Η ΒΙΒΛΟΣΈκδοση Βαϊκάλης
EL
Ρυθμίσεις

Α΄ Σαμουήλκεφάλαιο 2

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

Xвалебная песнь матери Самуила - Анны. Воспитание Самуила при скинии во время первосвященства Илия. Пороки сыновей Илия. Возвещение суда Божия дому Илия.

1Και προσηυχήθη η Άννα, και είπεν, Ευφράνθη η καρδία μου εις τον Κύριον· υψώθη το κέρας μου διά του Κυρίου· επλατύνθη το στόμα μου εναντίον των εχθρών μου· διότι ευφράνθην εις την σωτηρίαν σου.

Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)

. Возрадовалось сердце мое в Господе: при мысли о том, что сделал для меня Господь.

Вознесся рог мой в Боге моем, т. е. восстановлены и утверждены Богом мое женское достоинство, сила и значение. (Рог является здесь символом силы, могущества, самообороны. )

Широко разверзлись уста мои на врагов моих: я получила полную свободу для отражения злохулений моих врагов, укорявших меня моим бесплодием (I:5-6).

Я радуюсь о спасении Твоем, т. е. о спасении, явленном мне Тобою.

2Δεν υπάρχει άγιος καθώς ο Κύριος· διότι δεν είναι άλλος πλην σου, ουδέ βράχος καθώς ο Θεός ημών.

3Μη καυχάσθε, μη λαλείτε υπερηφάνως· ας μη εξέλθη μεγαλορρημοσύνη εκ του στόματός σας· διότι ο Κύριος είναι Θεός γνώσεων, και παρ' αυτού σταθμίζονται αι πράξεις.

Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)

. Обращение к людям, которые, по своей дерзости и неведению путей Божиих, упрекали Анну ее бесплодием.

4Τα τόξα των δυνατών συνετρίβησαν, και οι αδύνατοι περιεζώσθησαν δύναμιν.

5Οι κεχορτασμένοι εμίσθωσαν εαυτούς διά άρτον· οι δε πεινώντες έπαυσαν· έως και η στείρα εγέννησεν επτά, η δε πολύτεκνος εξησθένησεν.

6Ο Κύριος θανατόνει και ζωοποιεί· καταβιβάζει εις τον άδην και αναβιβάζει.

7Ο Κύριος πτωχίζει και πλουτίζει, ταπεινόνει και υψόνει.

8Ανεγείρει τον πένητα από του χώματος, και ανυψόνει τον πτωχόν από της κοπρίας, διά να καθίση αυτούς μεταξύ των αρχόντων, και να κάμη αυτούς να κληρονομήσωσι θρόνον δόξης· διότι του Κυρίου είναι οι στύλοι της γης, και έστησε την οικουμένην επ' αυτούς.

9Θέλει φυλάττει τους πόδας των οσίων αυτού· οι δε ασεβείς θέλουσιν απολεσθή εν τω σκότει· επειδή διά δυνάμεως δεν θέλει υπερισχύσει ο άνθρωπος.

Ερμηνεία, στ. 4–9 (στα ρωσικά)

. Все и все в руках Божиих. Пути Его неисповедимы, могущество и разум Его бесконечны. Те, что казались нам снаружи крепкими, обеспеченными и славными, часто оказываются пред судом Всеведущего и Всесвятого (ст. 3) Господа нравственно слабыми, недостойными, как бы обреченными на погибель своим собственным ничтожеством. Люди же, казавшиеся нам наружно слабыми, недостойными милостей Божиих, часто оказываются превознесенными Им за свои внутренние достоинства.

10Ο Κύριος θέλει συντρίψει τους αντιδίκους αυτού· εξ ουρανού θέλει βροντήσει επ' αυτούς· ο Κύριος θέλει κρίνει τα πέρατα της γής· και θέλει δώσει ισχύν εις τον βασιλέα αυτού, και υψώσει το κέρας του χριστού αυτού.

Ερμηνεία, στ. 10 (στα ρωσικά)

. Господь будет судить концы земли, и даст крепость царю Своему и вознесет рог (силу, крепость) помазанника Своего. В ближайшем смысле здесь разумеется возлюбленный и прославленный Богом царь евреев Давид, а также его сын и преемник - могущественный и славный Соломон (1 Цар VII; 1 Пар XVII). В более отдаленном, пророчественно-мессианском, смысле - Божественный Потомок Давида по плоти - Господь наш Иисус Xристос, Своим учением и жизнью принесший на землю "суд (греховному) Миру сему" (Ин XII:31) и имеющий прийти вторично на землю - для страшного суда и праведного воздаяния грешникам и праведникам (Мф XII:36; XIII:41, 49; XVI:27; XIX:28; XXIV:31; XXV:32; Лк XVII:22; Ин V:22, 25, 54; XII:48; Деян XVII:31; 2 Пет III:7; III:10; Иуд 1:14-15; Рим II:5, 6; 2 Кор I:14; V:10; 1 Кор I:8; IV:5; 2 Сол II:2 и мн. друг. ).

Xвалебно-пророчественная песнь матери Самуиловой Анны легла в основу третьего ирмоса церковных канонов.

11Τότε ανεχώρησεν ο Ελκανά εις Ραμάθ προς τον οίκον αυτού. Το δε παιδίον υπηρέτει τον Κύριον ενώπιον Ηλεί του ιερέως.

12Του Ηλεί όμως οι υιοί ήσαν αχρείοι άνθρωποι δεν εγνώριζον τον Κύριον.

Ερμηνεία, στ. 12 (στα ρωσικά)

. Не знали Господа, т. е. не хотели признавать Его заповедей и повелений.

13Η συνήθεια δε των ιερέων προς τον λαόν ήτο τοιαύτη· ότε τις προσέφερε θυσίαν, ήρχετο ο υπηρέτης του ιερέως, ενώ εψήνετο το κρέας, έχων εις την χείρα αυτού κρεάγραν τριόδοντον·

14και εβύθιζεν αυτήν εις το κακκάβιον, ή εις τον λέβητα, ή εις την χύτραν, ή εις το χαλκείον· και ό,τι ανεβίβαζεν η κρεάγρα, ελάμβανεν ο ιερεύς δι' εαυτόν. Ούτως έκαμνον προς πάντας τους Ισραηλίτας τους ερχομένους εκεί εις Σηλώ.

15Πριν έτι καύσωσι το πάχος, ήρχετο ο υπηρέτης του ιερέως, και έλεγε προς τον άνθρωπον τον προσφέροντα την θυσίαν, Δος κρέας διά ψητόν εις τον ιερέα· διότι δεν θέλει να λάβη παρά σου κρέας βρασμένον, αλλά ωμόν.

16Και εάν ο άνθρωπος έλεγε προς αυτόν, Ας καύσωσι πρώτον το πάχος, και έπειτα λάβε όσον επιθυμεί η ψυχή σου· τότε απεκρίνετο προς αυτόν, Ουχί, αλλά τώρα θέλεις δώσει ειδέ μη, θέλω λάβει μετά βίας.

Ερμηνεία, στ. 13–16 (στα ρωσικά)

. Имеются в виду мирные жертвы. См. прим. к 4 ст. I главы.

17Διά τούτο η αμαρτία των νέων ήτο μεγάλη σφόδρα ενώπιον του Κυρίου· διότι οι άνθρωποι απεστρέφοντο την θυσίαν του Κυρίου.

18Ο δε Σαμουήλ υπηρέτει ενώπιον του Κυρίου, παιδάριον περιεζωσμένον λινούν εφόδ.

Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)

. Ефодом называлась одна из одежд ветхозаветного первосвященника, сотканная из разноцветной пряжи и золота (Исх XXVIII). Льняной ефод Самуила не был, конечно, первосвященническим ефодом, так как он не имел на него никакого права. Скорее всего это была безрукавная полотняная верхняя одежда, напоминавшая своим покроем первосвященнический ефод и потому получившая наименование последнего. Она надевалась лицами, посвятившими себя служению Богу (ср. 1 Цар XXII:18), или по особому случаю религиозной важности (2 Цар VI:14). Нечто вроде тех белых полотняных стихарей, которые употребляются прислужниками при католическом богослужении.

19Και η μήτηρ αυτού έκαμνεν εις αυτόν επένδυμα μικρόν, και έφερε προς αυτόν κατ' έτος, ότε ανέβαινε μετά του ανδρός αυτής διά να προσφέρη την ετήσιον θυσίαν.

20Και ευλόγησεν ο Ηλεί τον Ελκανά και την γυναίκα αυτού, λέγων, Ο Κύριος να αποδώση εις σε σπέρμα εκ της γυναικός ταύτης, αντί του δανείου το οποίον εδάνεισεν εις τον Κύριον. Και ανεχώρησαν εις τον τόπον αυτών.

21Επεσκέφθη δε ο Κύριος την Ανναν· και συνέλαβε και εγέννησε τρεις υιούς και δύο θυγατέρας· το δε παιδίον ο Σαμουήλ εμεγάλονεν ενώπιον του Κυρίου.

22Ήτο δε ο Ηλεί πολύ γέρων· και ήκουσε πάντα όσα έπραττον οι υιοί αυτού εις πάντα τον Ισραήλ· και ότι εκοιμώντο μετά των γυναικών, των συνερχομένων εις την θύραν της σκηνής του μαρτυρίου.

23Και είπε προς αυτούς, Διά τι κάμνετε τοιαύτα πράγματα; διότι εγώ ακούω κακά πράγματα διά σας παρά παντός τούτου του λαού·

24μη, τέκνα μου· διότι δεν είναι καλή η φήμη, την οποίαν εγώ ακούω· σεις κάμνετε τον λαόν του Κυρίου να γίνηται παραβάτης·

25εάν αμαρτήση άνθρωπος εις άνθρωπον, θέλει ικεσία γίνεσθαι εις τον Θεόν υπέρ αυτού· αλλ' εάν τις αμαρτήση εις τον Κύριον, τις θέλει ικετεύσει υπέρ αυτού; Εκείνοι όμως δεν υπήκουον εις την φωνήν του πατρός αυτών· διότι ο Κύριος ήθελε να θανατώση αυτούς.

Ερμηνεία, στ. 25 (στα ρωσικά)

. Грехи, совершенные главным образом против людей, могут быть покрыты милосердием Божиим, так как не свидетельствуют еще о состоянии безнадежного ожесточения человека против воли Божией и допускают возможность для него нравственного совершенствования. Грехи же, обнаруживающие в человеке состояние безнадежного ожесточения против воли Божией, требуют сурового возмездия, поучительного и для других (ср. Мф II:31).

Ибо - в смысле посему. Решил - в смысле попустил. Предать их смерти: см. IV:10-11.

26Το δε παιδίον ο Σαμουήλ εμεγάλονε και ευηρέστει και εις τον Κύριον και εις τους ανθρώπους.

27Ήλθε δε άνθρωπός τις του Θεού προς τον Ηλεί και είπε προς αυτόν, Ούτω λέγει Κύριος· Δεν απεκαλύφθην φανερά εις τον οίκον του πατρός σου, ότε αυτοί ήσαν εν τη Αιγύπτω εν τω οίκω του Φαραώ;

Ερμηνεία, στ. 27 (στα ρωσικά)

. Человек Божий - некто из провозвестников воли Божией (ср. IX:6), имя которого осталось для нас неизвестным.

Дому отца твоего - т. е. колену Левия, избранному Богом из числа всех других колен Израиля для особого служения Ему при скинии (см. ст. 28).

В Египте, в доме (т. е. царстве) фараона.

28Και δεν εξέλεξα αυτόν εκ πασών των φυλών του Ισραήλ εις εμαυτόν διά ιερέα, διά να κάμνη προσφοράς επί του θυσιαστηρίου μου, να καίη θυμίαμα, να φορή εφόδ ενώπιόν μου; και δεν έδωκα εις τον οίκον του πατρός σου πάσας τας διά πυρός γινομένας προσφοράς των υιών Ισραήλ;

29Διά τι λακτίζετε εις την θυσίαν μου και εις την προσφοράν μου, την οποίαν προσέταξα να κάμνωσιν εν τω κατοικητηρίω μου, και δοξάζεις τους υιούς σου υπέρ εμέ, ώστε να παχύνησθε με το καλήτερον πασών των προσφορών του Ισραήλ του λαού μου;

Ερμηνεία, στ. 29 (στα ρωσικά)

. О хлебных приношениях в Скинию см. прим. к Лев II.

Утучняя себя начатками всех приношений народа Моего. По закону Моисея (Исх XXIII:19; Лев XIX:23-24; XXIII:10-14, 16-17; Чис XVIII:12 и др. м. ), евреи обязаны были доставлять к скинии первые плоды своей жатвы, винограда, елея, первый испеченный хлеб из новой пшеницы, часть от шерсти овец и т. п. для содержания членов колена Левия.

30Διά τούτο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ λέγει, Είπα βεβαίως ότι ο οίκός σου και ο οίκος του πατρός σου ήθελον περιπατεί ενώπιόν μου έως αιώνος· αλλά τώρα ο Κύριος λέγει, Μακράν απ' εμού· διότι τους δοξάζοντάς με θέλω δοξάσει, οι δε καταφρονούντές με θέλουσιν ατιμασθή.

31Ιδού, έρχονται ημέραι, ότε θέλω κόψει τον βραχίονά σου και τον βραχίονα του οίκου του πατρός σου, ώστε άνθρωπος γέρων δεν θέλει είσθαι εν τω οίκω σου.

Ερμηνεία, στ. 31 (στα ρωσικά)

. Не будет старца в доме твоем, т. е. потомки Илия будут умирать, не достигнув старости (ср. ст. 33).

32Και θέλεις ιδεί εν τω κατοικητηρίω μου αντίπαλον, μεταξύ πάντων των διδομένων αγαθών εις τον Ισραήλ· και δεν θέλει υπάρχει γέρων εν τω οίκω σου εις τον αιώνα.

33Όντινα δε εκ των ιδικών σου δεν αποκόψω από του θυσιαστηρίου μου, θέλει είσθαι διά να καταναλίσκη τους οφθαλμούς σου και να κατατήκη την ψυχήν σου· πάντες δε οι έκγονοι του οίκου σου θέλουσι τελευτά εις ανδρικήν ηλικίαν.

34Και τούτο θέλει είσθαι σημείον εις σε, το οποίον θέλει ελθεί επί τους δύο υιούς σου, επί Οφνεί και Φινεές· εν μιά ημέρα θέλουσιν αποθάνει αμφότεροι.

Ερμηνεία, στ. 32–34 (στα ρωσικά)

. См. III:11-20; IV.

35Και θέλω ανεγείρει εις εμαυτόν ιερέα πιστόν, πράττοντα κατά την καρδίαν μου και κατά την ψυχήν μου· και θέλω οικοδομήσει εις αυτόν οίκον ασφαλή· και θέλει περιπατεί ενώπιον του χριστού μου εις τον αιώνα.

36Και πας ο εναπολειφθείς εν τω οίκω σου θέλει έρχεσθαι προσπίπτων εις αυτόν διά ολίγον αργύριον και διά κομμάτιον ψωμίου, και θέλει λέγει, Διόρισόν με, παρακαλώ, εις τινά των ιερατικών υπηρεσιών, διά να τρώγω ολίγον άρτον.

Ερμηνεία, στ. 35–36 (στα ρωσικά)

. В ближайшем смысле разумеется переход первосвященства из дома Илия (род Ифамара) в дом Садока (род Елеазара), см. 3 Цар II:27. В более же отдаленном и полном смысле сказанное в отмеченных стихах относится, по замечанию блаж. Феодорита, "не к кому-либо из людей, а к единому только Господу нашему Иисусу Xристу, который по человечеству наименован нашим архиереем (Евр IV:14-15). Выражение во все дни неприлично людям смертным, живущим малое время. Помазанными же назвал святых апостолов и преемственно приявших их учение" (блаж. Феодорит, Толков, на 1 Цар, вопр. 7).

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).