Η ΒΙΒΛΟΣΈκδοση Βαϊκάλης
EL
Ρυθμίσεις

Ιερεμίαςκεφάλαιο 7

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–15. Гнев Божий над Иерусалимом и его храмом. 16–20. Просьбы пророка за народ — напрасны. 21–28. Жертвы также не принесут никакой пользы при непослушании иудеев Иегове. 29–34. Страшное наказание постигнет отступников.

1Ο λόγος ο γενόμενος προς τον Ιερεμίαν παρά Κυρίου, λέγων,

2Στήθι εν τη πύλη του οίκου του Κυρίου και κήρυξον εκεί τον λόγον τούτον και ειπέ, Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, πάντες οι Ιούδα, οι διά των πυλών τούτων εισερχόμενοι διά να προσκυνήτε τον Κύριον.

Ερμηνεία, στ. 1–2 (στα ρωσικά)

Отсюда начинается так называемая «храмовая речь» пророка Иеремии, которая была сказана в храме Иерусалимском. Она кончается IX-ой главой. Сходство ее с речью XXVI-й гл., сказанной в первое время царствования Иоакима, дает право относить ее происхождение к этому же времени. — Во вратах дома Господня — т. е. при воротах, ведущих во внешний двор, где стоял народ, а не во внутренний или священнический, куда народ не допускался (Иез ХL:17).

3Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ· Διορθώσατε τας οδούς σας και τας πράξεις σας, και θέλω σας στερεώσει εν τω τόπω τούτω.

4Μη πεποίθατε εις λόγους ψευδείς, λέγοντες, Ο ναός του Κυρίου, ο ναός του Κυρίου, ο ναός του Κυρίου είναι ούτος.

Ερμηνεία, στ. 3–4 (στα ρωσικά)

Храм, сам по себе, — не защита грешникам! Между тем евреи усиленно твердили, что храм — это верное прибежище для них, хотя бы они на деле были совершенными отступниками от Иеговы.

5Διότι εάν αληθώς διορθώσητε τας οδούς σας και τας πράξεις σας· εάν εντελώς εκτελέσητε κρίσιν αναμέσον ανθρώπου και του πλησίον αυτού·

6εάν δεν καταδυναστεύητε τον ξένον, τον ορφανόν και την χήραν, και δεν χύνητε αίμα αθώον εν τω τόπω τούτω μηδέ περιπατήτε οπίσω ξένων θεών εις φθοράν σας·

7τότε θέλω σας κάμει να κατοικήτε εν τω τόπω τούτω, εν τη γη την οποίαν έδωκα εις τους πατέρας σας εις αιώνα αιώνος.

8Ιδού, σεις πεποίθατε εις λόγους ψευδείς, εκ των οποίων δεν θέλετε ωφεληθή.

9Κλέπτετε, φονεύετε και μοιχεύετε και ομνύετε ψευδώς και θυμιάζετε εις τον Βάαλ και περιπατείτε οπίσω άλλων θεών, τους οποίους δεν γνωρίζετε·

10έπειτα έρχεσθε και ίστασθε ενώπιόν μου εν τω οίκω τούτω, εφ' ον εκλήθη το όνομά μου, και λέγετε, Ηλευθερώθημεν, διά να κάμνητε πάντα ταύτα τα βδελύγματα;

Ερμηνεία, στ. 9–10 (στα ρωσικά)

Иудеи, очевидно, находили для себя возможным соединять почитание Ваала и служение Иегове. Но одно решительно исключает собою другое.

11Σπήλαιον ληστών έγεινεν ενώπιόν σας ο οίκος ούτος, εφ' ον εκλήθη το όνομά μου; ιδού, αυτός εγώ είδον ταύτα, λέγει Κύριος.

Ερμηνεία, στ. 11 (στα ρωσικά)

Иудеи самый храм превратили в вертеп или пещеру, куда временно укрываются от преследования властей разбойники.

12Αλλ' υπάγετε τώρα εις τον τόπον μου τον εν Σηλώ, όπου έθεσα το όνομά μου κατ' αρχάς, και ιδέτε τι έκαμον εις αυτόν διά την κακίαν του λαού μου Ισραήλ.

Ερμηνεία, στ. 12 (στα ρωσικά)

Силом, город колена Ефремова, до смерти первосвященника Илии был таким же теократическим центром, каким теперь служит Иерусалим. Однако за грехи дома Илия и всего народа Израильского он лишен был своего великого преимущества и теперь, во время Иеремии, он представлял собою одни развалины.

13Και τώρα, επειδή επράξατε πάντα ταύτα τα έργα, λέγει Κύριος, και ελάλησα προς εσάς, εγειρόμενος πρωΐ και λαλών, και δεν ηκούσατε· και σας έκραξα και δεν απεκρίθητε·

14διά τούτο θέλω κάμει εις τον οίκον, εφ' ον εκλήθη το όνομά μου, εις τον οποίον σεις θαρρείτε, και εις τον τόπον τον οποίον έδωκα εις εσάς και εις τους πατέρας σας, καθώς έκαμα εις την Σηλώ·

15και θέλω σας απορρίψει από του προσώπου μου, καθώς απέρριψα πάντας τους αδελφούς σας, άπαν το σπέρμα του Εφραΐμ.

Ερμηνεία, στ. 1–15 (στα ρωσικά)

Иудеи слишком надеялись на свою безопасность, полагая, что Иегова не позволит разрушить Свой храм. Но безопасность эту Бог может обещать им только в случае их исправления. Теперь же, когда самый храм Иеговы они сделали прибежищем для преступников всякого рода, они могут ожидать только его разрушения и погибели всего своего государства.

Ερμηνεία, στ. 13–15 (στα ρωσικά)

Точно также поступит Господь и с нынешним центральным пунктом теократии — Иерусалимом и его храмом. — Семя Ефремова — 10 колен Израилевых, названные здесь по имени сильнейшего колена.

16Διά τούτο συ μη προσεύχου υπέρ του λαού τούτου και μη ύψονε φωνήν ή δέησιν υπέρ αυτών μηδέ μεσίτευε προς εμέ· διότι δεν θέλω σου εισακούσει.

17Δεν βλέπεις τι κάμνουσιν αυτοί εν ταις πόλεσι του Ιούδα και εν ταις οδοίς της Ιερουσαλήμ;

18Οι υιοί συλλέγουσι ξύλα και οι πατέρες ανάπτουσι το πυρ και αι γυναίκες ζυμόνουσι την ζύμην, διά να κάμωσι πέμματα εις την βασίλισσαν του ουρανού και να κάμωσι, σπονδάς εις άλλους θεούς, διά να με παροξύνωσι.

Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)

Богиня неба — точнее с евр.: царица небесная. Это — вавилонско-ассирийская богиня Астарта. В честь ее в Ассирии и Вавилонии приготовлялось особое печенье, называемое по ассир. каттани, по евр. — kawan; имело оно вид кружочков, что напоминало о луне (Астарта была богиней, собственно, луны).

19Μήπως εμέ παροξύνουσι; λέγει Κύριος· ουχί εαυτους προς καταισχύνην των προσώπων αυτών;

20Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Ιδού, η οργή μου και ο θυμός μου εκχέονται επί τον τόπον τούτον, επί άνθρωπον και επί κτήνος και επί τα δένδρα του αγρού και επί τον καρπόν της γής· και θέλει εξαφθή και δεν θέλει σβεσθή.

Ερμηνεία, στ. 16–20 (στα ρωσικά)

Чтобы показать неизбежность наказания, возвещаемого иудеям, Господь запрещает пророку и молиться за этот народ.

21Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ· προσθέσατε τα ολοκαυτώματά σας εις τας θυσίας σας και φάγετε κρέας.

Ερμηνεία, στ. 21 (στα ρωσικά)

Всесожжения прилагайте к жертвам. Во всесожжении животное сжигалось все, целиком, а из прочих жертв известные части шли на употребление приносивших жертву или священников. Бог теперь говорит, что они могут есть и жертвы всесожжения — Ему они не нужны потому, конечно, что они не являются выражением искреннего расположения к Богу со стороны приносящих.

22Διότι δεν ελάλησα προς τους πατέρας σας ουδέ έδωκα εις αυτούς εντολάς, καθ' ην ημέραν εξήγαγον αυτούς εκ γης Αιγύπτου, περί ολοκαυτωμάτων και θυσιών·

23αλλά τον λόγον τούτον προσέταξα εις αυτούς, λέγων, Ακούσατε την φωνήν μου και θέλω είσθαι Θεός σας, και σεις θέλετε είσθαι λαός μου· και περιπατείτε εν πάσαις ταις οδοίς, τας οποίας διώρισα εις εσάς, διά να ευημερήτε·

Ερμηνεία, στ. 22–23 (στα ρωσικά)

Это место для библейских критиков является главным основанием к тому, чтобы отрицать древность так называемого жреческого кодекса, содержащегося в Пятикнижии. Иеремия, говорят, не знал никаких Моисеевых установлений о жертвах. Но мог ли пророк говорить о высокой святости мест жертвоприношения (VII:12 и сл.), если бы он считал законы о жертвах позднейшим измышлением? Также из XVII:26; XXXI:14 и XXXIII:11 видно, что сам Иеремия считал принесение жертв делом нормальным и угодным Иегове (ср. XXXIII:17–24). Поэтому раввины правильно толкуют это место, говоря, что пророк здесь специально говорит о выходе евреев из Египта, исключая синайское законодательство. Ясно, что пророк хочет внушить евреям мысль о том, что первое, что нужно Богу, — это послушание (ср. Исх VI:7; XV:26), жертвы же стоят на втором плане…

24πλην δεν ήκουσαν ουδέ έκλιναν το ωτίον αυτών, αλλά περιεπάτησαν εν ταις βουλαίς, εν ταις ορέξεσι της πονηράς αυτών καρδίας, και υπήγον εις τα οπίσω και ουχί εις τα εμπρός.

25Αφ' ης ημέρας εξήλθον οι πατέρες σας εκ γης Αιγύπτου έως της ημέρας ταύτης, εξαπέστειλα προς εσάς πάντας τους δούλους μου τους προφήτας, καθ' ημέραν εγειρόμενος πρωΐ και αποστέλλων·

26πλην δεν μου υπήκουσαν ουδέ έκλιναν το ωτίον αυτών, αλλ' εσκλήρυναν τον τράχηλον αυτών, έπραξαν χειρότερα των πατέρων αυτών.

27Διά τούτο θέλεις λαλήσει προς αυτούς πάντας τούτους τους λόγους και δεν θέλουσι σε ακούσει· και θέλεις φωνάξει προς αυτούς και δεν θέλουσι σοι αποκριθή.

28Θέλεις όμως ειπεί προς αυτούς, Τούτο είναι το έθνος, το οποίον δεν ακούει την φωνήν Κυρίου του Θεού αυτού ουδέ δέχεται παιδείαν· η αλήθεια εξέλιπε και εχάθη από του στόματος αυτών.

Ερμηνεία, στ. 21–28 (στα ρωσικά)

Если иудеи рассчитывают на безопасность в виду приносимых ими в храме жертв, то этот расчет неоснователен. Бог не нуждается в жертвах самих по себе. Жертвы должны служить только выражением внутренней преданности иудеев Иегове, какой у них на самом деле не имеется.

29Κούρευσον την κεφαλήν σου, Ιερουσαλήμ, και απόρριψον τας τρίχας, και ανάλαβε θρήνον επί τους υψηλούς τόπους· διότι ο Κύριος απέρριψε και εγκατέλιπε την γενεάν, κατά της οποίας ωργίσθη.

Ερμηνεία, στ. 29 (στα ρωσικά)

Повеление об острижении волос обращено к дочери Сиона, как это видно из того, что в евр. тексте глагол поставлен в женском роде. — На горах. Где иудеи грешили, принося незаконные жертвы, там они должны и плакать (ср. III:21).

30Διότι οι υιοί Ιούδα έπραξαν πονηρά ενώπιόν μου, λέγει Κύριος· έθεσαν τα βδελύγματα αυτών εν τω οίκω εφ' ον εκλήθη το όνομά μου, διά να μιάνωσιν αυτόν.

Ερμηνεία, στ. 30 (στα ρωσικά)

Здесь указывается на внесение идолов в Иерусалимский храм при царе Манассии (4 Цар XXI:3–5, 7).

31Και ωκοδόμησαν τους υψηλούς τόπους του Τοφέθ, όστις είναι εν τη φάραγγι του υιού Εννόμ, διά να καίωσι τους υιούς αυτών και τας θυγατέρας αυτών εν πυρί· το οποίον δεν προσέταξα ουδέ ανέβη επί την καρδίαν μου.

Ερμηνεία, στ. 31 (στα ρωσικά)

Высоты Тофета, находившиеся в долине сынов Еннома — объясн. см. Толк. Библия т. 2-й с. 533. — Я не повелевал. Иеремия, очевидно, здесь как и в других местах (XIX:5 и XXXII:35), говорит о том, что жертвоприношения, совершавшиеся в этой долине, совершались в честь Иеговы. Мысль о необходимости приносить Иегове в жертву детей могла возникнуть под влиянием Исх XIII:2 и 12; XXII:28 (ср. также Мих VI:7).

32Διά τούτο, ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, καθ' ας δεν θέλει ονομάζεσθαι πλέον Τοφέθ ουδέ Φάραγξ του υιού Εννόμ, αλλ' η φάραγξ της σφαγής· διότι θέλουσι θάπτει εν Τοφέθ, εωσού να μη υπάρχη τόπος.

Ερμηνεία, στ. 32 (στα ρωσικά)

За то. Хотя эти ужасные жертвы были отменены царем Иосией и не возобновлялись при Иоакиме (это видно из того, что поражение иудеев при Иоакиме приписывается в кн. Царств преступлениям только Манассии; 4 Цар XXIV:3 ср. XXI:11 и 23, 26), тем не менее со времени отмены их прошло только 18 лет (до 5-го г. Иоакима), и современники Манассии еще не искупили своего участия в этих беззаконных жертвах никакими страданиями. Теперь им предстоит понести наказание. — Долиною убийства. Сюда, в долину сынов Гинномовых, будет свезено столько трупов убитых Иерусалимлян для погребения, что ее можно будет переименовать в долину убийства или убитых.

33Και τα πτώματα του λαού τούτου θέλουσιν είσθαι τροφή εις τα πετεινά του ουρανού και εις τα θηρία της γής· και δεν θέλει είσθαι ο εκφοβίζων.

34Και θέλω παύσει από των πόλεων του Ιούδα και από των οδών της Ιερουσαλήμ την φωνήν της χαράς και την φωνήν της ευφροσύνης, την φωνήν του νυμφίου και την φωνήν της νύμφης· διότι η γη θέλει κατασταθή έρημος.

Ερμηνεία, στ. 29–34 (στα ρωσικά)

Иудеи осквернили самый храм языческими мерзостями, устроили жертвенники дня сожжения детей своих в долине Тофет. За это им нет прощения и Господь превратит их страну в пустыню.

Ερμηνεία, στ. 34 (στα ρωσικά)

Свадебные процессии у иудеев всегда были сопровождаемы хором поющих, который исполнял веселые песнопения.

Особые замечания — по окончании IХ-й гл., так как VII, VIII и IX-я главы образуют одну речь, сказанную в храме.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).