Η ΒΙΒΛΟΣΈκδοση Βαϊκάλης
EL
Ρυθμίσεις

Β΄ Χρονικώνκεφάλαιο 1

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

(Ср. 3 Цар III ).

1–6. Жертвоприношение Соломона в Гаваоне. 7–12. Ночное богоявление Соломону и дарование ему премудрости. 13–17. Богатство Соломона.

1Και εκραταιώθη ο Σολομών ο υιός του Δαβίδ εις την βασιλείαν αυτού· και Κύριος ο Θεός αυτού ήτο μετ' αυτού, και εμεγάλυνεν αυτόν εις άκρον.

2Και ελάλησεν ο Σολομών προς πάντα τον Ισραήλ, προς τους χιλιάρχους και εκατοντάρχους και προς τους κριτάς και προς πάντας τους άρχοντας παντός του Ισραήλ, τους αρχηγούς των πατριών·

3και υπήγαν ο Σολομών και πάσα η σύναξις μετ' αυτού εις τον υψηλόν τόπον τον εν Γαβαών· διότι εκεί ήτο η σκηνή του μαρτυρίου του Θεού, την οποίαν Μωϋσής, ο δούλος του Κυρίου, έκαμεν εν τη ερήμω.

4Ο δε Δαβίδ είχεν αναβιβάσει την κιβωτόν του Θεού από Κιριάθ-ιαρείμ εις τον τόπον τον οποίον προητοίμασεν ο Δαβίδ δι' αυτήν· διότι είχε στήσει σκηνήν δι' αυτήν εν Ιερουσαλήμ.

5Και το χαλκούν θυσιαστήριον, το οποίον έκαμε Βεσελεήλ ο υιός του Ουρί, υιού του Ωρ, ήτο εκεί έμπροσθεν της σκηνής του Κυρίου· και εξεζήτησαν αυτό ο Σολομών και η σύναξις.

6Και ανέβη ο Σολομών εκεί επί το χαλκούν θυσιαστήριον ενώπιον του Κυρίου, το εν τη σκηνή του μαρτυρίου, και προσέφερεν επ' αυτό χίλια ολοκαυτώματα.

Ερμηνεία, στ. 1–6 (στα ρωσικά)

и 7–12 рассказывают о тех же фактах, о которых повествует и 3 Цар III:4–15, и передают их существенно сходно с 3 Царств. Отличия — частные, обозначающие или особый стиль свящ. писателя Паралипоменон, или же его своеобразную точку зрения на одни и те же факты, или, наконец, восполняющие повествование 3 Царств новыми чертами. Так, в рассматриваемом месте 2 Паралипоменон ст. 2 указано, что Соломона в его паломническом путешествии в Гаваон сопровождали главы и начальники народа (чего не сказано в 3 Цар III:4, ср. однако там же ст. 15), что, без сомнения, действительно имело место в данное время, как и после при перенесении ковчега в храм и освящении последнего (3 Цар VIII:1 — 2 Пар V:2). Затем, если в 3 Цар III:4 сказано общее: «там (в Гаваоне) был главный жертвенник» (собственно: «высота», евр. бама ), то в ст. 3–5 рассматриваемой главы 2 Паралипоменон со всей определенностью сказано, что 1) в Гаваоне пребывала скиния Моисеева (ст. 3, ср. Исх XL:18); что 2) перед этой скинией собрания там стоял сделанный при Моисее же художником Веселиилом жертвенник (ст. 5, ср. Исх XXVII:1 след., XXXVIII:1 д.), на котором Соломон и совершил 1 000 всесожжений (ст. 6), и что 3) ковчег Божий или ковчег завета из Кириаф-Иарима (ср. 1 Цар VII:1) был перенесен Давидом в построенную им скинию в Иерусалиме. О последнем рассказывается во 2 Цар VI, особ. ст. 17 (см. Толков. Библию, т. II. Спб. 1905, с. 424–425), а также в 1 Пар XV и XVI гл. Действительность существования до времен Соломона скинии Моисеевой с ее священными принадлежностями подтверждается свидетельством 3 Цар VIII:4 (см. Толков. Библию, т. II, с. 461). О положении Гаваона см. Толков. Библию, т. II, с. 317–318 и 450–451. О положении Карифиарима (Нав IX:17; Иер XXVI:20) иначе Ваала Иудина (2 Цар VI:2; Нав XV:9, 60) см. Толков. Библию, т. II, с. 318 и 424; по Евсевию и блаж. Иерониму (Onomast. 596, ср. 192), город этот лежал на 9 милиарии по дороге из Элии (Иерусалима) в Диосполь (Лидду); теперь мусульманская деревня Карьет-эл-инеб.

Что касается точки зрения, то свящ. писатель 2 Паралипоменон не упоминает о не вполне согласном с законом служении Соломона и народа Богу на высотах, как сказано в 3 Цар III:2 (Толк. Библия II, с. 450): различались высоты, издревле посвященные Богу, от позднее произвольно избираемых (см. там же, с. 439). К числу последних, преступных с точки зрения закона, не мог относиться жертвенник при скинии Моисеевой: вот причина, почему свящ. писатель 2 Паралипоменон не упоминает здесь о служении на «высотах».

Наконец, в одном слововыражении отличается 2 Паралипоменон от 3 Царств в рассказе о ночном богоявлении Соломону: дарованная Богом Соломону чрезвычайная мудрость в 3 Цар (III:9, 12) обозначается конкретно: «сердце мудрое и разумное», евр. лев хакам венабон, а во 2 Пар (I:9) абстрактно: «мудрость и знание», евр. гахокма вегамадда . Абстрактное представление может указывать на сравнительно позднее происхождение кн. Паралипоменон (мадда принадлежит позднейшему гебраизму встречается в Дан I:4, 17).

7Κατ' εκείνην την νύκτα εφάνη ο Θεός εις τον Σολομώντα και είπε προς αυτόν, Ζήτησον τι να σοι δώσω.

8Ο δε Σολομών είπε προς τον Θεόν, Συ έκαμες μέγα έλεος προς Δαβίδ τον πατέρα μου, και με κατέστησας βασιλέα αντ' αυτού·

9τώρα, Κύριε Θεέ, ας βεβαιωθή ο λόγος σου ο προς τον Δαβίδ τον πατέρα μου· διότι συ με έκαμες βασιλέα επί λαόν πολύν ως το χώμα της γής·

10δος τώρα εις εμέ σοφίαν και σύνεσιν, διά να εξέρχωμαι και να εισέρχωμαι έμπροσθεν του λαού τούτου· διότι τις δύναται να κρίνη τον λαόν σου τούτον τον μέγαν;

11Και είπεν ο Θεός προς τον Σολομώντα, Επειδή συνέλαβες τούτο εν τη καρδία σου, και δεν εζήτησας πλούτη, αγαθά και δόξαν ουδέ την ζωήν των μισούντων σε, ουδέ πολυζωΐαν εζήτησας, αλλ' εζήτησας εις σεαυτόν σοφίαν και σύνεσιν, διά να κρίνης τον λαόν μου, επί τον οποίον σε έκαμα βασιλέα·

12η σοφία και η σύνεσις δίδεται εις σέ· και πλούτον και αγαθά και δόξαν θέλω δώσει εις σε, ως δεν έγεινεν εις τους βασιλείς τους προ σου, ουδέ εις τους μετά σε θέλουσι γείνει τοιαύτα.

13Τότε επέστρεψεν ο Σολομών εις Ιερουσαλήμ, από του υψηλού τόπου του εν Γαβαών, απ' έμπροσθεν της σκηνής του μαρτυρίου, και εβασίλευεν επί τον Ισραήλ.

Ερμηνεία, στ. 13 (στα ρωσικά)

. 2 Паралипоменон путешествие Соломона в Гаваон полагает в начале его царствования, что, вероятно, и было (возможно, что события, описанные в 3 Цар II, имели место после этого путешествия). Слав. «от вышняго Гаваона» (ср. ст. 3), как у LXX (υψηλή) и в Вульгате (excelsus), — неточная передача евр. бама, «высота».

14Και συνήθροισεν ο Σολομών αμάξας και ιππείς· και είχε χιλίας τετρακοσίας αμάξας και δώδεκα χιλιάδας ιππέων, τους οποίους έθεσεν εις τας πόλεις των αμαξών και πλησίον του βασιλέως εν Ιερουσαλήμ.

15Και κατέστησεν εν Ιερουσαλήμ ο βασιλεύς τον άργυρον και τον χρυσόν ως λίθους, και τας κέδρους κατέστησεν ως τας εν τη πεδιάδι συκαμίνους, διά την αφθονίαν.

16Εγίνετο δε εις τον Σολομώντα εξαγωγή ίππων και λινού νήματος εξ Αιγύπτου· το μεν λινούν νήμα ελάμβανον οι έμποροι του βασιλέως εις ωρισμένην τιμήν.

17Ανεβίβαζον δε και έφερον εξ Αιγύπτου μίαν άμαξαν διά εξακοσίους σίκλους αργυρούς, και έκαστον ίππον διά εκατόν πεντήκοντα· και ούτω διά πάντας τους βασιλείς των Χετταίων και διά τους βασιλείς της Συρίας η εξαγωγή εγίνετο διά χειρός αυτών.

Ερμηνεία, στ. 14–17 (στα ρωσικά)

. Ср. 3 Цар X:26–29; IV:26. Ср. Толков. Библия II, с. 453 и 468. В масоретском евр. тексте к I гл. отнесен в качестве 18 стиха и 1-й стих II гл. С гл. II включительно идет речь о построении храма и его освящении.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.