Ψαλμοίκεφάλαιο 79
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Στη Συνοδική μετάφραση αυτός είναι ο Ψαλμός 78 Γιατί ο ψαλμός έχει δύο αριθμούς
Γιατί ο ψαλμός έχει δύο αριθμούς;
Οι ψαλμοί αριθμούνται διαφορετικά σε διαφορετικές Βίβλους. Η ρωσική Συνοδική μετάφραση, όπως και η ελληνική Εκκλησία, ακολουθεί την ελληνική Βίβλο (τους Εβδομήκοντα), που διάβαζε η αρχαία Εκκλησία. Η εβραϊκή Βίβλος και οι μεταφράσεις από αυτήν, ανάμεσά τους και του Βάμβα, αριθμούν κατά το εβραϊκό (μασοριτικό) κείμενο.
Στην ελληνική Βίβλο οι Ψαλμοί 9 και 10 είναι ενωμένοι σε έναν, γι’ αυτό στους περισσότερους ψαλμούς από τον 10ο ως τον 147ο ο αριθμός των Εβδομήκοντα είναι κατά ένα μικρότερος από τον εβραϊκό. Το «Κύριος ποιμαίνει με» είναι ο Ψαλμός 22 κατά τους Εβδομήκοντα και 23 στην εβραϊκή Βίβλο, ο μετανοητικός ψαλμός του Δαβίδ 50 και 51, το «Είπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου» 109 και 110.
Δεν είναι λάθος καμίας πλευράς: οι αρχαίες παραδόσεις χώριζαν διαφορετικά το ίδιο κείμενο. Η επιγραφή του ψαλμού («Ψαλμός του Δαβίδ») στην εβραϊκή Βίβλο συχνά μετριέται ως πρώτος στίχος, γι’ αυτό σε μερικούς ψαλμούς μετατοπίζονται και οι αριθμοί των στίχων.
Αντιστοιχία αριθμών
| Συνοδική | Εβραϊκή |
|---|---|
| 1–8 | 1–8 |
| 9 | 9–10 |
| 10–112 | 11–113 |
| 113 | 114–115 |
| 114–115 | 116 |
| 116–145 | 117–146 |
| 146–147 | 147 |
| 148–150 | 148–150 |
Το κείμενο της εξήγησης είναι πρόχειρο και περιμένει επιμέλεια.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1«Ψαλμός του Ασάφ.» Θεέ, ήλθον έθνη εις την κληρονομίαν σου· εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου· κατέστησαν την Ιερουσαλήμ εις σωρούς ερειπίων·
2έδωκαν τα πτώματα των δούλων σου βρώσιν εις τα πετεινά του ουρανού, την σάρκα των οσίων σου εις τα θηρία της γης.
Ερμηνεία, στ. 2 (στα ρωσικά)
. "Тела святых Твоих" - евреев, как народа Богоизбранного, предназначенного быть народом святым и служителем истинного Бога.
3Εξέχεαν το αίμα αυτών ως ύδωρ κύκλω της Ιερουσαλήμ, και δεν υπήρχεν ο θάπτων.
Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)
. "Пролили кровь их, как воду" - обилие убитых.
4Εγείναμεν όνειδος εις τους γείτονας ημών, κατάγελως και χλευασμός εις τους πέριξ ημών.
Ερμηνεία, στ. 4 (στα ρωσικά)
. Завоеванный народ становился добычею врага, которой он распоряжался по своему капризному желанию, подвергая его всевозможным насилиям и насмешкам. Этот обычай отношения к покоренному врагу в древнее время был всеобщим и зависел от той глубокой замкнутости жизни народов, которая почти не допускала никаких сношений даже с соседним племенем. Каждый народ, потому, обособлялся в своем языке, правах, обычаях и религиозных верованиях и к другому народу относился лишь как к своему врагу, гибель которого для него служила предметом искренних вожделений. Этим объясняются те поругания, которым подвергались побежденные от победителя.
5Έως πότε, Κύριε; θέλεις οργίζεσθαι διαπαντός; θέλει καίει ως πυρ η ζηλοτυπία σου;
6Έκχεον την οργήν σου επί τα έθνη τα μη γνωρίζοντά σε και επί τα βασίλεια τα μη επικαλεσθέντα το όνομά σου·
7διότι κατέφαγον τον Ιακώβ, και το κατοικητήριον αυτού ηρήμωσαν.
8Μη ενθυμηθής καθ' ημών τας ανομίας των αρχαίων· ταχέως ας προφθάσωσιν ημάς οι οικτιρμοί σου, διότι εταπεινώθημεν σφόδρα.
Ερμηνεία, στ. 8 (στα ρωσικά)
. "Не помяни нам грехов предков" - не вменяй и не подвергай нас ответственности за грехи, унаследованные нами от предков. Эта молитва указывает, что степень нравственного разложения еврейского народа, вызвавшая такой строгий суд от Господа, не была временным упадком высоты жизни еврейского народа, но продолжительной порочной наклонностью.
9Βοήθησον ημάς, Θεέ της σωτηρίας ημών, ένεκεν της δόξης του ονόματός σου· και ελευθέρωσον ημάς και γενού ίλεως εις τας αμαρτίας ημών, ένεκεν του ονόματός σου.
Ερμηνεία, στ. 9 (στα ρωσικά)
. "Помоги нам… ради славы имени Твоего; избавь нас… ради имени Твоего". При господстве среди древних народов религиозных воззрений, влиявших на строй их гражданской жизни, быта семейного и общественного и определявших отношение к другим народам, значение и сила каждого племени определялась силой его национального бога. Победа одного народа над другим обозначала, что бог победителя выше бога побежденного племени, над которым считали вправе смеяться. Той же участи подвергался и еврейский народ после победы над ним вавилонян; еврейский Бог являлся в глазах победителей слабее их национального бога, почему и поношения еврейского Бога были естественны. Писатель скорбит о таком унижении истинного Бога и молит помочь своему народу для того, чтобы Его имя не хулилось язычниками.
10Διά τι να είπωσι τα έθνη, Που είναι ο Θεός αυτών; Ας γνωρισθή εις τα έθνη έμπροσθεν ημών, η εκδίκησις του εκχυθέντος αίματος των δούλων σου.
Ερμηνεία, στ. 10 (στα ρωσικά)
. "Где Бог их?" Вопрос иронический. Язычники победители спрашивают - где же тот Бог, на силу Которого надеялись иудеи?
11Ας έλθη ενώπιόν σου ο στεναγμός των δεσμίων· κατά την μεγαλωσύνην του βραχίονός σου σώσον τους καταδεδικασμένους εις θάνατον·
Ερμηνεία, στ. 11 (στα ρωσικά)
. "Да придет пред лице Твое стенание узника" - взгляни милостью, не отворачивайся от Твоего народа, который теперь лишен политической самостоятельности, который в узах рабства.
12και απόδος εις τους γείτονας ημών επταπλάσια εις τον κόλπον αυτών τον ονειδισμόν αυτών, με τον οποίον σε ωνείδισαν, Κύριε.
Ερμηνεία, στ. 12 (στα ρωσικά)
. "Семикратно возврати соседям нашим". Число семь - круглое, означающее полноту вообще. Воздай врагам, Господи, полностью то, что они заслужили своими поношениями Тебя; не ослабляй Своей справедливости снисхождением.
13Ημείς δε ο λαός σου και τα πρόβατα της βοσκής σου Θέλομεν σε δοξολογεί εις τον αιώνα· από γενεάς εις γενεάν θέλομεν αναγγέλλει την αίνεσίν σου.
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).
Этот псалом, как и 7:3, написан после взятия Иерусалима Навуходоносором и после опустошения им земли Иудейской. Храм здесь представляется оскверненным, Иерусалим - в развалинах (1), всюду лежат непогребенные трупы убитых евреев (2), которые сделались посмешищем в глазах соседних народов (4). Писателем был один из потомков Асафа прозорливца.
Боже! Язычники опустошили страну, разрушили Иерусалим, залили землю кровью людей еврейских, над ними смеются и издеваются соседние народы (1-4). Пролей гнев Твой на народы за опустошение земли Иакова: не помяни наших грехов и избавь нас (5-9). Не дай язычникам издеваться над Твоим именем, накажи их за поношение Тебя, а мы будем возвещать в род и род хвалу Тебе (10-13).