Β΄ Χρονικώνκεφάλαιο 8

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

(Ср. 3 Цар IX:10–27)

Государственная деятельность Соломона.

1–6. Устроение и постройка городов. 7–9. Государственные подати и повинности. 10–11. Главные приставники Соломона; поселение дочери фараоновой в особом дворце. 12–16. Организация богослужебного персонала. 17–16. Флот Соломона и плавание в Офир.

1Εν δε τω τέλει των είκοσι ετών, καθ' α ο Σολομών ωκοδόμησε τον οίκον του Κυρίου και τον οίκον εαυτού,

2τας πόλεις τας οποίας ο Χουράμ είχε δώσει εις τον Σολομώντα, ο Σολομών ωκοδόμησεν αυτάς και κατώκισεν εκεί τους υιούς Ισραήλ.

Ερμηνεία, στ. 2 (στα ρωσικά)

. «Тогда как по 3 Цар IX:11 Соломон отдал Xираму 20 городов в северной Палестине или земле Галилейской, — в уплату за работы и материал по постройке храма, 2 Пар здесь говорит, наоборот, что Xирам дал Соломону 20 городов. В объяснение этого некоторые толкователи (напр., Calmet, Philippson), полагали, что здесь идет речь, собственно, о возвращении Xирамом городов, уступленных ему Соломоном, но не понравившихся ему («Кавул» — 3 Цар IX:10–12). Но текст библейский говорит о даре, отдаче городов, а не о возвращении, поэтому естественнее видеть здесь (2 Пар) совершенно другое событие. Xотя и можно заметить, что в книге Паралипоменон вообще все показания представляются к пользе и славе иудеев, но едва ли справедливо здесь предполагать какое-либо намеренно неверное показание. Нельзя ли два разноречивые показания книг Царств и Паралипоменон принять за две части одного целого?.. Не была ли выдача известных городов взаимным обменом с той и другой стороны, как новый залог дружбы» (Проф. Гуляев, Историч. кн. с. 509).

3Και υπήγεν ο Σολομών εις Αιμάθ-σωβά και υπερίσχυσεν εναντίον αυτής.

Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)

. В этом стихе 2 Пар сообщает неизвестный из 3 Цар факт похода Соломона против Емафа-Сувы, евр.: Xамат-Цова, Vulg.: Emath Suba, LXX Alex: Αίμιάθ Σωβά, слав.: Эмаф-Сува . Только здесь Эмаф-Сува отожествляется с известным сирийским городом Эмафом (ср. Чис XIII:22; 3 Цар VIII:65. Onomast. 52, 424, 425, 425. См. Толков. Библия II, 464), позже у греков известным под именем Епифании. Вообще же Сова, Сува, Цоба (1 Цар XIV:47; 2 Цар VIII:3 и др.) предположительно считается государством в Сирии между Оронтом и Ефратом (Onomast. 889. Толков. Библия II, с. 404 и 425). Упоминанием о покорении Эмафа, окончательно завоеванного лишь Иеровоамом II-м (4 Цар XIV:25), свящ. писатель 2 Пар имел в виду обозначить северную границу владений Соломона (ср. 3 Цap IV:21, 24).

4Και ωκοδόμησε την Θαδμώρ εν τη ερήμω και πάσας τας πόλεις των αποθηκών, τας οποίας ωκοδόμησεν εν Αιμάθ.

5Ωικοδόμησεν έτι την Βαιθ-ωρών την άνω και την Βαιθ-ωρών την κάτω, πόλεις ωχυρωμένας με τείχη, πύλας και μοχλούς·

6και την Βααλάθ και πάσας τας πόλεις των αποθηκών, τας οποίας είχεν ο Σολομών, και πάσας τας πόλεις των αμαξών και τας πόλεις των ιππέων και παν ό,τι επεθύμησεν ο Σολομών να οικοδομήση εν Ιερουσαλήμ και εν τω Λιβάνω και εν πάση τη γη της επικρατείας αυτού.

Ερμηνεία, στ. 4–6 (στα ρωσικά)

. Об упоминаемых здесь городах см 3 Цар IX:17, 19 и Толков. Библия II с. 465–466.

7Πάντα δε τον λαόν τον εναπολειφθέντα εκ των Χετταίων και των Αμορραίων και των Φερεζαίων και των Ευαίων και των Ιεβουσαίων, οίτινες δεν ήσαν εκ του Ισραήλ,

8αλλ' εκ των τέκνων εκείνων, των εναπολειφθέντων εν τη γη μετ' αυτούς, τους οποίους οι υιοί Ισραήλ δεν εξωλόθρευσαν, επί τούτους ο Σολομών επέβαλε φόρον έως της ημέρας ταύτης.

9Εκ δε των υιών Ισραήλ ο Σολομών δεν έκαμε δούλους διά το έργον αυτού, διότι ήσαν άνδρες πολεμισταί, και πρώταρχοι και άρχοντες των αμαξών αυτού και των ιππέων αυτού.

Ερμηνεία, στ. 7–9 (στα ρωσικά)

. Сн. 3 Цар VIII:20–22.

10Εκ τούτων ήσαν οι αρχηγοί των επιστατών, τους οποίους είχεν ο βασιλεύς Σολομών, διακόσιοι πεντήκοντα, εξουσιάζοντες επί τον λαόν.

Ερμηνεία, στ. 10 (στα ρωσικά)

. Сн. 3 Цар VIII:23 и см. замеч. к 2 Пар II:1–2.

11Και ανεβίβασεν ο Σολομών την θυγατέρα του Φαραώ εκ της πόλεως Δαβίδ, εις τον οίκον τον οποίον ωκοδόμησε δι' αυτήν· διότι είπεν, Η γυνή μου δεν θέλει κατοικεί εν τω οίκω Δαβίδ του βασιλέως του Ισραήλ, επειδή το μέρος, όπου η κιβωτός του Κυρίου εισήλθεν, είναι άγιον.

Ερμηνεία, στ. 11 (στα ρωσικά)

. Сн. 3 Цap VIII:24. Во 2 Пар факт поселения дочери Фараона передается, в отличие от 3 Цар, с указанием религиозных мотивов Соломона, вызвавших в нем это решение. Ср. у Олесницкого, Ветхоз. храм, с. 646–647.

12Τότε προσέφερεν ο Σολομών ολοκαυτώματα εις τον Κύριον επί του θυσιαστηρίου του Κυρίου, το οποίον ωκοδόμησε κατ' έμπροσθεν του προνάου,

13κατά το απαιτούμενον εκάστης ημέρας του να προσφέρωσι κατά τας εντολάς του Μωϋσέως, εν τοις σάββασι και εν ταις νεομηνίαις και εν ταις επισήμοις εορταίς ταις γινομέναις τρίς του ενιαυτού, εν τη εορτή των αζύμων και εν τη εορτή των εβδομάδων και εν τη εορτή των σκηνών.

14Και κατέστησε, κατά την διάταξιν Δαβίδ του πατρός αυτού, τας διαιρέσεις των ιερέων εις την υπηρεσίαν αυτών, και τους Λευΐτας εις τας φυλακάς αυτών διά να υμνώσι και να λειτουργώσι κατέναντι των ιερέων, κατά το απαιτούμενον εκάστης ημέρας· και τους πυλωρούς κατά τας διαιρέσεις αυτών εις εκάστην πύλην· διότι τοιαύτη ήτο η εντολή Δαβίδ του ανθρώπου του Θεού.

15Και δεν παρεδρόμησαν από της εντολής του βασιλέως περί των ιερέων και Λευϊτών εις ουδέν πράγμα ουδέ εις τα περί των θησαυρών.

16Ήτο δε ετοιμασία δι' άπαν το έργον του Σολομώντος, αφ' ης ημέρας εθεμελιώθη ο οίκος του Κυρίου, εωσού εξετελέσθη. Ούτως ετελειώθη ο οίκος του Κυρίου.

Ερμηνεία, στ. 12–16 (στα ρωσικά)

. Краткое сообщение 3 Цар VIII:25 здесь значительно расширено и вместе восполнено новыми чертами: вместо общего указания 3 Цар о трех годичных жертвоприношениях Соломона здесь определенно называются 3 великих годовых праздника: Опресноков (Пасха), Седьмиц (Пятидесятница) и Кущей и, кроме того, упоминаются еще субботы и новомесячия (ср. Лев XXIII и Чис XXVIII–XXIX), причем отмечается строгое соответствие здесь жертвенной практики закону Моисееву (ст. 13); с другой стороны выставляется такое же точное выполнение Соломоном богослужебного устава Давида относительно службы священников и левитов (ст. 14, сн. 1 Пар XXIV:1; XXVII:1).

17Τότε υπήγεν ο Σολομών εις Εσιών-γάβερ και εις Αιλώθ, επί το χείλος της θαλάσσης εν τη γη Εδώμ.

18Και απέστειλεν ο Χουράμ προς αυτόν, διά χειρός των δούλων αυτού πλοία και δούλους ειδήμονας της θαλάσσης· και υπήγαν μετά των δούλων του Σολομώντος εις Οφείρ, και έλαβον εκείθεν τετρακόσια πεντήκοντα τάλαντα χρυσίου και έφεραν αυτά προς τον βασιλέα Σολομώντα.

Ερμηνεία, στ. 17–18 (στα ρωσικά)

. Сн. 3 Цар IX:26–28. См. Толков. Библию II.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.