Ιερεμίαςκεφάλαιο 9
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Είθε να ήτο η κεφαλή μου ύδατα και οι οφθαλμοί μου πηγή δακρύων, διά να κλαίω ημέραν και νύκτα τους πεφονευμένους της θυγατρός του λαού μου.
Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)
Этот стих в евр. Библии отнесен к предшествующей главе. — У пророка не хватает слез для оплакивания бедственной судьбы Иудейского царства.
2Είθε να είχον εν τη ερήμω κατάλυμα οδοιπόρων, διά να εγκαταλείψω τον λαόν μου και να απέλθω απ' αυτών· διότι πάντες είναι μοιχοί, άθροισμα απίστων.
Ερμηνεία, στ. 2 (στα ρωσικά)
Пристанище путников — это так называемый хан — палатка или шалаш в пустыне, где на ночлег останавливаются путешественники и где нет ничего, кроме крова, — никаких необходимых для прожития запасов. Пророк, однако и сюда бы охотно удалился, чтобы только не видать своих соотечественников.
3Ενέτειναν και την γλώσσαν αυτών ως τόξον ψεύδους· και ίσχυσαν επί της γης, ουχί υπέρ της αληθείας· διότι προχωρούσιν από κακίας εις κακίαν και εμέ δεν γνωρίζουσι, λέγει Κύριος.
4Φυλάττεσθε έκαστος από του πλησίον αυτού και επ' ουδένα αδελφόν μη πεποίθατε· διότι πας αδελφός θέλει πάντοτε υποσκελίζει και πας πλησίον θέλει περιπατεί εν δολιότητι.
5Και θέλουσιν απατά έκαστος τον πλησίον αυτού και δεν θέλουσι λαλεί την αλήθειαν· εδίδαξαν την γλώσσαν αυτών να λαλή ψεύδη, αποκάμνουσι πράττοντες ανομίαν.
Ερμηνεία, στ. 5 (στα ρωσικά)
Приучали язык свой. Искусство лгать требует большей сноровки, чем желание говорить одну только правду.
6Η κατοικία σου είναι εν μέσω δολιότητος· εν τη δολιότητι αρνούνται να με γνωρίσωσι, λέγει Κύριος.
7Διά τούτο ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων· Ιδού, θέλω βάλει αυτούς εν χωνευτηρίω και θέλω δοκιμάσει αυτούς· διότι πως θέλω κάμει ένεκεν της θυγατρός του λαού μου;
Ερμηνεία, στ. 7 (στα ρωσικά)
Речь, идет о грозном суде, какому подвергнет Иегова Свой народ.
8Η γλώσσα αυτών είναι βέλος εξακοντιζόμενον· λαλεί δόλια· έκαστος λαλεί ειρηνικά διά του στόματος αυτού προς τον πλησίον αυτού, πλην εν τη καρδία αυτού στήνει ενέδραν κατ' αυτού.
9Δεν θέλω επισκεφθή αυτούς διά ταύτα; λέγει Κύριος· η ψυχή μου δεν θέλει εκδικηθή εναντίον έθνους, τοιούτου;
Ερμηνεία, στ. 1–9 (στα ρωσικά)
Пророк так измучен неуспешностью своих увещаний, что хотел бы подобно Илии уйти в пустыню. Его единоплеменники — прелюбодеи и в прямом и в переносном смысле этого слова. Отвергшись от Бога, они разрывают естественные узы братской любви, изменяют своим друзьям.
10Διά τα όρη θέλω αναλάβει κλαυθμόν και θρήνον και διά τας βοσκάς της ερήμου οδυρμόν, διότι ηφανίσθησαν, ώστε δεν υπάρχει άνθρωπος διαβαίνων, ουδέ ακούεται φωνή ποιμνίου· από του πτηνού του ουρανού έως του κτήνους, έφυγον, απήλθον.
11Και θέλω καταστήσει την Ιερουσαλήμ εις σωρούς, κατοικίαν θώων· και τας πόλεις του Ιούδα θέλω κάμει ερήμωσιν, ώστε να μη υπάρχη ο κατοικών.
12Τις είναι ο άνθρωπος ο σοφός, όστις δύναται να εννοήση τούτο; και προς τον οποίον ελάλησε το στόμα του Κυρίου, διά να αναγγείλη αυτό, διά τι η γη εχάθη, ηφανίσθη ως έρημος, ώστε να μη υπάρχη ο διαβαίνων;
13Και είπε Κύριος, διότι εγκατέλιπον τον νόμον μου, τον οποίον έθεσα έμπροσθεν αυτών και δεν υπήκουσαν εις την φωνήν μου και δεν περιεπάτησαν εν αυτώ·
14αλλά περιεπάτησαν οπίσω της ορέξεως της καρδίας αυτών και οπίσω των Βααλείμ, τα οποία οι πατέρες αυτών εδίδαξαν αυτούς·
15διά τούτο, ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ο Θεός του Ισραήλ· Ιδού, εγώ θέλω θρέψει αυτούς, τον λαόν τούτον· με αψίνθιον και ύδωρ χολής θέλω ποτίσει αυτούς·
16και θέλω διασκορπίσει αυτούς εν τοις έθνεσι, τα οποία αυτοί και οι πατέρες αυτών δεν εγνώρισαν· και θέλω αποστείλει την μάχαιραν οπίσω αυτών, εωσού αναλώσω αυτούς.
17Ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων. Συλλογίσθητε και καλέσατε τας θρηνούσας να έλθωσι· και αποστείλατε διά τας σοφάς να έλθωσι·
18και ας σπεύσωσι και ας αναλάβωσιν οδυρμόν περί ημών και ας καταβιβάσωσιν οι οφθαλμοί ημών δάκρυα και τα βλέφαρα ημών ας ρεύσωσιν ύδατα.
19Διότι φωνή θρήνου ηκούσθη από Σιών, Πως απωλέσθημεν· κατησχύνθημεν σφόδρα, διότι εγκατελίπομεν την γην, διότι αι κατοικίαι ημών εξέρριψαν ημάς.
20Ακούσατε λοιπόν, γυναίκες, τον λόγον του Κυρίου, και ας δεχθή το ωτίον σας τον λόγον του στόματος αυτού, και διδάξατε τας θυγατέρας σας οδυρμόν και εκάστη την πλησίον αυτής θρήνον.
21Διότι θάνατος ανέβη διά των θυρίδων ημών, εισήλθεν εις τα παλάτια ημών, διά να εκκόψη τα νήπια από των οδών τους νέους από των πλατειών.
22Ειπέ, Ούτω λέγει Κύριος· Και τα πτώματα των ανθρώπων θέλουσι ριφθή ως κοπρία επί πρόσωπον αγρού και ως δράγμα οπίσω θεριστού, και δεν θέλει υπάρχει ο συνάγων.
Ερμηνεία, στ. 10–22 (στα ρωσικά)
Пророк сетует о своей стране, которую он видит уже опустошенною, но объясняет эту судьбу иудеев их ожесточенностью, с какою они отвергали закон Иеговы. Потребуется особые плакальщицы, чтобы оплакать великие бедствия, которые обрушатся на Иудею, а потом и весь народ заплачет от горя, — от потери близких.
Ερμηνεία, στ. 21–22 (στα ρωσικά)
стихи представляют собою небольшое, мастерски составленное, стихотворение, в котором, по-видимому, пророк говорит о чуме, которая является страшным бичом для осажденных городов. Чума не щадит даже детей; и об их погибели Иеремия говорит раньше всего, показывая свое особое сожаление к этим невинным жертвам преступности их родителей.
23Ούτω λέγει Κύριος· Ας μη καυχάται ο σοφός εις την σοφίαν αυτού, και ας μη καυχάται ο δυνατός εις την δύναμιν αυτού, ας μη καυχάται ο πλούσιος εις τον πλούτον αυτού·
24αλλ' ο καυχώμενος ας καυχάται εις τούτο, ότι εννοεί και γνωρίζει εμέ, ότι εγώ είμαι ο Κύριος, ο ποιών έλεος, κρίσιν και δικαιοσύνην επί της γής· επειδή εις ταύτα ευαρεστούμαι, λέγει Κύριος.
25Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και θέλω κάμει επίσκεψιν επί πάντας τους περιτετμημένους μετά των απεριτμήτων·
Ερμηνεία, στ. 25 (στα ρωσικά)
Обрезанных и необрезанных — правильнее: обрезанных, но (в тоже время можно сказать) — необрезанных. Пророк предрекает гнев Божий тем, которые телесно обрезаны, но в то же время ведут нечистую жизнь, для которых поэтому внешнее обрезание не составляет действительного знамения общения с Богом и потому не может их гарантировать от суда Божия, угрожающего грешникам.
26επί την Αίγυπτον και επί τον Ιούδαν και επί τον Εδώμ και επί τους υιούς Αμμών και επί τον Μωάβ και επί πάντας τους περικείροντας την κόμην, τους κατοικούντας εν τη ερήμω· διότι πάντα τα έθνη είναι απερίτμητα και πας ο οίκος Ισραήλ απερίτμητος την καρδίαν.
Ερμηνεία, στ. 23–26 (στα ρωσικά)
На суде Божием не помогут людям ни вся их мудрость, ни сила, ни богатство. Поэтому не в этих преимуществах нужно искать для себя опоры, а в познании Господа. Кто не хочет творить волю Божию, для того не принесет пользы и обрезание.
Ερμηνεία, στ. 26 (στα ρωσικά)
Египтяне издревле совершали обряд обрезания. Точно также и родственные евреям едомитяне, аммонитяне и моавитяне имели у себя в эпоху Иеремии обряд обрезания. Впрочем впоследствии у едомитян, этот обряд вышел из употребления и только Иоанн Гиркан принудил их восстановить его. — Стригущие волосы на висках — это арабы, совершавшие этот обряд с целью угождения богам своим. — Эти народы необрезанны, т. е. с вашей точки зрения, их обрезание не имеет никакого значения и не делает их участниками теократической жизни. Точно также и иудеи не могут надеяться на свое обрезание, потому что у них не обрезано сердце, т. е. они далеки сердцем от Бога.
Особые замечания к VII–IX гл. Храмовая речь, заключающаяся в VI–IX гл., очевидно, представляет собою в обстоятельном изложении ту речь, какая кратко изложена в XXVI гл. ст. 4-й и сл., и значит, за нее пророк претерпел те взыскания, о каких говорится в XXVI гл. Вся эта речь проникнута живым пророческим одушевлением и несомненно представляет подлинное произведение Иеремии. Только 23–26 ст. IX главы, тоже, конечно, принадлежащие Иеремии, не находятся в связи с речью и им собственно следовало бы стоять отдельно. Некоторые толкователи (напр. Оrelli) полагают также, что VII гл. ст. 16–20 и 27, в которых содержится откровение, направленное лично к Иеремии и VIII:18 и сл. IX:2 и сл., где пророк изливает свои чувства, представляет собою вставки, сделанные пророком в храмовую речь тогда, когда он диктовал ее переписчику. Но нет, собственно в этих отрывках ничего такого, что не могло бы быть передано и в слух всего народа во храме.
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).
1–9. Грехи Иудеев и предстоящее им наказание. 10–22. Пророк оплакивает судьбу своего народа. 23–26. Прибавление.