Α΄ Χρονικώνκεφάλαιο 26

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–19. Назначение левитов для охраны врат. 20–28. Левиты хранители сокровищ храма. 29–32. Левиты писцы и судьи.

1Περί δε των διαιρέσεων των πυλωρών· εκ των Κοριτών ήτο Μεσελεμίας ο υιός του Κορέ, εκ των υιών Ασάφ.

2Και οι υιοί του Μεσελεμία ήσαν Ζαχαρίας ο πρωτότοκος, Ιεδιαήλ ο δεύτερος, Ζεβαδίας ο τρίτος, Ιαθνιήλ ο τέταρτος,

3Ελάμ ο πέμπτος, Ιωανάν ο έκτος, Ελιωηνάϊ ο έβδομος.

4οι δε υιοί του Ωβήδ-εδώμ, Σεμαΐας ο πρωτότοκος, Ιωζαβάδ ο δεύτερος, Ιωάχ ο τρίτος και Σαχάρ ο τέταρτος και Ναθαναήλ ο πέμπτος,

5Αμμιήλ ο έκτος, Ισσάχαρ ο έβδομος, Φεουλθαΐ ο όγδοος· διότι ο Θεός ευλόγησεν αυτόν.

6Και εις Σεμαΐαν τον υιόν αυτού εγεννήθησαν υιοί, οίτινες εξουσίαζον επί του πατρικού οίκου αυτών· διότι ήσαν δυνατοί εν ισχύϊ.

7Οι υιοί του Σεμαΐα, Γοθνί και Ραφαήλ και Ωβήδ και Ελζαβάδ, των οποίων οι αδελφοί ήσαν ισχυροί, ο Ελιού, και ο Σεμαχίας.

8Πάντες ούτοι εκ των υιών του Ωβήδ-εδώμ, αυτοί και οι υιοί αυτών και οι αδελφοί αυτών, ισχυροί και άξιοι διά την υπηρεσίαν, εξήκοντα δύο ήσαν του Ωβήδ-εδώμ.

9Και ο Μεσελεμίας είχεν υιούς και αδελφούς, ισχυρούς, δεκαοκτώ.

Ερμηνεία, στ. 1–9 (στα ρωσικά)

. Левиты привратники из племени Корея Каафита (VI:22) принадлежали к двум линиям. Представителем одной был Мешелемия (1–3 ст.), или по чтению IX:19 Шаллум, сын Асафа, но не певца, так как этот последний происходил из племени Гирсона (VI:39), а Мешелемия Кореянин — из рода Каафа (VI:22). Первенец Мешелемии Захария упоминается и в IX:21 и ниже в 14 ст. Представителем второй линии являлся Овед-Едом со своими восемью сыновьями и внуками (4–8 ст.). Причислять Овед-Едома к поколению Корея заставляет то обстоятельство, что другая группа привратников, потомков Мерари, начинается исчисляться с 10-го стиха. В 1 Пар XVI:38 Овед-Едом называется сыном Идифуна (Ефана), но не певца, так как последний принадлежал к поколению Мерари (VI:44–47). Шестьдесят два привратника из потомков Овед-Едома (ст. 8) и восемнадцать из поколения Мешелемии составляют 80 привратников из линии Каафа.

10Και ο Ωσά, εκ των υιών του Μεραρί, είχεν υιούς· Σιμρί τον πρώτον, διότι πρωτότοκος δεν ήτο, ο πατήρ όμως αυτού έκαμεν αυτόν πρώτον·

11Χελκίαν τον δεύτερον, Τεβαλίαν τον τρίτον, Ζαχαρίαν τον τέταρτον· πάντες οι υιοί και οι αδελφοί του Ωσά ήσαν δεκατρείς.

Ερμηνεία, στ. 10–11 (στα ρωσικά)

. Привратники из рода Мерари, числом тринадцать. Имя одного из них — Xозы упоминается вместе с именем Овед-Едома в XVI:38. С 80 привратниками из линии Каафа 13 привратников из поколения Мерари дают 93 привратника.

12Μεταξύ αυτών έγειναν αι διαιρέσεις των πυλωρών· οι αρχηγοί των δυνατών είχον τας φυλακάς εξ ίσου με τους αδελφούς αυτών, διά να υπηρετώσιν εν τω οίκω του Κυρίου.

13Και έρριψαν κλήρους εξ ίσου ο μικρός καθώς και ο μεγάλος, κατ' οίκον των πατέρων αυτών, περί εκάστης πύλης.

Ερμηνεία, στ. 13 (στα ρωσικά)

. Как видно из дальнейших стихов, храмовых ворот было сообразно с четырьмя странами света 4.

14Και έπεσεν ο κλήρος της προς ανατολάς εις τον Σελεμίαν. Τότε έρριψαν κλήρους διά τον Ζαχαρίαν τον υιόν αυτού, σύμβουλον σοφόν· και ο κλήρος αυτού εξήλθε διά την προς βορράν.

15Εις τον Ωβήδ-εδώμ, διά την προς νότον· και εις τους υιούς αυτού, διά τον οίκον της συνάξεως.

Ερμηνεία, στ. 15 (στα ρωσικά)

. Кладовые, назначаемые для хранения сосудов, сокровищ и т. п., находились вблизи южных ворот и имели по ст. 17 два охраняемых входа.

16Εις τον Σουφίμ και Ωσά, διά την προς δυσμάς, μετά της πύλης Σαλεχέθ, πλησίον της οδού της αναβάσεως, φυλακή απέναντι φυλακής.

Ερμηνεία, στ. 16 (στα ρωσικά)

. Ворота Шаллехет лежали при той дороге, которая вела из нижней части Иерусалима к находящемуся на возвышенности храму.

17Κατά ανατολάς ήσαν εξ Λευΐται, προς βορράν τέσσαρες την ημέραν, προς νότον τέσσαρες την ημέραν και προς τον οίκον της συνάξεως ανά δύο.

18Εις Παρβάρ προς δυσμάς τέσσαρες κατά την οδόν της αναβάσεως, και δύο εις Παρβάρ.

Ερμηνεία, στ. 17–18 (στα ρωσικά)

. Сообразно с 14 ст. десять привратников, шесть к востоку и четыре к северу, выставляли дом Мешелемии; на долю дома Овед-Едома приходилось восемь — четыре к югу и четыре у кладовых (ст. 15), и Xозы шесть — четыре к западу и два у притвора. Вся храмовая стража состояла, таким образом, из 24 человек.

19Αύται είναι αι διαιρέσεις των πυλωρών μεταξύ των υιών Κορέ και μεταξύ των υιών Μεραρί.

20Και εκ των Λευϊτών ο Αχιά ήτο επί τους θησαυρούς του οίκου του Θεού και επί τους θησαυρούς των αφιερωμάτων.

Ερμηνεία, στ. 20 (στα ρωσικά)

. Более точные указания, кто из левитов смотрел за «сокровищами Дома Божия», т. е. за всеми нужными для богослужения предметами, и кто за «сокровищами посвященных вещей», т. е. посвященными Богу драгоценностями, находятся в следующих стихах. Именно, за первыми наблюдали Зефам и Иоиль — главы принадлежащего к линии Гирсона дома Лаедана (21–22; ср. XXIII:8), а за вторыми — потомок Моисея от второго его сына Елиезера — Шеломиф вместе со своими братьями (26 ст.; ср. XXIII:15). Начальником той и другой группы смотрителей был Шевуил, внук Моисея (24 ст.; ср. XXIII:20). Как видно из сравнения данных стихов, c XXIII:7 и д., XXIV:20 и д., для хранения принадлежностей богослужения и посвященных храму драгоценностей назначаются те левиты, которым были вверены «дела дома Господня». И это вполне понятно: по XXIV:20 и д., некоторые из них были помощниками священников при совершении богослужения, и потому всего естественнее было предоставить им надзор за сосудами и т. п.

21Περί δε των υιών του Λααδάν· οι υιοί του Γηρσωνίτου Λααδάν, αρχηγοί των πατριών του Λααδάν του Γηρσωνίτου ήσαν Ιεχιήλ.

22οι υιοί του Ιεχήλ, Ζαιθάμ και Ιωήλ ο αδελφός αυτού, οίτινες ήσαν επί τους θησαυρούς του οίκου του Κυρίου.

23Περί δε των Αμραμιτών, Ισααριτών, Χεβρωνιτών και Οζιηλιτών·

24ο μεν Σεβουήλ ο υιός του Γηρσώμ, υιού του Μωϋσέως· ήτο επιστάτης επί τους θησαυρούς.

25Οι δε αδελφοί αυτού εκ του Ελιέζερ, του οποίου ο υιός ήτο ο Ρεαβίας, και Ιεσαΐας ο υιός τούτου, και Ιωράμ ο υιός τούτου, και Ζιχρί ο υιός τούτου, και Σελωμείθ ο υιός τούτου·

26ο Σελωμείθ ούτος και οι αδελφοί αυτού ήσαν επί πάντας τους θησαυρούς των αφιερωμάτων, τα οποία Δαβίδ ο βασιλεύς και οι άρχοντες των πατριών, οι χιλίαρχοι και οι εκατόνταρχοι, και οι αρχηγοί του στρατεύματος, αφιέρωσαν.

27Εκ των πολέμων και εκ των λαφύρων έκαμον την αφιέρωσιν, διά να επισκευάζωσι τον οίκον του Κυρίου.

28Και παν ό,τι Σαμουήλ ο βλέπων, και Σαούλ ο υιός του Κείς, και Αβενήρ ο υιός του Νηρ, και Ιωάβ ο υιός της Σερουΐας, αφιέρωσαν, παν αφιέρωμα ήτο υπό την χείρα του Σελωμείθ και των αδελφών αυτού.

29Περί των Ισααριτών· ο Χενανίας και οι υιοί αυτού ήσαν διά τας έξω υποθέσεις επί του Ισραήλ, επιστάται και κριταί.

30Περί δε των Χεβρωνιτών· ο Ασαβίας και οι αδελφοί αυτού, ισχυροί, χίλιοι επτακόσιοι ήσαν έφοροι του Ισραήλ εντεύθεν του Ιορδάνου προς δυσμάς, διά πάσας τας υποθέσεις του Κυρίου και διά την υπηρεσίαν του βασιλέως.

31Μεταξύ των Χεβρωνιτών ήτο Ιερίας ο αρχηγός, μεταξύ των Χεβρωνιτών κατά τας γενεάς αυτών, κατά τας πατριάς. Εν τω τεσσαρακοστώ έτει της βασιλείας του Δαβίδ εξητάσθησαν και ευρέθησαν μεταξύ αυτών δυνατοί εν ισχύϊ, εν Ιαζήρ Γαλαάδ.

32Και οι αδελφοί αυτού, ισχυροί, ήσαν δύο χιλιάδες και επτακόσιοι αρχηγοί πατριών, τους οποίους κατέστησε Δαβίδ ο βασιλεύς επί τους Ρουβηνίτας και τους Γαδίτας και το ήμισυ της φυλής Μανασσή, διά παν πράγμα του Θεού και διά τας υποθέσεις του βασιλέως.

Ερμηνεία, στ. 29–32 (στα ρωσικά)

. Писцами и судьями были левиты трех линий дома Каафа: одну составляли потомки его сына Ицгара (VI:18) и две остальных — потомки также сына Каафова Xеврона (VI:18). Последних на западной и восточной сторонах Иордана насчитывалось 4 400 (30, 32 ст.), следовательно, остальные 1 600 судей (всех их было 6 000 — XXIII:4) приходились на поколение Ицгара. Назначение левитов в качестве судей соответствовало постановлению закона Моисеева (Втор XVII:9), но в руках Давида оно являлось средством к централизации власти: левиты подчинялись первосвященнику, а этот последний — царю.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.