Η ΒΙΒΛΟΣΈκδοση Βαϊκάλης
EL
Ρυθμίσεις

Ιερεμίαςκεφάλαιο 6

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–8. Враги уже под стенами Иерусалима. 9–21. Глубина нравственного падения иудеев. 22–26. Опасность, угрожающая Иерусалиму. 27–30. Заключение.

1Υιοί Βενιαμίν, φύγετε μετά σπουδής εκ μέσου της Ιερουσαλήμ και ηχήσατε σάλπιγγα εν Θεκουέ και υψώσατε σημείον εκ πυρός εν Βαιθ-ακκερέμ· διότι κακόν προκύπτει από βορρά και συντριμμός μέγας.

Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)

Дети Вениаминовы. Так названы жители Иерусалима потому, что первоначально Иевус или Иерусалим принадлежал Вениаминову колену (Нав XV:8) и вениамитяне составляли в древности большую часть населения города (Суд I:26). — Фекоя — селение к юго-востоку от Вифлеема, лежало на горах и оттуда поэтому удобно было подавать сигналы (вероятно, огнем). Тоже можно сказать и о Бефкареме, под именем которого блаж. Иероним разумел местность гористую между Фекоею и Иерусалимом.

2Παρωμοίασα την θυγατέρα της Σιών με χαρίεσσαν και τρυφεράν γυναίκα.

3Οι ποιμένες και τα ποίμνια αυτών θέλουσιν ελθεί εις αυτήν· θέλουσι στήσει σκηνάς κύκλω εναντίον αυτής· θέλουσι ποιμαίνει έκαστος εν τω τόπω αυτού.

Ερμηνεία, στ. 2–3 (στα ρωσικά)

Иерусалиму угрожает нашествие вражеских полчищ. — Пастухи — военачальники.

4Ετοιμάσατε πόλεμον κατ' αυτής· σηκώθητε και ας αναβώμεν εν μεσημβρία. Ουαί εις ημάς, διότι κλίνει η ημέρα, διότι εκτείνονται αι σκιαί της εσπέρας.

5Σηκώθητε και ας αναβώμεν διά νυκτός και ας καταστρέψωμεν τα παλάτια αυτής.

6Διότι ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων· Κατακόψατε δένδρα και υψώσατε περιχαρακώματα εναντίον της Ιερουσαλήμ. Αύτη είναι η πόλις, εφ' ην πρέπει να γείνη επίσκεψις· είναι όλη καταδυναστεία εν μέσω αυτής.

Ερμηνεία, στ. 4–6 (στα ρωσικά)

Враги ободряют друг друга. Нужно скорей идти, — иначе ночь застанет в дороге. И они идут несмотря на полуденный зной… — Приготовляйте войну — точнее: «освящайте войну». Война у восточных народов рассматривалась часто как священный подвиг, как своего рода богослужение (ср. 1 Цар XXI:5; Исх XIX:10; Нав III:5). Распространяются вечерние тени. С близостью ночи тени от предметов становятся длиннее.

7Καθώς η πηγή αναβρύει τα ύδατα αυτής, ούτως αυτή αναβρύει την κακίαν αυτής· βία και αρπαγή ακούονται εν αυτή· ενώπιόν μου ακαταπαύστως είναι πόνος και πληγαί.

8Σωφρονίσθητι, Ιερουσαλήμ, μήποτε αποσυρθή η ψυχή μου από σού· μήποτε σε καταστήσω έρημον, γην ακατοίκητον.

Ερμηνεία, στ. 1–8 (στα ρωσικά)

Положение дел в Иудее становится все тревожнее и тревожнее. Небезопасно уже оставаться даже и в Иерусалиме — и отсюда нужно бежать, — конечно, к югу, так как враг идет с севера. Неприятели спешат к Иерусалиму, чтобы разрушить этот город.

Ερμηνεία, στ. 6–8 (στα ρωσικά)

Теперь Сам Иегова ободряет врагов к скорейшему завладению Иерусалимом, потому что Иерусалим не может удержаться от злодеяний, как источник не может перестать источать из себя воду. Однако Иегова все еще приглашает жителей Иерусалима исправить свою жизнь.

9Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων· θέλουσι σταφυλολογήσει ολοτελώς ως άμπελον τα υπόλοιπα του Ισραήλ· επίστρεψον την χείρα σου ως ο τρυγητής εις τα καλάθια.

Ερμηνεία, στ. 9 (στα ρωσικά)

Остаток Израиля — т. е. царство Иудейское, которое во дни Иеремии еще сохраняло свою независимость, тогда как большее, чем оно, царство Израильское уже было опустошено.

10Προς τίνα θέλω λαλήσει και διαμαρτυρηθή, διά να ακούσωσιν; ιδού, το ωτίον αυτών είναι απερίτμητον και δεν δύνανται να ακούσωσιν· ιδού, ο λόγος του Κυρίου είναι προς αυτούς όνειδος· δεν ηδύνονται εις αυτόν.

Ερμηνεία, στ. 10 (στα ρωσικά)

Отсюда (до 16-го стиха) говорит пророк. Он не видит никакой надежды для Иудейского царства. Он напрасно бы стал обращаться к народу иудейскому с призывами к раскаянию. У иудеев ухо необрезанное, т. е. как бы заросло кожею и они не способны внимать учению пророка, а только смеются над ним.

11Διά τούτο είμαι πλήρης από θυμού του Κυρίου· απέκαμον κρατών εμαυτόν· θέλω εκχέει αυτόν επί τα νήπια έξωθεν και επί την σύναξιν των νέων ομού· διότι και ο ανήρ θέλει πιασθή μετά της γυναικός και ο ηλικιωμένος μετά του πλήρους ημερών.

12Και αι οικίαι αυτών θέλουσι περάσει εις άλλους, οι αγροί και αι γυναίκες ομού, διότι θέλω εκτείνει την χείρα μου επί τους κατοίκους της γης, λέγει Κύριος.

Ερμηνεία, στ. 11–12 (στα ρωσικά)

Пророк сам до того исполнен жаром божественного гнева, что не может более удержать его в себе и теперь будет всем возвещать гибель.

13Διότι από μικρού αυτών έως μεγάλου αυτών πας τις εδόθη εις την πλεονεξίαν· και από προφήτου έως ιερέως πας τις πράττει ψεύδος.

14Και ιάτρευσαν το σύντριμμα της θυγατρός του λαού μου επιπολαίως, λέγοντες, Ειρήνη, ειρήνη· και δεν υπάρχει ειρήνη.

15Μήπως ησχύνθησαν, ότε έπραξαν βδέλυγμα; μάλιστα παντελώς δεν ησχύνθησαν ουδέ ηρυθρίασαν· διά τούτο θέλουσι πέσει μεταξύ των πιπτόντων· όταν επισκεφθώ αυτούς, θέλουσιν απολεσθή, είπε Κύριος.

Ερμηνεία, στ. 13–15 (στα ρωσικά)

Даже священники и пророки (ложные) — все поступают против требований чести и совести. Они обещают народу мир, т. е. примирение с Богом и отсюда полную внешнюю безопасность, тогда как теперь не может быть и речи о таком мире.

16Ούτω λέγει Κύριος· Στήτε επί τας οδούς και ιδέτε και ερωτήσατε περί των αιωνίων τρίβων, που είναι η αγαθή οδός, και περιπατείτε εν αυτή, και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εις τας ψυχάς σας. Αλλ' αυτοί είπον, δεν θέλομεν περιπατήσει εν αυτή.

17Και κατέστησα σκοπούς εφ' υμάς, λέγων, Ακούσατε τον ήχον της σάλπιγγος. Αλλ' είπον, δεν θέλομεν ακούσει.

Ερμηνεία, στ. 16–17 (στα ρωσικά)

Господь внушал народу идти древним путем, т. е. подражать патриархам, угодившим Богу. Он поставил стражей, т. е. пророков, которые время от времени звуками трубы должны были предупреждать неосторожных путников, желавших идти новыми путями. Но ничто не действовало на иудеев!

18Διά τούτο ακούσατε, έθνη, και συ, συναγωγή, γνώρισον τι είναι μεταξύ αυτών.

19Άκουε, γή· ιδού, εγώ θέλω φέρει κακόν επί τον λαόν τούτον, τον καρπόν των διαλογισμών αυτών, διότι δεν επρόσεξαν εις τους λόγους μου και εις τον νόμον μου, αλλ' απέρριψαν αυτόν.

20Τι προς εμέ ο φερόμενος λίβανος από Σεβά και το από γης μακράς ευώδες κιννάμωμον; τα ολοκαυτώματά σας δεν είναι δεκτά ουδέ αι θυσίαι σας ευάρεστοι εις εμέ.

21Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος· Ιδού, εγώ θέλω βάλει προσκόμματα έμπροσθεν του λαού τούτου και οι πατέρες και οι υιοί ομού θέλουσι προσκόψει επ' αυτά, ο γείτων και ο φίλος αυτού θέλουσιν απολεσθή.

Ερμηνεία, στ. 9–21 (στα ρωσικά)

Грехи иудеев чрезвычайно велики и потому гнев Божий обрушится и на взрослых и на детей. Они, иудеи, не хотели слушать никаких предостережений Божиих и за это их постигнет погибель.

Ερμηνεία, στ. 18–21 (στα ρωσικά)

Все народы приглашаются выслушать приговор Божий над иудеями. Иудеи не слушали слов Иеговы, думая покрыть все свои преступления принесением отборных курений и жертва (ладан из Савы или Счастливой Аравии и благовонный тростник из заграницы не были обязательными приношениями). Поэтому Бог положит пред иудейским народом преткновения, т. е. пошлет на них народы с севера.

22Ούτω λέγει ο Κύριος· Ιδού, λαός έρχεται από της γης του βορρά, και έθνος μέγα θέλει εγερθή από των άκρων της γης.

23Τόξον και λόγχην θέλουσι κρατεί· είναι σκληροί και ανίλεοι· φωνή αυτών εκεί ως θάλασσα, και επιβαίνουσιν επί ίππους, παρατεταγμένοι ως άνδρες εις πόλεμον εναντίον σου, θυγάτηρ της Σιών.

Ερμηνεία, στ. 22–23 (στα ρωσικά)

Пророк имеет здесь, очевидно, в виду вавилонян (ср. I:15; IV:15) Дочь Сиона — главным образом население Иерусалима.

24Ηκούσαμεν την φήμην αυτών· αι χείρες ημών παρελύθησαν· στενοχωρία κατέλαβεν ημάς, ωδίνες ως τικτούσης.

25Μη εξέλθητε εις τον αγρόν και εν οδώ μη περιπατείτε· διότι η ρομφαία του εχθρού είναι τρόμος πανταχόθεν.

Ερμηνεία, στ. 24–25 (στα ρωσικά)

Это говорит народ, живущий на Сионе.

26Θυγάτηρ του λαού μου, περιζώσθητι σάκκον και κυλίσθητι εις στάκτην· πένθος μονογενούς κάμε εις σεαυτήν· θρήνησον πικρώς· διότι ο εξολοθρευτής θέλει ελθεί εξαίφνης εφ' ημάς.

Ερμηνεία, στ. 22–26 (στα ρωσικά)

Господь возвещает иудеям о приближении к Иерусалиму страшного народа с севера и иудеи приходят в ужас от этой вести. Пророк с своей стороны приглашает народ свой к сетованию.

Ερμηνεία, στ. 26 (στα ρωσικά)

Пророк приглашает иудеев оплакивать свою гибель как вполне несомненную.

27Σε έθεσα σκοπιάν, φρούριον μεταξύ του λαού μου, διά να γνωρίσης και να εξερευνήσης την οδόν αυτών.

Ερμηνεία, στ. 27 (στα ρωσικά)

Башнею — точнее с евр.: испытателем (по слав. искупителем) если вместо bochon = башня читать: bochen. — Столпом — по евр.: mebazer. Это выражение, очевидно, параллельное выражению bochen, но точное значение его установить нельзя.

28Πάντες είναι όλως απειθείς, περιπατούσι κακολογούντες· είναι χαλκός και σίδηρος· πάντες είναι διεφθαρμένοι.

Ερμηνεία, στ. 28 (στα ρωσικά)

Это слова пророка. По его наблюдениям, иудеи представляют, собою только медь и железо и не могут быть сравнены с какими-либо благородными металлами.

29Το φυσητήριον εκαύθη· ο μόλυβδος κατηναλώθη υπό του πυρός· ο χωνευτής διαλύει εις μάτην· διότι οι κακοί δεν εχωρίσθησαν.

30Αργύριον αποδεδοκιμασμένον θέλουσιν ονομάσει αυτούς, διότι ο Κύριος απεδοκίμασεν αυτούς.

Ερμηνεία, στ. 27–30 (στα ρωσικά)

В заключение пророк говорит, что, по повелению Божию, он исследовал нравственное состояние своего народа и нашел, что этот народ вполне заслужил отвержение от Бога.

Ερμηνεία, στ. 29–30 (στα ρωσικά)

Сравнивая свой народ с металлическою рудою, пророк, подобно плавильщику, хотел отделить шлаки или примеси от серебра. Но все было напрасно — шлаки или злые люди не отделились — все иудеи оказались совершенно однородною массою. Один свинец!

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).