, λέγων,

21Μήπως το θυμίαμα, το οποίον εθυμιάζετε εν ταις πόλεσι του Ιούδα και εν ταις πλατείαις της Ιερουσαλήμ, σεις και οι πατέρες σας, οι βασιλείς σας και οι άρχοντές σας και ο λαός του τόπου, δεν ενεθυμήθη αυτό ο Κύριος και δεν ανέβη εις την καρδίαν αυτού;

22Ώστε ο Κύριος δεν ηδυνήθη πλέον να υποφέρη, εξ αιτίας της κακίας των έργων σας, εξ αιτίας των βδελυγμάτων, τα οποία επράττετε· όθεν η γη σας κατεστάθη ερήμωσις και θάμβος και κατάρα, άνευ κατοίκου, ως την ημέραν ταύτην.

23Επειδή εθυμιάζετε και επειδή ημαρτάνετε εις τον Κύριον και δεν υπηκούσατε εις την φωνήν του Κυρίου ουδέ περιεπατήσατε εν τω νόμω αυτού και εν τοις διατάγμασιν αυτού και εν τοις μαρτυρίοις αυτού, διά τούτο συνέβη εις εσάς το κακόν τούτο, ως την ημέραν ταύτην.

24Και είπεν ο Ιερεμίας προς πάντα τον λαόν και προς πάσας τας γυναίκας, Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, πας ο Ιούδας, ο εν τη γη της Αιγύπτου·

25ούτως ελάλησεν ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ, λέγων, Σεις και αι γυναίκές σας και ελαλήσατε διά του στόματός σας και εξετελέσατε διά της χειρός σας, λέγοντες, Θέλομεν εξάπαντος εκπληρώσει τας ευχάς ημών, τας οποίας ηυχήθημεν, να θυμιάζωμεν εις την βασίλισσαν του ουρανού και να κάμνωμεν σπονδάς εις αυτήν· εξάπαντος λοιπόν θέλετε εκπληρώσει τας ευχάς σας και εξάπαντος θέλετε εκτελέσει τας ευχάς σας.

26Διά τούτο ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, πας ο Ιούδας, οι κατοικούντες εν τη γη της Αιγύπτου· Ιδού, ώμοσα εις το όνομά μου το μέγα, λέγει Κύριος, ότι το όνομά μου δεν θέλει ονομασθή πλέον εν τω στόματι ουδενός ανδρός του Ιούδα, καθ' όλην την γην της Αιγύπτου, ώστε να λέγη, Ζη Κύριος ο Θεός.

Ερμηνεία, στ. 26 (στα ρωσικά)

По-видимому, пророчество Иеремии не исполнилось: в Египте иудеев оставалось очень много и число их еще умножилось впоследствии. Александр В. дал им значительный квартал даже в основанной им Александрии. Вернее всего, поэтому, полагать, что пророчество Иеремии, особенно подкрепленное исполнением его предсказания о погибели фараона Офры, возымело благоприятное действие на его слушателей и они постепенно препобедили свои влечения к идолопоклонству. В 1908 г. найдены в Египте остатки храма, посвященного Иегове евреями приблизительно лет за 400 до Р. X. и это свидетельствует об их обращении к служению Единому Богу.

27Ιδού, εγώ θέλω επαγρυπνεί επ' αυτούς εις κακόν και ουχί εις καλόν· και πάντες οι άνδρες του Ιούδα οι εν τη γη της Αιγύπτου θέλουσι καταναλωθή εν μαχαίρα και εν πείνη, εωσού εκλείψωσιν.

28Οι δε διασεσωσμένοι από της μαχαίρας, ολίγοι τον αριθμόν, θέλουσιν επιστρέψει εκ γης Αιγύπτου εις γην Ιούδα· και πάντες οι υπόλοιποι του Ιούδα, οι απελθόντες εις την γην της Αιγύπτου διά να παροικήσωσιν εκεί, θέλουσι γνωρίσει τίνος λόγος θέλει πληρωθή, ο εμός, ή αυτών.

29Και τούτο θέλει είσθαι σημείον εις σας, λέγει Κύριος, ότι εγώ θέλω σας τιμωρήσει εν τω τόπω τούτω, διά να γνωρίσητε ότι οι λόγοι μου θέλουσιν εξάπαντος πληρωθή εναντίον σας εις κακόν·

30ούτω λέγει Κύριος· Ιδού, εγώ θέλω παραδώσει τον Φαραώ-ουαφρή, βασιλέα της Αιγύπτου, εις την χείρα των εχθρών αυτού και εις την χείρα των ζητούντων την ψυχήν αυτού, καθώς παρέδωκα τον Σεδεκίαν βασιλέα του Ιούδα εις την χείρα του Ναβουχοδονόσορ βασιλέως της Βαβυλώνος, του εχθρού αυτού και ζητούντος την ψυχήν αυτού.

Ερμηνεία, στ. 20–30 (στα ρωσικά)

В ответ евреям Иеремия торжественно заявляет, что не что другое, — не пренебрежение служением богине неба, — а именно непослушание первой заповеди закона Божия было причиною опустошений их родной страны. Если евреи и теперь хотят упорствовать в своих дурных привычках, то Господь уничтожит окончательно и весь еврейский род, который нашел теперь для себя убежище в Египте: немногие только спасутся в Иудее. Чтобы доказать истинность этого возвещения своего об ожидающей упорствующих евреев погибели, пророк указывает им знамение: скоро должен погибнуть, по-видимому, очень твердо сидящий на престоле, фараон Вафрий или Офра.

Ερμηνεία, στ. 30 (στα ρωσικά)

Фараон Офра, по словам Геродота (II, 169), полагавший, что никакой бог не в состоянии лишить его трона был предан своим зятем Амазисом в руки взбунтовавшегося народа.

Особое замечание. Событие, здесь описанное, принадлежит к очень позднему времени деятельности Иеремии, как видно из того, что евреи являются уже расселившимися по всему Египту. Это было незадолго до падения Офры (около 570 г.). Иеремии было тогда более 70-ти лет.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).