Έξοδοςκεφάλαιο 11

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–3. Приказание народу взять у египтян драгоценности. 4–10. Предсказание о десятой казни.

1Είπε δε Κύριος προς τον Μωϋσήν, Έτι μίαν πληγήν θέλω φέρει επί τον Φαραώ και επί την Αίγυπτον· μετά ταύτα θέλει σας εξαποστείλει εντεύθεν· εξαποστέλλων υμάς θέλει βεβαίως και διώξει υμάς ολοκλήρως εντεύθεν·

2λάλησον τώρα εις τα ώτα του λαού, και ας ζητήση πας ανήρ παρά του γείτονος αυτού, και πάσα γυνή παρά της γείτονος αυτής, σκεύη αργυρά, και σκεύη χρυσά.

3Και έδωκεν ο Κύριος χάριν εις τον λαόν ενώπιον των Αιγυπτίων· έτι δε ο άνθρωπος ο Μωϋσής ήτο μέγας σφόδρα εν τη γη της Αιγύπτου έμπροσθεν των θεραπόντων του Φαραώ και έμπροσθεν του λαού.

Ερμηνεία, στ. 1–3 (στα ρωσικά)

Если 4–8 ст. 11 гл. являются непосредственным продолжением 29 ст. 10 гл. (см. выше), то в таком случае первые три стиха, содержащее рассказ об откровении Моисею о наступлении десятой казни (4:23; 12:29–32) и об обстоятельствах исхода из Египта (3:21–22), очевидно, нарушают течение речи.

Ввиду этого некоторые экзегеты высказывают предположение, что содержащееся в них откровение падает на время перед последним объяснением Моисея с фараоном (10:24–29), а рассказ о нем помещен после (11:1–3) ввиду того, что им достаточно объясняется смелость ответа Моисея (10:29). Текстуальным основанием для такого понимания является перевод евр. «вайомер» — сказал (11:1) — давнопрошедшим временем. В частности, что ст. 1–3 гл. 11 не представляют нового откровения, возвещение которого требует и нового явления пред лицо фараона, это доказывается отсутствием в данном случае обычной формулы: «пойди к фараону и скажи ему» (7:15; 8:1; 8:20; 9:1; 9:13; 10:1), которой начинается каждое новое откровение.

4Και είπεν ο Μωϋσής, Ούτω λέγει ο Κύριος· Περί το μεσονύκτιον εγώ θέλω εξέλθει εις το μέσον της Αιγύπτου·

5και παν πρωτότοκον εν τη γη της Αιγύπτου θέλει αποθάνει, από του πρωτοτόκου του Φαραώ, όστις κάθηται επί του θρόνου αυτού, έως του πρωτοτόκου της δούλης, ήτις δουλεύει εν τω μύλω, και παν πρωτότοκον των κτηνών·

6και θέλει είσθαι καθ' όλην την γην της Αιγύπτου κραυγή μεγάλη, οποία ποτέ δεν έγεινεν, ουδέ μετά ταύτα θέλει γείνει τοιαύτη·

Ερμηνεία, στ. 4–6 (στα ρωσικά)

См. ниже толкование 31–32 ст. 12 гл.

7επί πάντας όμως τους υιούς Ισραήλ δεν θέλει κινήσει σκύλος την γλώσσαν αυτού, από ανθρώπου έως κτήνους· διά να γνωρίσητε ότι ο Κύριος έκαμε διάκρισιν μεταξύ των Αιγυπτίων και του Ισραήλ·

Ερμηνεία, στ. 7 (στα ρωσικά)

В то время как в земле Египетской раздастся вопль, среди израильтян будет наблюдаться полное спокойствие, никто и ничто не потревожит даже сторожевых собак (ср. Иудифь 11:19).

8και πάντες ούτοι οι δούλοί σου θέλουσι καταβή προς εμέ και θέλουσι προσπέσει έμπροσθέν μου λέγοντες, Έξελθε συ και πας ο λαός ο ακολουθών σε· και μετά ταύτα θέλω εξέλθει. Και εξήλθεν ο Μωϋσής από του Φαραώ μετά θυμού μεγάλου.

Ερμηνεία, στ. 8 (στα ρωσικά)

О причинах такого действия 10-ой казни на фараона см. ниже в объяснении 31 ст. 12 гл.

9Και είπε Κύριος προς τον Μωϋσήν, Δεν θέλει σας εισακούσει ο Φαραώ, διά να πληθυνθώσι τα θαυμάσιά μου εν τη γη της Αιγύπτου.

10Ο Μωϋσής δε και ο Ααρών έκαμον πάντα τα θαυμάσια ταύτα ενώπιον του Φαραώ· ο δε Κύριος εσκλήρυνε την καρδίαν του Φαραώ, και δεν εξαπέστειλε τους υιούς Ισραήλ εκ της γης αυτού.

Ερμηνεία, στ. 9–10 (στα ρωσικά)

Обзор первых девяти казней заканчивается указанием на точное исполнение Моисеем и Аароном божественных повелений.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).