Β΄ Σαμουήλκεφάλαιο 8

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

Войны Давида с филистимлянами, моавитянами, сувским царем Адраазаром, дамасскими сириянами. Утверждение еврейского могущества в Идумее.

1Μετά δε ταύτα επάταξεν ο Δαβίδ τους Φιλισταίους και κατετρόπωσεν αυτούς· και έλαβεν ο Δαβίδ την Μεθέγ-αμμά εκ χειρός των Φιλισταίων.

Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)

. Предстоящая устроительная деятельность Давида в области религиозной и общественной жизни народа требовала полной безопасности государства извне.

Мефег-Гаамма - то же, что Геф (1 Пар XVIII:1). См. пр. к 1 Цар VI:17.

2Και επάταξε τους Μωαβίτας και διεμέτρησεν αυτούς διά σχοινίων, απλώσας αυτούς κατά γής· και διεμέτρησε διά δύο σχοινίων διά να θανατώση, και δι' ενός πλήρους σχοινίου διά να αφήση ζώντας. Ούτως οι Μωαβίται έγειναν δούλοι του Δαβίδ υποτελείς.

3Επάταξεν έτι ο Δαβίδ τον Αδαδεζέρ, υιόν του Ρεώβ, βασιλέα της Σωβά, ενώ υπήγαινε να στήση την εξουσίαν αυτού επί τον ποταμόν Ευφράτην.

Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)

. Местоположение Сувского царства относят к северо-востоку от Дамаска, между реками Оронтом и Евфратом.

4Και έλαβεν ο Δαβίδ εξ αυτού χιλίους επτακοσίους ιππείς και είκοσι χιλιάδας πεζών· και ενευροκόπησεν ο Δαβίδ πάντας τους ίππους των αμαξών, και εφύλαξεν εξ αυτών εκατόν αμάξας.

5Και ότε ήλθον οι Σύριοι της Δαμασκού διά να βοηθήσωσι τον Αδαδέζερ, βασιλέα της Σωβά, ο Δαβίδ επάταξεν εκ των Συρίων εικοσιδύο χιλιάδας ανδρών.

6Και έβαλεν ο Δαβίδ φρουράς εν τη Συρία της Δαμασκού· και οι Σύριοι έγειναν δούλοι υποτελείς του Δαβίδ. Και έσωζεν ο Κύριος τον Δαβίδ πανταχού, όπου επορεύετο.

7Και έλαβεν ο Δαβίδ τας ασπίδας τας χρυσάς, αίτινες ήσαν επί τους δούλους του Αδαδέζερ, και έφερεν αυτάς εις Ιερουσαλήμ.

Ερμηνεία, στ. 7 (στα ρωσικά)

. См. 2 Пар XII:1-11.

8Και εκ της Βετάχ και εκ Βηρωθάϊ, πόλεων του Αδαδέζερ, ο βασιλεύς Δαβίδ έλαβε χαλκόν πολύν σφόδρα.

9Ακούσας δε ο Θοεί, βασιλεύς της Αιμάθ, ότι ο Δαβίδ επάταξε πάσαν την δύναμιν του Αδαδέζερ,

Ερμηνεία, στ. 9 (στα ρωσικά)

. Имаф - при реке Оронте, впадающей в Средиземное море вблизи северных границ Палестины.

10απέστειλεν ο Θοεί Ιωράμ, τον υιόν αυτού, προς τον βασιλέα Δαβίδ, διά να χαιρετήση αυτόν και να ευλογήση αυτόν, ότι κατεπολέμησε τον Αδαδέζερ και επάταξεν αυτόν· διότι ο Αδαδέζερ ήτο πολέμιος του Θοεί. Και έφερεν ο Ιωράμ μεθ' εαυτού σκεύη αργυρά και σκεύη χρυσά και σκεύη χάλκινα·

11και ταύτα αφιέρωσεν ο βασιλεύς Δαβίδ εις τον Κύριον μετά του αργυρίου και του χρυσίου, τα οποία είχεν αφιερώσει εκ πάντων των εθνών, όσα υπέταξεν·

12εκ της Συρίας και εκ του Μωάβ και εκ των υιών Αμμών και εκ των Φιλισταίων και εκ του Αμαλήκ και εκ των λαφύρων του Αδαδέζερ, υιού του Ρεώβ, βασιλέως της Σωβά.

13Και απέκτησεν ο Δαβίδ όνομα, ότε επέστρεφε, κατατροπώσας τους Συρίους εν τη κοιλάδι του άλατος, δεκαοκτώ χιλιάδας.

Ερμηνεία, στ. 13 (στα ρωσικά)

. Параллельное этому место в 1 Пар XVIII:12 читается так: "И Авесса, сын Саруи, поразил Идумеян на долине Соляной восемнадцать тысяч". Означенное обстоятельство, а также то, что в предшествовавших стихах ничего не говорится о поражении восемнадцати тысяч Сирийцев (4-5 стихи сообщают иные цифры), заставляют нас предполагать, что 2 Цар VIII:13 относится не к предшествовавшим, а к следующему - 14 стиху и что вместо Сирийцев следует здесь читать Идумеян. - И сделал Давид себе имя, т. е. прославился.

14Και έβαλε φρουράς εν τη Ιδουμαία· καθ' όλην την Ιδουμαίαν έβαλε φρουράς· και πάντες οι Ιδουμαίοι έγειναν δούλοι του Δαβίδ. Και έσωζεν ο Κύριος τον Δαβίδ πανταχού όπου επορεύετο.

15Και εβασίλευσεν ο Δαβίδ επί πάντα τον Ισραήλ· και έκαμεν ο Δαβίδ κρίσιν και δικαιοσύνην εις πάντα τον λαόν αυτού.

16Και Ιωάβ, ο υιός της Σερουΐας, ήτο επί του στρατεύματος· Ιωσαφάτ δε, ο υιός του Αχιλούδ, υπομνηματογράφος·

Ερμηνεία, στ. 16 (στα ρωσικά)

. Иоав, Азаил и Авесса были племянниками Давида от его сестры Саруи. Иосафат … был дееписателем. "Замечательные события, наполнявшие царствование Давида; множество лиц, на которые должно было быть обращено внимание царя; множество дел, требовавших наблюдения и решения, - требовали записей и породили особую государственную должность - должность дееписателя", летописца и секретаря государя (Я. Богородский, "Еврейские цари", с. 171).

17και Σαδώκ, ο υιός του Αχιτώβ, και Αχιμέλεχ, ο υιός του Αβιάθαρ, ιερείς· ο δε Σεραΐας, γραμματεύς.

Ερμηνεία, στ. 17 (στα ρωσικά)

. См. пр. к VI:17.

Ахимелех, сын Авиафара. См. прим. к 1 Цар XXI:1.

18Και Βεναΐας, ο υιός του Ιωδαέ, ήτο επί των Χερεθαίων και επί των Φελεθαίων· οι δε υιοί του Δαβίδ ήσαν αυλάρχαι.

Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)

. Под Хелефеями и Фелевеями разумеют личную почетно-охранную стражу государя.

Сыновья Давида. См. III:2-5; V:14-16.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).