Αριθμοίκεφάλαιο 25

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

Блужение израильтян в Ситтиме. — Поражение согрешивших. — Религиозная ревность Финееса. — Возвращение милости Божией к народу. — Повеление о мадианитянах.

1Και έμεινεν ο Ισραήλ εν Σιττείμ· και ήρχισεν ο λαός να πορνεύη μετά των θυγατέρων Μωάβ·

2αίτινες προσεκάλεσαν τον λαόν εις τας θυσίας των θεών αυτών· και έφαγεν ο λαός και προσεκύνησε τους θεούς αυτών.

3Και προσεκολλήθη ο Ισραήλ εις τον Βέελ-φεγώρ· και εξήφθη η οργή του Κυρίου κατά του Ισραήλ.

Ερμηνεία, στ. 1–3 (στα ρωσικά)

«Ситтим» (Абель-Ситтим) — поле акаций.

Упоминается в 49 ст. XXXIII гл. кн. Чис и в 1 ст. II:1 ст. III гл. кн. Нав.

Сладострастные оргии входили в число обрядов поклонения некоторым божествам халдейской религии, распространившейся в Финикии и Ханаане.

Зная грубочувственный характер еврейского народа, Валаам не сомневался, что вожделения (Чис XXVI:16; см. И. Флав., Древн. IV:6) чувственных удовольствий заставят израильтян забыть Иегову и соблудить в честь богов иных. «И начал народ блудодействовать с дочерями Моава, и прилепился Израиль к Ваал-Фегору».

4Και είπε Κύριος προς τον Μωϋσήν, Λάβε πάντας τους αρχηγούς του λαού και κρέμασον αυτούς ενώπιον του Κυρίου κατέναντι του ηλίου· διά να σηκωθή από του Ισραήλ η φλογερά οργή του Κυρίου.

Ερμηνεία, στ. 4 (στα ρωσικά)

«Всех начальников народа», согрешивших жертвами и блудом в честь языческого божества, «повесь пред солнцем», т. е. в промежуток времени до захода солнца: по закате солнца тела повешенных должны по закону убираться (Втор XXI:22, 23).

5Και είπεν ο Μωϋσής προς τους κριτάς του Ισραήλ, Φονεύσατε έκαστος τους ανθρώπους αυτού, τους όσοι προσεκολλήθησαν εις τον Βέελ-φεγώρ.

Ερμηνεία, στ. 5 (στα ρωσικά)

«Судьям Израилевым» — начальствующим лицам в израильских коленах.

6Και ιδού, εις εκ των υιών Ισραήλ ήλθε φέρων εις τους αδελφούς αυτού γυναίκα Μαδιανίτιν, ενώπιον του Μωϋσέως και ενώπιον πάσης της συναγωγής των υιών Ισραήλ, ενώ έκλαιον εν τη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου.

7Και ιδών Φινεές, ο υιός του Ελεάζαρ, υιού του Ααρών του ιερέως, εσηκώθη εκ μέσον της συναγωγής, και λαβών εις την χείρα αυτού δοράτιον,

8υπήγε κατόπιν του ανθρώπου του Ισραηλίτου εις την σκηνήν και διεπέρασεν αμφοτέρους, τον τε άνθρωπον τον Ισραηλίτην και την γυναίκα διά της κοιλίας αυτής. Και έπαυσεν η πληγή από των υιών Ισραήλ.

Ερμηνεία, στ. 8 (στα ρωσικά)

«Пронзил их», следуя чувству ревности о славе имени Божия и указаниям закона о смертной казни идолопоклонников (Лев XX:2; Втор XIII:8, 9). «Право ревнования» — jus. zelotyparum — признается раввинским учением за каждым евреем в случаях опасности соблазна для народа (ср. Ин II:14, 17).

«И прекратилось поражение сынов Израилевых». Кроме казни преступников по приговору Моисея и судей, соблудивший народ был наказан, по-видимому, какой-нибудь опустошительной болезнью.

9Ήσαν δε οι αποθανόντες εν τη πληγή εικοσιτέσσαρες χιλιάδες.

Ερμηνεία, στ. 9 (στα ρωσικά)

Апостол Павел считает (1 Кор X:8) погибших не 24, а 23 тысячи, держась иудейского предания, по которому тысяча людей умерли не от «язвы», а от меча по приговору Моисея и судей.

10Και ελάλησε Κύριος προς τον Μωϋσήν λέγων,

11Ο Φινεές, ο υιός του Ελεάζαρ, υιού Ααρών του ιερέως, απέστρεψε τον θυμόν μου από των υιών Ισραήλ, δείξας ζήλον υπέρ εμού μεταξύ αυτών, όθεν δεν εξωλόθρευσα τους υιούς Ισραήλ εν τη ζηλοτυπία μου·

12διά τούτο ειπέ, Ιδού, εγώ δίδω εις αυτόν την διαθήκην μου της ειρήνης·

13και θέλει είσθαι εις αυτόν και εις το σπέρμα αυτού μετ' αυτόν διαθήκη ιερατείας αιωνίου· διότι εστάθη ζηλωτής υπέρ του Θεού αυτού, και έκαμεν εξιλέωσιν υπέρ των υιών Ισραήλ.

Ερμηνεία, στ. 13 (στα ρωσικά)

До первосвященника Илия первосвященство непрерывно находится в потомстве Финееса, сына Елеазара, сына Ааронова. При Илии первосвященство временно переходит из дома Елеазара в дом Ифамара (что Илий был из дома Ифамара, — доказывается тем, что в 27 ст. II гл. 3 кн. Цар. удаленный от первосвященства Авиафар назван потомком Илия; в 17 ст. VIII гл. 2 кн. Цар. Ахимелех назван сыном Авиафара, а в 3 ст. XXIV гл. 1 кн. Пар. тот же Ахимелех называется потомком Ифамара); но при Соломоне первосвященник Садок вновь возвращает первосвященство дому Финееса. Потомство Садока дает Израилю первосвященников вплоть до Вавилонского плена.

Предание прибавляет, что (с кратким перерывом при Илии, а потом — при Давиде) потомство Финееса священнодействовало до времен самого великого Первосвященника (Властов).

14Το δε όνομα του Ισραηλίτου του θανατωθέντος εκείνου, όστις εθανατώθη μετά της γυναικός της Μαδιανίτιδος, ήτο Ζιμβρί, υιός Σαλού, άρχοντος οικογενείας επισήμου μεταξύ των Συμεωνιτών.

15Και το όνομα της γυναικός της Μαδιανίτιδος της θανατωθείσης ήτο Χασβί, θυγάτηρ του Σούρ, αρχηγού λαού, εξ επισήμου οικογενείας εν Μαδιάμ.

16Και ελάλησε Κύριος προς τον Μωϋσήν λέγων,

17Πολεμείτε τους Μαδιανίτας και πατάξατε αυτούς·

18διότι αυτοί σας πολεμούσι με τας δολιότητας αυτών, με τας οποίας σας εδολιεύθησαν εις την υπόθεσιν του Φεγώρ και εις την υπόθεσιν της Χασβί θυγατρός του άρχοντος Μαδιανίτου, της αδελφής αυτών, ήτις εθανατώθη εν τη ημέρα της πληγής διά την υπόθεσιν του Φεγώρ.

Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)

«За Фегора», т. е. за блужение в честь Ваал-Фегора.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.