Α΄ Χρονικώνκεφάλαιο 20

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–3. Завоевание Раввы аммонитской. 4–8. Две войны с филистимлянами.

1Εν δε τω ακολούθω έτει, καθ' ον καιρόν εκστρατεύουσιν οι βασιλείς, ο Ιωάβ εξεκίνησε πάσαν την δύναμιν του στρατεύματος και έφθειρε την γην των υιών Αμμών, και ελθών επολιόρκησε την Ραββά· ο δε Δαβίδ έμεινεν εν Ιερουσαλήμ. Και επάταξεν ο Ιωάβ την Ραββά και κατέστρεψεν αυτήν.

2Και έλαβεν ο Δαβίδ τον στέφανον του βασιλέως αυτών από της κεφαλής αυτού· και ευρέθη το βάρος αυτού εν τάλαντον χρυσίου· και ήσαν επ' αυτού λίθοι πολύτιμοι και ετέθη επί την κεφαλής του Δαβίδ· και λάφυρα της πόλεως εξέφερε πολλά σφόδρα.

3Και τον λαόν τον εν αυτή εξήγαγε, και έκοψεν αυτούς με πρίονας και με τριβόλους σιδηρούς και με πελέκεις. Και ούτως έκαμεν ο Δαβίδ εις πάσας τας πόλεις των υιών Αμμών. Τότε επέστρεψεν ο Δαβίδ και πας ο λαός εις Ιερουσαλήμ.

Ερμηνεία, στ. 1–3 (στα ρωσικά)

. Рассказ о завоевании Раввы представляет видоизменение повествования 2 кн. Царств XI гл. о том же самом предмете. Первый стих до слов: «Иоав, завоевав Равву, разрушил ее», воспроизводит 1 ст. XI гл. 2 кн. Царств. Данное же выражение стоит в прямом противоречии с показанием 2 Цар XII:29, что Равва была взята самим Давидом, а не Иоавом. Помимо противоречия с кн. Царств, в кн. Паралипоменон наблюдается самопротиворечие. По первому стиху Давид во время осады и завоевания Раввы оставался в Иерусалиме, а по ст. 3 принимал участие в этом деле. «Так поступил Давид со всеми городами Аммонитян и возвратился… в Иерусалим» . Наконец, автор опускает имевшую место во время аммонитской войны историю Давида с Вирсавией (2 Цар XI:2 и д.), как бросающую тень на его личность.

4Μετά δε ταύτα συνεκροτήθη πόλεμος εν Γεζέρ μετά των Φιλισταίων· τότε επάταξεν ο Σιββεχαΐ ο Χουσαθίτης τον Σιφφαΐ, εκ των τέκνων του Ραφά· και κατετροπώθησαν.

Ερμηνεία, στ. 4 (στα ρωσικά)

. Совохай Xушатянин, см. XI:29.

5Και πάλιν έγεινε πόλεμος μετά των Φιλισταίων· και επάταξεν ο Ελχανάν ο υιός του Ιαείρ τον Λααμεί, αδελφόν του Γολιάθ του Γετθαίου, και το ξύλον της λόγχης αυτού ήτο ως αντίον υφαντού.

Ερμηνεία, στ. 5 (στα ρωσικά)

. Срав. 2 Цар XXI:19.

6Και πάλιν έγεινε πόλεμος εν Γαθ, όπου ήτο ανήρ υπερμεγέθης, και οι δάκτυλοι αυτού ήσαν εξ και εξ, εικοσιτέσσαρες, και ούτος έτι ήτο εκ της γενεάς του Ραφά.

7Και ωνείδισε τον Ισραήλ, και Ιωνάθαν ο υιός του Σαμαά, αδελφού του Δαβίδ, επάταξεν αυτόν.

8Ούτοι εγεννήθησαν εις τον Ραφά εν Γάθ· και έπεσον διά χειρός του Δαβίδ και διά χειρός των δούλων αυτού.

Ερμηνεία, στ. 4–8 (στα ρωσικά)

. По кн. Паралипоменон, описанные в данных стихах войны с филистимлянами падали на время после завоевания Раввы («после того» — ст. 4); между тем то 2 кн. Царств они имели место гораздо позже, — после выдачи гаваонитянами потомков Саула (XXI:18 и д.).

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.