Β΄ Χρονικώνκεφάλαιο 2
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Και απεφάσισεν ο Σολομών να οικοδομήση οίκον εις το όνομα του Κυρίου και οίκον βασιλικόν εις εαυτόν,
2Και ηρίθμησεν ο Σολομών εβδομήκοντα χιλιάδας ανδρών αχθοφόρων, και ογδοήκοντα χιλιάδας λιθοτόμων εν τω όρει, και τρεις χιλιάδας εξακοσίους επιστάτας επ' αυτών.
Ερμηνεία, στ. 1–2 (στα ρωσικά)
. (евр. 1). Число надзирателей по данному месту (ст. 2 и ) — 3600 отлично от указанного в параллельном месте 3 Цар V:16 — 3 300. Раввины объясняли это различие тем, что в кн. Царств не включены стоявшие над всеми 300 надзирателей, но против этого говорит указание в 3 Цар IX:23 еще 550 приставников, причем в параллельном месте 2 Пар VIII:10 показано только 250. Неудачно и объяснение проф. М. С. Гуляева (Историч. книги, с. 493), по которому разность (3300 и 3600) произошла от пропуска или вставки одной буквы: ??? = шесть, ??? = три. В таком предположении нет нужды; общая цифра по обеим книгам — 3 Цар и 2 Пар одинакова: 3 Цар V:16 — 3 300 и IX:23 — 550 чел., всего 8 500; 2 Пар II:2 — 3 600 и VIII:10 — 250 чел., общий итог = 8 500 чел. Ср. Толков. Библия II, с. 455–456 и 465–466.
3Και απέστειλεν ο Σολομών προς Χουράμ τον βασιλέα της Τύρου, λέγων, Καθώς έκαμες εις τον Δαβίδ τον πατέρα μου, και έπεμψας προς αυτόν κέδρους διά να οικοδομήση εις εαυτόν οίκον να κατοικήση εν αυτώ, ούτω κάμε και εις εμέ.
4Ιδού, εγώ οικοδομώ οίκον εις το όνομα Κυρίου του Θεού μου, διά να καθιερώσω τούτον εις αυτόν, διά να προσφέρηται ενώπιον αυτού θυμίαμα ευωδίας και οι παντοτεινοί άρτοι της προθέσεως και τα ολοκαυτώματα τα πρωϊνά και εσπερινά, εν τοις σάββασι και εν ταις νεομηνίαις και εν ταις επισήμοις εορταίς Κυρίου του Θεού ημών· τούτο είναι χρέος του Ισραήλ εις τον αιώνα.
5Και ο οίκος τον οποίον οικοδομώ είναι μέγας· διότι μέγας ο Θεός ημών υπέρ πάντας τους θεούς.
6Αλλά τις δύναται να οικοδομήση εις αυτόν οίκον, ενώ ο ουρανός και ο ουρανός των ουρανών δεν είναι ικανοί να χωρέσωσιν αυτόν; Τις δε είμαι εγώ, ώστε να οικοδομήσω οίκον εις αυτόν; ειμή μόνον διά να θυσιάζω ενώπιον αυτού;
7Τώρα λοιπόν απόστειλον προς εμέ άνδρα σοφόν εις το να εργάζηται εις χρυσόν και εις άργυρον και εις χαλκόν και εις σίδηρον και εις πορφύραν και εις κόκκινον και εις κυανούν, και επιστήμονα εις το εγγλύφειν γλυφάς μετά των σοφών των μετ' εμού εν τη Ιουδαία και εν τη Ιερουσαλήμ, τους οποίους Δαβίδ ο πατήρ μου ητοίμασεν.
8Απόστειλόν μοι και ξύλα κέδρινα, πεύκινα και ξύλα αλγουμείμ εκ του Λιβάνου· διότι εγώ γνωρίζω ότι οι δούλοί σου εξεύρουσι να κόπτωσι ξύλα εν τω Λιβάνω· και ιδού, οι δούλοί μου θέλουσιν είσθαι μετά των δούλων σου,
9διά να ετοιμάσωσιν εις εμέ ξύλα εν αφθονία· διότι ο οίκος τον οποίον εγώ οικοδομώ θέλει είσθαι μέγας και θαυμαστός.
10Και ιδού, θέλω δώσει εις τους δούλους σου τους ξυλοτόμους είκοσι χιλιάδας κόρους σίτου κοπανισμένου, και είκοσι χιλιάδας κόρους κριθής, και είκοσι χιλιάδας βαθ οίνου, και είκοσι χιλιάδας βαθ ελαίου.
Ερμηνεία, στ. 3–10 (στα ρωσικά)
(евр. 2–9). Отличия 2 Пар от параллельного повествования 3 Цар V:1–7 (евр. 15–21) несущественны, касаясь лишь стиля или образа выражения. Имя тирского царя во 2 Пар читается Xурам, тогда как в 3 Цар — Xирам, иногда Xиром . Чтение 3 Цар ближе отвечает финикийскому Xиром или Ахиром и Είρωμος Иосифа Флавия (ср. Толков. Библия II, 454); LXX в обеих книгах передают Χιράρι или Χειράμ (кодд. 64, 119, 158, 243). Затем, по 3 Цар, первое посольство принадлежало не Соломону, а Xираму, вероятно, приветствовавшему Соломона со вступлением на престол (ср. 2 Цар X и след.). Слова (ст. 6) «небо и небеса небес не вмещают Его» (Иегову) взяты, по-видимому, из молитвы Соломона (3 Цар VIII:27; 2 Пар VI:18).
11Και απεκρίθη ο Χουράμ ο βασιλεύς της Τύρου δι' επιστολής, την οποίαν έστειλε προς τον Σολομώντα, Επειδή ο Κύριος ηγάπησε τον λαόν αυτού, σε κατέστησε βασιλέα επ' αυτούς·
12είπεν έτι ο Χουράμ, Ευλογητός Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, ο ποιητής του ουρανού και της γης, όστις έδωκεν εις τον Δαβίδ τον βασιλέα υιόν σοφόν, έχοντα φρόνησιν και σύνεσιν, όστις θέλει οικοδομήσει οίκον εις τον Κύριον και οίκον βασιλικόν εις εαυτόν·
13αποστέλλω λοιπόν τώρα άνθρωπον σοφόν, έχοντα σύνεσιν, του Χουράμ του πατρός μου,
14υιόν γυναικός εκ των θυγατέρων Δαν και πατρός Τυρίου, επιστήμονα εις το να εργάζηται εις χρυσόν και εις άργυρον, εις χαλκόν, εις σίδηρον, εις λίθους και εις ξύλα, εις πορφύραν, εις κυανούν και εις βύσσον και εις κόκκινον· και εις το εγγλύφειν παν είδος γλυφής, και εφευρίσκειν πάσαν εφεύρεσιν εις ό,τι προβληθή εις αυτόν, μετά των σοφών σου και μετά των σοφών του κυρίου μου Δαβίδ του πατρός σου·
15τώρα λοιπόν τον σίτον και την κριθήν, το έλαιον και τον οίνον, τα οποία ο κύριός μου είπεν, ας στείλη προς τους δούλους αυτού·
16και ημείς θέλομεν κόψει ξύλα εκ του Λιβάνου, κατά πάσαν την χρείαν σου, και θέλομεν φέρει αυτά προς σε με σχεδίας διά θαλάσσης εις Ιόππην· και συ θέλεις αναβιβάσει αυτά εις Ιερουσαλήμ.
Ερμηνεία, στ. 11–16 (στα ρωσικά)
(евр 10–15). Подобного же характера и дальнейшие разности обеих Священных книг во II гл. 2 Пар. Тогда как 3 Цар говорит просто об ответном (на просьбу Соломона) посольстве Xирама, 2 Пар (ст. 11) упоминает о письме (ктав ), написанном Xирамом, и изложенных в них обязательствах. Иосиф Флавий (Древн. VIII, 2, 8), может быть, не без влияния этого места утверждает, что между Соломоном и Xирамом был заключен форменный контракт, копии которого хранились и в Иерусалиме и в Тире (См. Толков. Библия II, 455). Затем, имя посланного царем тирским Соломону художника во 2 Пар читается иначе, чем в 3 Цар VII:13–14: не Xирам, как в последнем месте, а Xурам-ави . Вторую составную часть этого названия переводы LXX (Χιράμ τον πατέρα μου), Vulg. (Hiram patrem meum), понимают нарицательно: «отца моего» или, по некоторым кодексам LXX (XI, 19, 52, 56, 60, 64, 71, 74, 93, 106, 108, 119, 120, 121, 134, 236, 243) παίδα μου, слав.: «Xирама раба моего» . При этом одни толкователи (Калмет ) понимают название отца в смысле указания на опытность и искусство Xирама, другие же (Клерик, проф. Гуляев ) передают: «который принадлежал Xураму отцу моему». Но гораздо естественнее принимать «ави» в смысле собственного имени: «Xирам-Авия», как в русском синодальном переводе. Мать художника в 3 Цар названа происходящей из колена Неффалимова, а во 2 Пар — из Данова. По справедливому замечанию проф. Гуляева («Историч. кн.», с. 495), и то и другое указание может быть верно. Удел Неффалимов к северо-западу граничил с Финикией. В северном же его пределе находилось поселение данитян (Нав XIX:47; Суд XVIII:27–29). Об иноземном происхождении отца Xирама — художника говорят согласно и 2 Пар и 3 Цар (см. Толков. Библию II, 463–464). Продукты, которые обязался Соломон платить Xираму (3 Цар), или поставленным им финикийским рабочим, с большей полнотой исчисляются в 2 Пар ст. 10 и 15 (3 Цар о вине и ячмене вовсе не упоминают). Яфа, евр. Иафо, LXX: Ίόππη, Vulg.: loppe, слав.: Иоппия, — древний филистимский город (Нав XIX:46) на Средиземном море, в колене Дановом (Нав X:46), близ Лидды (Деян IX:38), издревле славился своей пристанью (ср. Иона I:2; 1 Мак XI:6), теперь Яфа (ср. описание у И. Флав. Иуд. война III, 9; 3. Сн. Onomast. 579).
17Και ηρίθμησεν ο Σολομών πάντας τους άνδρας τους ξένους τους εν γη Ισραήλ, μετά τον αριθμόν καθ' ον Δαβίδ ο πατήρ αυτού ηρίθμησεν αυτούς· και ευρέθησαν εκατόν πεντήκοντα τρεις χιλιάδες και εξακόσιοι.
18Και εξ αυτών έκαμεν εβδομήκοντα χιλιάδας αχθοφόρων, και ογδοήκοντα χιλιάδας λιθοτόμων εν τω όρει, και τρεις χιλιάδας εξακοσίους εργοδιώκτας επί τον λαόν.
Ερμηνεία, στ. 17–18 (στα ρωσικά)
(евр. 16–17). Сн. 3 Цар V:15.; 1 Пар XXII:2. Ср. у проф А. А. Олесницкого, Ветхозаветный храм, с. 214.
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.
(Cp. 3 Цар V ).
Приготовление к постройке храма.
1–2. Число носильщиков, каменосеков и надзирателей. 3–10. Посольство к Xираму Тирскому с просьбой о строителях и строительном материале для задуманного Соломоном храма Иеговы. 11–16. Согласие Xирама на просьбы Соломона. 17–18. Заключительное замечание о числе всех рабочих и их надзирателей.