Α΄ Χρονικώνκεφάλαιο 11

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–9. Воцарение Давида над всем Израилем в Xевроне. 10–47. Список героев, сподвижников Давида.

В этой главе с незначительными изменениями повторяется содержание 2 Цар V:1–10 (= 1–9 ст.) и XXIII:8–39 (= 10–47 ст.).

1Τότε συνήχθη πας ο Ισραήλ προς τον Δαβίδ εις Χεβρών, λέγοντες, Ιδού, οστούν σου και σαρξ σου είμεθα.

2Και πρότερον έτι και ότε εβασίλευεν ο Σαούλ, συ ήσο ο εξάγων και εισάγων τον Ισραήλ· και προς σε είπε Κύριος ο Θεός σου, συ θέλεις ποιμάνει τον λαόν μου τον Ισραήλ, και συ θέλεις είσθαι ηγεμών επί τον λαόν μου τον Ισραήλ.

3Και ήλθον πάντες οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ προς τον βασιλέα εις Χεβρών· και έκαμεν ο Δαβίδ συνθήκην μετ' αυτών εν Χεβρών ενώπιον του Κυρίου· και έχρισαν τον Δαβίδ βασιλέα επί τον Ισραήλ, κατά τον λόγον του Κυρίου τον λαληθέντα διά του Σαμουήλ.

Ερμηνεία, στ. 1–3 (στα ρωσικά)

. Помазание Давида в цари под всем Израилем имело место не после смерти Саула, как можно заключить на основании повествования кн. Паралипоменон, а после смерти преемника Саула по престолу — Иевосфея (2 Цар III–V).

История его царствования, ознаменованная междоусобною войною между домом Саула и Давида, опускается автором кн. Паралипоменон, может быть, потому, что составляет темную страницу в истории правления последнего.

Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)

. По сравнению с 3 ст. V гл. 2 кн. Царств данный стих имеет незначительную прибавку: «по слову Господню, через Самуила». Следующие затем 4–5 ст. V гл. 2 кн. Царств, содержащие указание на горы Давида при воцарении и на продолжительность правления в Xевроне и Иерусалиме, опускаются автором Паралипоменон для того, чтобы не нарушать связность повествования. Даты кн. Царств приводятся им в конце обзора правления Давида (1 Пар XXIX:27).

4Και υπήγον ο Δαβίδ και πας ο Ισραήλ εις Ιερουσαλήμ, ήτις είναι η Ιεβούς, όπου ήσαν οι Ιεβουσαίοι, οι κατοικούντες την γην.

5Και οι κάτοικοι της Ιεβούς είπον προς τον Δαβίδ, Δεν θέλεις εισέλθει ενταύθα. Αλλ' ο Δαβίδ εκυρίευσε το φρούριον Σιών, ήτις είναι η πόλις Δαβίδ.

Ερμηνεία, στ. 5 (στα ρωσικά)

. По склонности к сокращениям автор Паралипоменон пропускает слова кн. Царств: «слепые и хромые отразят тебя, как бы говорили: Давиду не войти сюда» (2 Цар V:6).

6Και είπεν ο Δαβίδ, Όστις πρώτος πατάξη τους Ιεβουσαίους, θέλει είσθαι αρχηγός και στρατηγός. Πρώτος δε ανέβη ο Ιωάβ, ο υιός της Σερουΐας, και έγεινεν αρχηγός.

Ερμηνεία, στ. 6 (στα ρωσικά)

. Сообразно с пропуском в 5 ст. и 6 стих читается совершенно иначе, чем параллельный ему 8 ст. V гл. 2 кн. Царств. Но как предложение Давида, так и его выполнение Иоавом находят свое объяснение: первое в самонадеянности Иевуссеев, второе в храбрости Иоава.

7Και κατώκησεν ο Δαβίδ εν τω φρουρίω· όθεν ωνόμασαν αυτήν πόλιν Δαβίδ.

8Και ωκοδόμησε την πόλιν κυκλόθεν από Μιλλώ και κύκλω· και επεσκεύασεν ο Ιωάβ το επίλοιπον της πόλεως.

Ερμηνεία, στ. 8 (στα ρωσικά)

. Книга Царств не говорит об участии Иоава в работах по устроении Иерусалима; но оно вполне естественно в виду той роли, которую он играл при завоевании города.

9Και προεχώρει ο Δαβίδ μεγαλυνόμενος· και ο Κύριος των δυνάμεων ήτο μετ αυτού.

10Ούτοι δε ήσαν οι αρχηγοί των ισχυρών, τους οποίους είχεν ο Δαβίδ, οίτινες ηγωνίσθησαν μετ' αυτού διά την βασιλείαν αυτού, μετά παντός του Ισραήλ, διά να κάμωσιν αυτόν βασιλέα, κατά τον λόγον του Κυρίου τον περί του Ισραήλ.

Ερμηνεία, στ. 9–10 (στα ρωσικά)

. Исчисление героев — сподвижников Давида, способствовавших славе его царствования, в начале изложения истории его правления находит свое объяснение в стремлении и желании автора отметить наиболее блестящие страницы его деятельности. Поэтому оно и выдвигается на первый план. Нижепоименованные лица «подвизались…, чтобы вместе со всем Израилем воцарить Давида», точнее, утвердить его престол.

11Και ούτος είναι ο αριθμός των ισχυρών τους οποίους είχεν ο Δαβίδ· Ιασωβεάμ ο υιός του Αχμονί, πρώτος των οπλαρχηγών. Ούτος σείων την λόγχην αυτού εναντίον τριακοσίων, εθανάτωσεν αυτούς εν μιά μάχη.

Ερμηνεία, στ. 11 (στα ρωσικά)

. Во 2 Цар XXIII:8 это лицо называется Иошев-Иашевет. «Сын Ахамани», — «Xакмони». Последнее имя, насколько можно судить по кн. Царств, — имя местности, а не лица. В 1 Пар XXVII:2 Иесваал называется сыном Завдиила. Он убил «триста» человек, но не восемьсот, как говорится в кн. Царств (XXIII:8). Число триста поставлено, как думают, в кн. Паралипоменон в соответствие 20 ст., в котором идет речь об Авессе.

12Και μετ' αυτόν Ελεάζαρ ο υιός του Δωδώ· ο Αχωχίτης, όστις ήτο εις εκ των τριών ισχυρών.

Ερμηνεία, στ. 12 (στα ρωσικά)

. Имя третьего героя, как видно из 2 кн. Царств (XXIII:11) — Шамма. Пропуск в кн. Паралипоменон не подлежит никакому сомнению, так как и ниже постоянно упоминается о трех героях, хотя поименованы только два. Книга Паралипоменон опускает также повествование о подвиге Елеазара (2 Цар XXIII:10).

13Ούτος ήτο μετά του Δαβίδ εν Φασ-δαμμείμ, και οι Φιλισταίοι συνηθροίσθησαν εκεί διά πόλεμον, όπου ήτο μερίδιον αγρού πλήρες κριθής· ο δε λαός έφυγεν από προσώπου των Φιλισταίων.

14Και ούτοι εστηλώθησαν εν τω μέσω του μεριδίου και ηλευθέρωσαν αυτό και επάταξαν τους Φιλισταίους· και ο Κύριος έκαμε σωτηρίαν μεγάλην.

Ερμηνεία, στ. 13–14 (στα ρωσικά)

. Сообразно с указанием 2 Цар XXIII:11–12 описанный здесь подвиг совершен не Елеазаром, как следует из кн. Паралипоменон, а Шаммою.

15Κατέβησαν έτι τρεις εκ των τριάκοντα αρχηγών εις την πέτραν προς τον Δαβίδ, εις το σπήλαιον Οδολλάμ· το δε στρατόπεδον των Φιλισταίων εστρατοπέδευεν εν τη κοιλάδι Ραφαείμ.

16Και ο Δαβίδ ήτο τότε εν τω οχυρώματι και η φρουρά των Φιλισταίων τότε ο εν Βηθλεέμ.

17Και επεπόθησεν ο Δαβίδ ύδωρ και είπε, Τις ήθελε μοι δώσει να πίω ύδωρ εκ του φρέατος της Βηθλεέμ, του εν τη πύλη;

18Και οι τρεις διασχίσαντες το στρατόπεδον των Φιλισταίων, ήντλησαν ύδωρ εκ του φρέατος της Βηθλεέμ του εν τη πύλη, και λαβόντες έφεραν προς τον Δαβίδ· πλην ο Δαβίδ δεν ηθέλησε να πίη αυτό, αλλ' έκαμεν αυτό σπονδήν εις τον Κύριον,

19λέγων, Μη γένοιτο εις εμέ παρά του Θεού μου να κάμω τούτο· θέλω πίει το αίμα των ανδρών τούτων, οίτινες εξέθεσαν την ζωήν αυτών εις κίνδυνον; διότι μετά κινδύνου της ζωής αυτών έφεραν αυτό. Διά τούτο δεν ηθέλησε να πίη αυτό· ταύτα έκαμον οι τρεις ισχυροί.

20Και Αβισαί ο αδελφός του Ιωάβ, ούτος ήτο πρώτος των τριών· και ούτος σείων την λόγχην αυτού εναντίον τριακοσίων, εθανάτωσεν αυτούς και απέκτησεν όνομα μεταξύ των τριών.

21Εκ των τριών, ήτο ενδοξότερος υπέρ τους δύο και έγεινεν αρχηγός αυτών· δεν έφθασεν όμως μέχρι των τριών πρώτων.

22Βεναΐας ο υιός του Ιωδαέ, ο υιός ανδρός δυνατού από Καβσεήλ, όστις έκαμε πολλά ανδραγαθήματα, ούτος επάταξε τους δύο λεοντώδεις άνδρας του Μωάβ· ούτος έτι κατέβη και επάταξε λέοντα εν μέσω του λάκκου εν ημέρα χιόνος·

23ούτος έτι επάταξε τον άνδρα τον Αιγύπτιον, άνδρα μεγάλου αναστήματος, πεντάπηχον· και εν τη χειρί του Αιγυπτίου ήτο λόγχη ως αντίον υφαντού· κατέβη δε προς αυτόν με ράβδον, και αρπάσας την λόγχην εκ της χειρός του Αιγυπτίου εθανάτωσεν αυτόν διά της ιδίας αυτού λόγχης·

Ερμηνεία, στ. 23 (στα ρωσικά)

. Пять локтей равняются приблизительно 3 3/4, аршина. В кн. Царств (XXIII:21) отсутствует определение роста, и стоит выражение «видный» . — «Навой у ткачей» — прибавка кн. Паралипоменон.

24ταύτα έκαμε Βεναΐας ο υιός του Ιωδαέ, και απέκτησεν όνομα μεταξύ των τριών ισχυρών·

25ιδού, αυτός εστάθη ενδοξότερος των τριάκοντα, δεν έφθασεν όμως μέχρι των τριών πρώτων· και κατέστησεν αυτόν ο Δαβίδ επί των δορυφόρων αυτού.

26Και οι ισχυροί των στρατευμάτων ήσαν Ασαήλ ο αδελφός του Ιωάβ, Ελχανάν ο υιός του Δωδώ εκ της Βηθλεέμ,

27Σαμμώθ ο Αρουρίτης, Χελής ο Φελωνίτης,

Ερμηνεία, στ. 27 (στα ρωσικά)

. Перед именем Xерец должно стоять «Елика Гародитянин» (2 Цар XXIII:25). Родина Xереца называется во 2 кн. Царств (XXIII:26) Палти. Чтение кн. Паралипоменон дает понять, что Пелони лежала в колене Ефремовом.

28Ιράς ο υιός του Ικκής ο Θεκωΐτης, Αβιέζερ ο Αναθωθίτης,

29Σιββεχαΐ ο Χουσαθίτης, Ιλαΐ ο Αχωχίτης,

30Μααραΐ ο Νετωφαθίτης, Χελέδ ο υιός του Βαανά Νετωφαθίτης,

31Ιτθαΐ ο υιός του Ριβαί εκ της Γαβαά των υιών Βενιαμίν, Βεναΐας ο Πιραθωνίτης,

32Ουραί εκ των κοιλάδων Γαάς, Αβιήλ ο Αρβαθίτης,

33Αζμαβέθ ο Βααρουμίτης, Ελιαβά ο Σααλβωνίτης,

34οι υιοί του Ασήμ του Γιζονίτου, Ιωνάθαν ο υιός του Σαγή ο Αραρίτης,

35Αχιάμ υιός του Σαχάρ ο Αραρίτης, Ελιφάλ υιός του Ουρ,

36Εφέρ ο Μεχηραθίτης, Αχιά ο Φελωνίτης,

37Εσρώ ο Καρμηλίτης, Νααραί ο υιός του Εσβαί,

38Ιωήλ ο αδελφός του Νάθαν, Μιβάρ ο υιός του Αγηρί,

39Σελέκ ο Αμμωνίτης, Νααραί ο Βηρωθαίος, ο οπλοφόρος του Ιωάβ υιού της Σερουΐας,

40Ιράς ο Ιεθρίτης, Γαρήβ Ιεθρίτης,

41Ουρίας ο Χετταίος, Ζαβάδ ο υιός του Ααλαί,

Ερμηνεία, στ. 41 (στα ρωσικά)

. Следующих за Уриею Xеттеянином имен нет в XXIII гл. 2 кн. Царств, а название мест происхождении этих лиц, кроме Ароэра, не встречаются в Ветхом Завете.

42Αδινά ο υιός του Σιζά του Ρουβηνίτου, άρχων των Ρουβηνιτών, και τριάκοντα μετ' αυτού,

43Ανάν ο υιός του Μααχά και Ιωσαφάτ ο Μιθνίτης,

44Οζίας ο Αστερωθίτης, Σαμά και Ιεχιήλ οι υιοί του Χωθάν του Αροηρίτου,

45Ιεδιαήλ ο υιός του Σιμρί και Ιωχά αδελφός αυτού ο Θισίτης,

46Ελιήλ ο Μααβίτης και Ιεριβαί και Ιωσαυϊά, οι υιοί του Ελναάμ, και Ιεθεμά ο Μωαβίτης,

47Ελιήλ και Ωβήδ και Ιασιήλ ο Μεσωβαΐτης.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.