Νεεμίαςκεφάλαιο 9
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Και εν τη εικοστή τετάρτη ημέρα τούτου του μηνός συνήχθησαν οι υιοί Ισραήλ με νηστείαν και με σάκκους και με χώμα εφ' εαυτούς.
Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)
. День покаяния, о котором идет речь в гл. IX, не был установленным в законе днем 'очищения' (Лев XVI, XXIII, 26-32): это - был нарочито назначенный день для выражения тех покаянных чувств, которые взволновали народ при чтении закона. Внешним знаком этих чувств у евреев издавна были пост, вретище и посыпание пеплом головы (ср. 1 Цар IV, 12; 2 Цар I, 2; Иоил. 1, 16).
2Και εχωρίσθη το σπέρμα του Ισραήλ από πάντων των ξένων· και σταθέντες εξωμολογήθησαν τας αμαρτίας αυτών και τας ανομίας των πατέρων αυτών.
Ερμηνεία, στ. 2 (στα ρωσικά)
. И отделилось семя Израилево от всех инородных. Приведенное замечание некоторые экзегеты (Кейль, Шульц, Бертолет) понимают как указание на окончательный разрыв со всем языческим, другие же, более справедливо, как указание на допущение в описываемое собрание 24 дня седьмого месяца только израильтян (Риссель).
3Και σταθέντες εν τω τόπω αυτών, ανέγνωσαν εν τω βιβλίω του νόμου Κυρίου του Θεού αυτών, εν τέταρτον της ημέρας· και εν τέταρτον, εξωμολογούντο και προσεκύνουν Κύριον τον Θεόν αυτών.
Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)
. И стояли на своем месте: точнее было бы передать "и встали на своем месте" (каждый), - без сомнения, для слушания книги закона Божьего. Четверть дня продолжалось чтение книги закона, а четверть дня, по ст. 3, исповедывались и поклонялись Господу, Богу своему. Форма исповедания и поклонения описывается далее в ст. 4-37.
4Τότε εσηκώθη επί το βήμα των Λευϊτών Ιησούς και Βανί, Καδμιήλ, Σεβανίας, Βουννί, Σερεβίας, Βανί και Χανανί, και ανεβόησαν μετά φωνής μεγάλης προς Κύριον τον Θεόν αυτών.
5Και οι Λευΐται, Ιησούς και Καδμιήλ, Βανί, Ασαβνίας, Σερεβίας, Ωδίας, Σεβανίας και Πεθαΐα, είπον, Σηκώθητε, ευλογήσατε Κύριον τον Θεόν υμών από του αιώνος έως του αιώνος· και ας ήναι, Θεέ, ευλογημένον το ένδοξόν σου όνομα, το υπέρτερον πάσης ευλογίας και αινέσεως.
Ερμηνεία, στ. 4–5 (στα ρωσικά)
. Вместо перечисленных в ст. 5 восьми имен левитов у LXX (и в слав.) названо только пять, так как имена Вания, Вунний и Вания LXX, очевидно, поняли в смысле нарицательных bnej, ben, сыновья, сын. Отсюда вместо чтения евр. текста Иисус, Вания, Кадмиил, Шевания у LXX получилось: Иисус сыновья Кадмиила, Шевания и пр. Но, несомненно, Вания есть собственное имя череды левитов (III, 17; X, 14). По ст. 4-му, левиты, стоя на возвышенном месте, громко взывали к Господу Богу своему, т.е., вероятно, громким голосом произносили какую-либо покаянную молитву. Вслед за этим, как видно из ст. 5-го, левиты призывали к молитве и народ. В ст. 5-м называются имена этих левитов. Из тожества большинства имен (из восьми —пяти) с названными в ст. 4, следует заключать, что в обоих стихах разумеются одниите же лица. Три различныхимени (Вунний, Вания и Хенанивст. 4, Хашавния, Годия и Пеахия в ст. 5) возникли, может быть, по ошибке переписчиков.
6Συ αυτός είσαι Κύριος μόνος· συ εποίησας τον ουρανόν, τους ουρανούς των ουρανών, και πάσαν την στρατιάν αυτών, την γην και πάντα τα επ' αυτής, τας θαλάσσας και πάντα τα εν αυταίς, και συ ζωοποιείς πάντα ταύτα· και σε προσκυνούσιν αι στρατιαί των ουρανών.
Ερμηνεία, στ. 6 (στα ρωσικά)
. Начинающаяся со ст. 6 покаянная молитва в греч. тексте предваряется не имеющимся у мазоретов замечанием και ειπεν Εσδρας, и сказал Ездра. Таким образом, греческие переводчики понимали повествование в там смысле, что после левитов выступил Ездра и произнес приводимую в ст. 6-37 молитву. Кейль возражает против такого понимания и считает замечание LXX και ειπεν Εσδρας; неудачной конъектурой. По его мнению, молитва является не речью одного лица, а исповеданием целой общины, так как молящийся говорит о себе ко множ. числе (ст. 9: "отцы наши", ст. 33 "мы"). Но подобная форма речи понятна, если иметь в виду, что молящийся выступает от лица общины. Случайное опущение краткого замечания "и сказал Ездра" в евр, тексте также вполне понятно.
Излагаемая в ст. 6-37 молитва Еэдры обыкновенно называется покаянной. Но, собственно, гласным предметом ее является прославление Бога за Eго завет с народом израильским и милости к нему. В молитве указываются те величайшие блага, которые получил народ во имя завета. Вместе с этим изображается и отношение к Иегове народа. В ст. 6-8 указывается тема молитвы: Господь, Твореци Вседержитель, избрал Авраама и заключил с ним завет - дать семени его землю ханаанскую и исполнил сисе обетование. Эта тема раскрывается в четырех строфах (9-15,16-25,26-31,32-37), причем для раскрытия ее приводятся факты из прошлой истории Израиля, а в заключение показывается милость Божия к народу в его теперешнем положении.
Ερμηνεία, στ. 6 (στα ρωσικά)
. Небо, небеса небес. Чтобы рельефнее выставить божественное всемогущество, понятие неба усиливается прибавлением - небеса небес (ср. Втор Х, 14; 3Цар VIII, 27; 2Пар II,5; VI, 18), а понятие земли - словами море и все, что в нем (ср. Пс CXLVI, 6). Все воинство их: указание на небо (ср. Быт II, 1). Небесные воинства Тебе поклоняются. В этом выражении уже небесными воинствами, как и в Пс CXLVIII, 2; CII, 21, называются ангелы.
7Συ είσαι Κύριος ο Θεός, όστις εξέλεξας τον Άβραμ και εξήγαγες αυτόν από της Ουρ των Χαλδαίων, και έδωκας εις αυτόν το όνομα Αβραάμ·
8και εύρηκας την καρδίαν αυτού πιστήν ενώπιόν σου, και έκαμες προς αυτόν διαθήκην, ότι θέλεις δώσει την γην των Χαναναίων, των Χετταίων, των Αμορραίων και των Φερεζαίων και των Ιεβουσαίων και των Γεργεσαίων, ότι θέλεις δώσει αυτήν εις το σπέρμα αυτού· και εξετέλεσας τους λόγους σου· διότι δίκαιος είσαι συ.
Ερμηνεία, στ. 7–8 (στα ρωσικά)
. Ср. Быт II, 31; XII, 1 и д.; XV, 7; XVII, 5. Потому что га праведен: божественная праведность (zadikj в ст. в понимается в смысле специальном, как верность обетованиям.
9Και είδες την θλίψιν των πατέρων ημών εν Αιγύπτω, και ήκουσας την κραυγήν αυτών επί την Ερυθράν θάλασσαν·
10και έδειξας σημεία και τέρατα επί τον Φαραώ και επί πάντας τους δούλους αυτού και επί πάντα τον λαόν της γης αυτού· επειδή εγνώρισας ότι υπερηφανεύθησαν εναντίον αυτών. Και έκαμες εις σεαυτόν όνομα, ως την ημέραν ταύτην.
11Και διέσχισας την θάλασσαν ενώπιον αυτών, και διέβησαν διά ξηράς εν μέσω της θαλάσσης· τους δε καταδιώκοντας αυτούς έρριψας εις τα βάθη, ως λίθον εις ύδατα ισχυρά·
Ερμηνεία, στ. 9–11 (στα ρωσικά)
. Ст. 9 представляет краткое воспроизведение описанного в Исх III, 7; XJV,10;XV,4.
12και ώδήγησας αυτούς την ημέραν διά στύλου νεφέλης, την δε νύκτα διά στύλου πυρός, διά να φωτίζης εις αυτούς την οδόν δι' ης έμελλον να διέλθωσι.
13Και κατέβης επί το όρος Σινά, και ελάλησας μετ' αυτών εξ ουρανού, και έδωκας εις αυτούς ευθείας κρίσεις και αληθινούς νόμους, διατάγματα και εντολάς αγαθάς·
14και το άγιόν σου σάββατον έκαμες γνωστόν εις αυτούς, και προσέταξας εις αυτούς εντολάς και διατάγματα και νόμους, διά χειρός Μωϋσέως του δούλου σου.
Ερμηνεία, στ. 12–14 (στα ρωσικά)
. Ср. Исх XIII, 21; Чис XIV, 14; Исх XIX, 18.20; XX; Втор IV, 36.
15Και άρτον εξ ουρανού έδωκας εις αυτούς εις την πείναν αυτών, και ύδωρ εκ πέτρας εξήγαγες εις αυτούς εις την δίψαν αυτών· και είπας προς αυτούς να εισέλθωσι διά να κληρονομήσωσι την γην, περί ης ύψωσας την χείρα σου ότι θέλεις δώσει αυτήν εις αυτούς.
Ερμηνεία, στ. 15 (στα ρωσικά)
. Ср. Исх. XVI, 4, 10 и д.; XVII, 6; Чис XX, 8; Пс. LXXVII, 24.
16Εκείνοι δε και οι πατέρες ημών υπερηφανεύθησαν και εσκλήρυναν τον τράχηλον αυτών και δεν υπήκουσαν εις τας εντολάς σου·
17και ηρνήθησαν να υπακούσωσι και δεν ενεθυμήθησαν τα θαυμάσιά σου τα οποία έκαμες εις αυτούς· αλλ' εσκλήρυναν τον τράχηλον αυτών, και εν τη αποστασία αυτών διώρισαν αρχηγόν διά να επιστρέψωσιν εις την δουλείαν αυτών. Αλλά συ είσαι Θεός συγχωρητικός, ελεήμων και οικτίρμων, μακρόθυμος και πολυέλεος, και δεν εγκατέλιπες αυτούς.
Ερμηνεία, στ. 16–17 (στα ρωσικά)
. Ср. Исх. XXII, 9; XXXIII, 3; XXXIV, 9; Втор. IX, 6, 13. Поставили над собою вождя, чтобы возвратиться в рабство свое. Слав, "даша начало" (LXX εδωκαν αρχην) возвратится на работу свою в Египет". В этом замечании имеется в виду указание Чис XIV, 4. Однако факт, когда евреи поставили себе вождя вместо Моисея, неизвестен. Отсюда справедливо предлагают евр. vaittnu rosch поставили вождя понимать в общем смысле: "и обратили голову", т.е. поставили решение, решились. Перев.Гуляева: "и в упорстве своем обернули головы к прежнему рабству".
18Μάλιστα, ότε έκαμον εις εαυτούς χωνευτόν μόσχον και είπον, Ούτος είναι ο Θεός σου όστις σε ανήγαγεν εξ Αιγύπτου, και έπραξαν μεγάλους παροργισμούς·
Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)
. О почитании золотого тельца см. Исх XXXII, 4.
19συ όμως, εν τοις οικτιρμοίς σου τοις μεγάλοις, δεν εγκατέλιπες αυτούς εν τη ερήμω· ο στύλος της νεφέλης δεν εξέκλινεν απ' αυτών την ημέραν, διά να οδηγή αυτούς εν τη οδώ, ουδέ ο στύλος του πυρός την νύκτα, διά να φωτίζη εις αυτούς και την οδόν δι' ης έμελλον να διέλθωσι.
Ερμηνεία, στ. 19 (στα ρωσικά)
. Имеется в виду место Чис XIV, 14, по которому и после согрешения народа чудесный столб не перестал предшествовать ему.
20Και έδωκας εις αυτούς το αγαθόν σου πνεύμα, διά να συνετίζη αυτούς· και δεν εστέρησας το μάννα σου από του στόματος αυτών, και ύδωρ έδωκας εις αυτούς εις την δίψαν αυτών.
Ερμηνεία, στ. 20 (στα ρωσικά)
. Слова 20 ст. имеют ввиду факт, когда Гослодь для возвышения авторитета Моисея даровал дух пророчества семидесяти старейшинам (Чис XI, 17.25). И манну свою не отнимал от уст их (ср.Чис XI, 6-9 и Нав V, 12). И воду давал им для утоления жажды (ср. Чис XX, 2-8).
21Και τεσσαράκοντα έτη έθρεψας αυτούς εν τη ερήμω· δεν έλειψεν εις αυτούς ουδέν· τα ιμάτια αυτών δεν επαλαιώθησαν και οι πόδες αυτών δεν επρήσθησαν.
Ερμηνεία, στ. 21 (στα ρωσικά)
. В ст. 21 обобщается все, что сделано было Господом для избранного народа в пустыне (ср. Втор II, 7 и VIII, 4).
22Και έδωκας εις αυτούς βασίλεια και λαούς, και διεμέρισας εις αυτούς διά μερίδας· και εκληρονόμησαν την γην του Σηών και την γην του βασιλέως της Εσεβών και την γην του Ωγ βασιλέως της Βασάν.
Ερμηνεία, στ. 22 (στα ρωσικά)
. Ты дал им царства и народы, и разделил им. У LXX (и в слав.) λαους (народы) является дополнением к глаг. εμερισας и людие разделих им"). Но выражение подлинника vattchlkem lepeah (рус. 'и разделил им'; tepeah оставл. без перевода) не вполне ясно. Не ясно, на кого указывает суфф. 2 лица муж. р. в гл. vattchlkem "и разделил их", - на хананеев или на евреев. Если глагол chalak принимать (в форме пиэл) в значении 'рассеивать' (Быт XLIX, 7; Плач IV, 16), то речь будет о хананеях (Абен-Ездра). О завоевании земли Сигона и Ога см. Чис XXVI, 21-35.
23Και τους υιούς αυτών επλήθυνας ως τα άστρα του ουρανού· και έφερες αυτούς εις την γην, εις την οποίαν είπας προς τους πατέρας αυτών να εισέλθωσι, διά να κληρονομήσωσιν αυτήν.
Ερμηνεία, στ. 23 (στα ρωσικά)
. И сыновей их Ты размножил, как звезды небесные. Имеется в виду исчисление народа на полях моавитских (Чис XXVI).
24Και εισήλθον οι υιοί αυτών και εκληρονόμησαν την γήν· και υπέταξας έμπροσθεν αυτών τους κατοίκους της γης, τους Χαναναίους, και παρέδωκας αυτούς εις τας χείρας αυτών, και τους βασιλείς αυτών και τους λαούς της γης, διά να κάμωσιν εις αυτούς κατά την θέλησιν αυτών.
25Και εκυρίευσαν πόλεις ισχυράς και γην παχείαν, και εκληρονόμησαν οίκους πλήρεις πάντων των αγαθών, φρέατα ωρυγμένα, αμπελώνας και ελαιώνας και δένδρα κάρπιμα εν αφθονία· και έφαγον και εχορτάσθησαν και επαχύνθησαν και ενετρύφησαν, εν τη μεγάλη σου αγαθότητι.
Ερμηνεία, στ. 25 (στα ρωσικά)
. Укрепленные города - Иерихон, Гай (Haв. V, 13; VIII).
26Και ηπείθησαν και επανεστάτησαν εναντίον σου, και έρριψαν τον νόμον σου οπίσω των νώτων αυτών, και τους προφήτας σου εφόνευσαν, οίτινες διεμαρτύροντο εναντίον αυτών διά να επιστρέψωσιν αυτούς προς σε, και έπραξαν μεγάλους παροργισμούς.
Ερμηνεία, στ. 26 (στα ρωσικά)
. Убили пророков (ср. 2 Пар XXIV, 21; 3 Цар XVIII, 13; XIX, 10). По позднейшему иудейскому преданию {ср. Мф V, 12; XXIII, 29; Лк XI, 47; XIII, 33), большинство великих пророков были убиты.
27Διά τούτο παρέδωκας αυτούς εις την χείρα των θλιβόντων αυτούς, και κατέθλιψαν αυτούς· και εν τω καιρώ της θλίψεως αυτών ανεβόησαν προς σε, και συ εισήκουσας εξ ουρανού· και κατά τους πολλούς οικτιρμούς σου έδωκας σωτήρας εις αυτούς, και έσωσαν αυτούς εκ της χειρός των θλιβόντων αυτούς.
Ερμηνεία, στ. 27 (στα ρωσικά)
. Вспоминается время судей (ср. Суд II, 11 -23). Давал им спасителей (moschhm), т.е. судей (ср. III, 9; II, 10).
28Αλλ' αφού ανεπαύθησαν, εστράφησαν εις το να πράττωσι πονηρά ενώπιόν σου· όθεν εγκατέλιπες αυτούς εις την χείρα των εχθρών αυτών, και εξουσίασαν αυτούς· ότε όμως επέστρεψαν και ανεβόησαν προς σε, συ εισήκουσας εξ ουρανού· και πολλάκις ηλευθέρωσας αυτούς κατά τους οικτιρμούς σου.
29Και διεμαρτυρήθης εναντίον αυτών, διά να επιστρέψης αυτούς εις τον νόμον σου· πλην αυτοί υπερηφανεύθησαν και δεν υπήκουσαν εις τας εντολάς σου, αλλ' ημάρτησαν εις τας κρίσεις σου, τας οποίας εάν τις εκτελή, θέλει ζήσει δι' αυτών· και έδωκαν νώτον απειθή και εσκλήρυναν τον τράχηλον αυτών και δεν ήκουσαν.
30Και όμως έτη πολλά παρέκτεινας επ' αυτούς, και διεμαρτυρήθης εναντίον αυτών διά του πνεύματός σου διά των προφητών σου· αλλά δεν έδωκαν ακρόασιν· διά τούτο παρέδωκας αυτούς εις την χείρα των λαών των τόπων.
Ερμηνεία, στ. 29–30 (στα ρωσικά)
. В ст. 29-30 вспоминается период царей. И Ты предал их в руки иноземных народов. Господство этих народов, по ст. 32, началось со времени нашествия ассирян, разрушивших десятиколенное царство.
31Πλην διά τους πολλούς οικτιρμούς σου δεν συνετέλεσας αυτούς, ουδέ εγκατέλιπες αυτούς· διότι Θεός οικτίρμων και ελεήμων είσαι.
32Τώρα λοιπόν, Θεέ ημών, ο μέγας, ο ισχυρός και φοβερός Θεός, ο φυλάττων την διαθήκην και το έλεος, ας μη λογισθή μικρά ενώπιόν σου πάσα η θλίψις ήτις εύρηκεν ημάς, τους βασιλείς ημών, τους άρχοντας ημών και τους ιερείς ημών και τους προφήτας ημών και τους πατέρας ημών και πάντα τον λαόν σου, από των ημερών των βασιλέων της Ασσυρίας μέχρι της ημέρας ταύτης.
33Δίκαιος βεβαίως είσαι εις πάντα τα επελθόντα εφ' ημάς· διότι συ μεν αλήθειαν έκαμες, ημείς δε ησεβήσαμεν.
34Και οι βασιλείς ημών, οι άρχοντες ημών, οι ιερείς ημών και οι πατέρες ημών, δεν εφύλαξαν τον νόμον σου και δεν έδωκαν προσοχήν εις τας εντολάς σου και εις τα μαρτύριά σου, με τα οποία διεμαρτυρήθης εναντίον αυτών.
35Διότι αυτοί, εν τη βασιλεία αυτών και εν τη μεγάλη σου αγαθωσύνη την οποίαν έδωκας εις αυτούς, και εν τη γη τη πλατεία και παχεία, την οποίαν έδωκας ενώπιον αυτών, δεν σε εδούλευσαν ουδέ εστράφησαν από των πονηρών έργων αυτών.
36Ιδού, δούλοι είμεθα την ημέραν ταύτην· και εν τη γη, την οποίαν έδωκας εις τους πατέρας ημών, διά να τρώγωσι τον καρπόν αυτής και τα αγαθά αυτής, ιδού, δούλοι είμεθα επ' αυτής·
37και αυτή δίδει πολλήν αφθονίαν εις τους βασιλείς, τους οποίους επέβαλες εφ' ημάς διά τας αμαρτίας ημών· και κατεξουσιάζουσιν επί των σωμάτων ημών και επί των κτηνών ημών κατά την αρέσκειαν αυτών· και είμεθα εν θλίψει μεγάλη.
38Όθεν διά πάντα ταύτα ημείς κάμνομεν διαθήκην πιστήν και γράφομεν αυτήν· και επισφραγίζουσιν αυτήν οι άρχοντες ημών, οι Λευΐται ημών και οι ιερείς ημών.
Ερμηνεία, στ. 38 (στα ρωσικά)
. И телами нашими они владеют. Полагают, речь идет об обязательном для иудеев отправлении военной службы в персидских войсках (ср. Геродот. Истор. VII, 89}.
Ст. 39 в подлинном тексте отнесен к началу следующей главы. Сознавая несоответствие своих дел в прошлом званию народа, избранного Багом, иудеи дают торжественное нему прикладываются печати представителями народа. По всему этому, евр. becol zoth лучше переводить - "по причине этого", "на основании всего сказанного" (в покаянной молитве). И на подписи (chattum) печать князей наших. Chattum - запечатанный документ (Иер XXII, 11.14). Документ обыкновенно для запечатывания складывался, затем на наружной стороне, где, может быть, излагалось кратко содержание документа, делались подписи или прилагались печати. Так сделали и представители народа стем документом, в котором они изложили всенародное решение.
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.
1-5. День народного покаяния. 6-38. Покаянная молитва Ездры. 39. Обязательство соблюдать закон.