Η ΒΙΒΛΟΣΈκδοση Βαϊκάλης
EL
Ρυθμίσεις

Ιερεμίαςκεφάλαιο 5

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–9. Жалоба пророка на развращение народа иудейского. 10–19. Приговор Божий. 20–31. Новая, более сильная жалоба пророка.

1Περιέλθετε εν ταις οδοίς της Ιερουσαλήμ και ιδέτε τώρα και μάθετε και ζητήσατε εν ταις πλατείαις αυτής, εάν δύνασθε να εύρητε άνθρωπον, εάν υπάρχη ο ποιών κρίσιν, ο ζητών αλήθειαν· και θέλω συγχωρήσει εις αυτήν.

Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)

Бог предлагает найти в Иерусалиме хоть одного справедливого и честного человека — Он и в таком случае простил бы город (ср. Быт XVIII:23–32). Ищущего истины. Истина (emunah) — как человеческое свойство, соединяет в себе верность Богу, честность в отношении к людям и истинность в отношении к самому себе.

2Και αν λέγωσι, Ζη ο Κύριος, ψευδώς τωόντι ομνύουσι.

3Κύριε, δεν επιβλέπουσιν οι οφθαλμοί σου επί την αλήθειαν; εμαστίγωσας αυτούς και δεν επόνεσαν· κατηνάλωσας αυτούς και δεν ηθέλησαν να δεχθώσι διόρθωσιν εσκλήρυναν τα πρόσωπα αυτών υπέρ τον βράχον· δεν ηθέλησαν να επιστρέψωσι.

Ερμηνεία, στ. 2–3 (στα ρωσικά)

Клянутся ложно, т. е. сами не придают никакого значения своей клятве именем Иеговы. — Очи Твои не к истине ли?, т. е. а Ты, Господи, ценишь только одну истину!

4Τότε εγώ είπα, Ούτοι βεβαίως είναι πτωχοί· είναι άφρονες· διότι δεν γνωρίζουσι την οδόν του Κυρίου, την κρίσιν του Θεού αυτών·

5θέλω υπάγει προς τους μεγάλους και θέλω λαλήσει προς αυτούς· διότι αυτοί εγνώρισαν την οδόν του Κυρίου, την κρίσιν του Θεού αυτών· αλλά και ούτοι πάντες ομού συνέτριψαν τον ζυγόν, έκοψαν τους δεσμούς.

Ερμηνεία, στ. 4–5 (στα ρωσικά)

Пророк высказывает свои личные впечатления, какие он вынес из наблюдения над жизнью столичного города. Оказывается, что даже люди знатные смотрят на закон Иеговы, как на тяжелое иго, от которого надо непременно освободится. Простой же народ этого закона, может быть, вовсе не знает.

6Διά τούτο λέων εκ του δάσους θέλει φονεύσει αυτούς, λύκος της ερήμου θέλει εξολοθρεύσει αυτούς, πάρδαλις θέλει κατασκοπεύσει επί τας πόλεις αυτών· πας όστις εξέλθη εκείθεν, θέλει κατασπαραχθή· διότι επληθύνθησαν αι παραβάσεις αυτών, ηυξήνθησαν αι αποστασίαι αυτών.

Ερμηνεία, στ. 6 (στα ρωσικά)

Враги Иудеи изображаются под видом хищных зверей.

7Πως θέλω συγχωρήσει εις σε διά τούτο; οι υιοί σου με εγκατέλιπον και ώμνυον εις τους μη θεούς· αφού εχόρτασα αυτούς, τότε εμοίχευον και συνεσωρεύοντο εις οίκον πόρνης.

8Ήσαν ως οι κεχορτασμένοι ίπποι το πρωΐ· έκαστος εχρεμέτιζε κατόπιν της γυναικός του πλησίον αυτού.

Ερμηνεία, στ. 7–8 (στα ρωσικά)

Клятва не богами свидетельствовала об отречении от истинного Бога. Я насыщал их. Еще Моисей предсказывал, что евреи, насытясь всеми произведениями Палестины, оставят Бога, своего благодетеля (Втор XXXII:13–15). Иеремия также под прелюбодеянием, какое допускают себе совершать иудеи, разумеет отпадение их от Иеговы и служение идолам, которое впрочем и в самом деле, обычно, соединялось с развратом. — Дом блудниц — это языческое святилище.

9Δεν θέλω κάμει διά ταύτα επίσκεψιν; λέγει Κύριος· και η ψυχή μου δεν θέλει εκδικηθή εναντίον έθνους τοιούτου;

Ερμηνεία, στ. 1–9 (στα ρωσικά)

То наказание, которое возвещено Иудее и Иерусалиму в предшествующей главе, является вполне заслуженным. В Иерусалиме, столице Иудеи, царствует развращение нравов. Не стало людей честных, ради которых Господь мог бы помиловать город.

Ερμηνεία, στ. 9 (στα ρωσικά)

Душа Моя = Я. — Месть, в приложении к Богу, означает Его всеправедный суд над людьми.

10Ανάβητε επί τα τείχη αυτής και κρημνίζετε, πλην μη κάμητε συντέλειαν· αφαιρέσατε τας επάλξεις αυτής, διότι δεν είναι του Κυρίου·

11διότι ο οίκος Ισραήλ και ο οίκος Ιούδα εφέρθησαν πολλά απίστως προς εμέ, λέγει Κύριος.

Ερμηνεία, στ. 10–11 (στα ρωσικά)

Пророк, от лица Иеговы, обращается к врагам Иудеи с приглашением восходить на стены Иерусалима и разрушать их, уничтожать их гордо высящиеся зубцы. Впрочем — замечает пророк — это разрушение не положит конец существованию народа (но не до конца). Некоторые толкователи (Соmill) под стенами здесь понимают стенки виноградника, а под зубцами — побеги виноградной лозы. По этому толкованию, пророк говорит здесь о народе еврейском, который и у пророка Исаии (V:2) изображался под видом огороженного стенками виноградника.

12Ηρνήθησαν τον Κύριον και είπον, Δεν είναι αυτός, και δεν θέλει ελθεί κακόν εφ' ημάς, ουδέ θέλομεν ιδεί μάχαιραν ή πείναν·

Ερμηνεία, στ. 12 (στα ρωσικά)

Иудеи не вовсе отрицают бытие Божие. Они не верят только в то, что Он говорит им через своих пророков и что от Него исходит наказание и награда (ср. Соф I:12).

13και οι προφήται είναι άνεμος και ο λόγος δεν υπάρχει εν αυτοίς· εις αυτούς θέλει γείνει ούτω.

Ερμηνεία, στ. 13 (στα ρωσικά)

Иеремия, вероятно, имеет в виду, кроме себя, еще и других истинных пророков, которые предрекали гибель Иерусалиму (ср. XXVI:20 и сл.). Так как до сих пор эти предсказания еще не исполнились, то иудеи и осмеивали их.

14Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος ο Θεός των δυνάμεων· Επειδή λαλείτε τον λόγον τούτον, ιδού, εγώ θέλω κάμει τους λόγους μου εν τω στόματί σου πυρ και τον λαόν τούτον ξύλα και θέλει καταφάγει αυτούς.

Ερμηνεία, στ. 14 (στα ρωσικά)

Через Иеремию, над которым более всего смеялись иудеи, Господь совершит скоро Свой суд над Иерусалимом. По слову пророка, как бы от действия огня все грешники в Иерусалиме будут истреблены, — конечно, имеющими явиться в Иерусалим вавилонянами.

15Ιδού, εγώ θέλω φέρει εφ' υμάς έθνος μακρόθεν, οίκος Ισραήλ, λέγει Κύριος· είναι έθνος ισχυρόν, είναι έθνος αρχαίον, έθνος του οποίου δεν γνωρίζεις την γλώσσαν ουδέ καταλαμβάνεις τι λέγουσιν.

16Η φαρέτρα αυτών είναι ως τάφος ανεωγμένος· είναι πάντες ισχυροί.

17Και θέλουσι κατατρώγει τον θερισμόν σου και τον άρτον σου, τον οποίον οι υιοί σου και αι θυγατέρες σου ήθελον τρώγει· θέλουσι κατατρώγει τα ποίμνιά σου και τας αγέλας σου· θέλουσι κατατρώγει τους αμπελώνάς σου και τας συκέας σου· θέλουσιν εξολοθρεύσει διά της ρομφαίας τας οχυράς πόλεις σου, επί τας οποίας συ ήλπιζες.

Ερμηνεία, στ. 15–17 (στα ρωσικά)

Вавилоняне изображаются здесь приблизительно такими же чертами, как и у Моисея (Втор XXVIII:49–52). Народ древний — существующий с самых давних пор — Колчан его как открытый гроб — может быть, пророк хочет сказать этим о противном и страшном впечатлении, какое производит громадный мешок с убийственными стрелами на спине вавилонского воина.

Ερμηνεία, στ. 17 (στα ρωσικά)

Съедят сыновей — конечно, в переносном смысле: уничтожат, истребят.

18Και όμως, εν ταις ημέραις εκείναις, λέγει Κύριος, δεν θέλω κάμει συντέλειαν εις εσάς.

19Και όταν είπητε, Διά τι έκαμε Κύριος ο Θεός ημών πάντα ταύτα εις ημάς; τότε θέλεις ειπεί προς αυτούς, Καθώς με εγκατελίπετε και εδουλεύσατε θεούς ξένους εν τη γη υμών, ούτω θέλετε δουλεύσει ξένους εν γη ουχί υμών.

Ερμηνεία, στ. 10–19 (στα ρωσικά)

За грехи свои иудейский народ, несомненно, должен понести кару. Он не допускает мысли об этом, смеется над пророками, предвещающими ему суд Божий, и за это будет покорен могущественным северным народом.

Ερμηνεία, στ. 18–19 (στα ρωσικά)

Господь все-таки не совершенно истребит грешный народ иудейский. Если же Он посылает на них бедствия, то эти бедствия являются вполне заслуженными наказаниями.

20Αναγγείλατε τούτο προς τον οίκον Ιακώβ και κηρύξατε αυτό εν Ιούδα, λέγοντες;

Ερμηνεία, στ. 20 (στα ρωσικά)

Дом Иакова — тоже, что Иудея.

21Ακούσατε τώρα τούτο, λαέ μωρέ και ασύνετε· οίτινες οφθαλμούς έχετε και δεν βλέπετε· ώτα έχετε και δεν ακούετε·

Ερμηνεία, στ. 21 (στα ρωσικά)

Ср. Ис VI:10.

22εμέ δεν φοβείσθε; λέγει Κύριος· δεν θέλετε τρέμει ενώπιόν μου, όστις έθεσα την άμμον όριον της θαλάσσης κατά πρόσταγμα αιώνιον, και δεν θέλει υπερβή αυτό· και τα κύματα αυτής συνταράσσονται, όμως δεν θέλουσιν υπερισχύσει· και ηχούσιν, όμως δεν θέλουσιν υπερβή αυτό;

Ερμηνεία, στ. 22 (στα ρωσικά)

Как на чудо мудрости и всемогущества Иеговы пророк указывает на то, что море не заливает берегов своих далее положенного для прилива предела, несмотря на то, что по песку ему легко было бы катить свои волны.

23Αλλ' ούτος ο λαός έχει καρδίαν στασιαστικήν και απειθή· απεστάτησαν και απήλθον.

24Και δεν είπον εν τη καρδία αυτών, Ας φοβηθώμεν τώρα Κύριον τον Θεόν ημών, όστις δίδει βροχήν πρώϊμον και όψιμον εν τω καιρώ αυτής· φυλάττει δι' ημάς τας διωρισμένας εβδομάδας του θερισμού.

Ερμηνεία, στ. 23–24 (στα ρωσικά)

Иудеи крайне упрямы и не хотят обратиться к Иегове, — Хранит для нас седмицы — т. е. оберегает дни сбора хлебов от дождей, именно недели между Пасхой и Пятидесятницей, в течение коих обыкновенно в Палестине шла жатва.

25Αι ανομίαι σας απέστρεψαν ταύτα και αι αμαρτίαι σας εμπόδισαν το αγαθόν από σας.

26Διότι ευρέθησαν εν τω λαώ μου ασεβείς· έστησαν ενέδραν, καθώς ο στήνων βρόχια· θέτουσι παγίδα, συλλαμβάνουσιν ανθρώπους.

27Καθώς το κλωβίον είναι πλήρες πτηνών, ούτως οι οίκοι αυτών είναι πλήρεις δόλου· διά τούτο εμεγαλύνθησαν και επλούτησαν.

28Επαχύνθησαν, αποστίλβουσιν· υπερέβησαν μάλιστα τας πράξεις των ασεβών· δεν κρίνουσι την κρίσιν, την κρίσιν του ορφανού, και ευημερούσι· και το δίκαιον των πενήτων δεν κρίνουσι.

Ερμηνεία, στ. 25–28 (στα ρωσικά)

В последнее время, — такова мысль пророка — иудеи своими грехами добились того, что стал меняться вышеуказанный порядок в явлениях природы. Во время сбора плодов, след., шел нередко дождь, вредивший жатве…

29Δεν θέλω κάμει διά ταύτα επίσκεψιν; λέγει Κύριος· η ψυχή μου δεν θέλει εκδικηθή εναντίον έθνους, τοιούτου;

Ερμηνεία, στ. 29 (στα ρωσικά)

Повторение мысли, содержащейся в 9 ст.

30Έκπληξις και φρίκη έγειναν εν τη γη.

31Οι προφήται προφητεύουσι ψευδώς και οι ιερείς δεσπόζουσι διά μέσου αυτών· και ο λαός μου αγαπά ούτω· και τι θέλετε κάμει εις το μετά ταύτα;

Ερμηνεία, στ. 20–31 (στα ρωσικά)

Объясняя, за что Иегова гневается на иудеев, пророк указывает на их нежелание видеть величие Божественного всемогущества и любви. Они не боятся Бога и обижают людей — вот причина их несчастий.

Ερμηνεία, στ. 30–31 (στα ρωσικά)

В дополнение к сказанному о преступлениях народа израильского пророк указывает на тесный союз, какой священники заключили со лжепророками (ср. ХХIX:24–26). Особенно печалит Иеремию то обстоятельство, что и народ с охотою слушает лживые уверения священников и пророков, убеждавших их, что в их государстве все обстоит благополучно. Народ стоял на ложном пути и не обнаруживал ни малейшего желания свернуть с него — вот что сокрушало Иеремию!

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).