Α΄ Χρονικώνκεφάλαιο 9

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–34. Население Иерусалима. 35–44. Повторение родословия Саула.

1Ούτω πας ο Ισραήλ απηριθμήθη κατά γενεαλογίας· και ιδού, είναι καταγεγραμμένοι εν τω βιβλίω των βασιλέων του Ισραήλ και Ιούδα. Μετωκίσθησαν δε εις την Βαβυλώνα διά τας ανομίας αυτών.

2Και οι πρώτοι κάτοικοι οι εν ταις ιδιοκτησίαις αυτών, εν ταις πόλεσιν αυτών, ήσαν οι Ισραηλίται, οι ιερείς, οι Λευΐται και οι Νεθινείμ.

3Και εν Ιερουσαλήμ κατώκησαν εκ των υιών Ιούδα και εκ των υιών Βενιαμίν και εκ των υιών Εφραΐμ και Μανασσή,

Ερμηνεία, στ. 1–3 (στα ρωσικά)

ст. составляют заключение к родословиям I–VIII гл. и в то же время образуют переход генеалогических списков двенадцати колен к исчислению жителей Иерусалима, — столицы того теократического государства, история которого излагается далее. Поименному перечислению их автор предпосылает общее замечание о составе населения городов израильских (священники, левиты, нефинеи), а затем и собственно Иерусалима. Жителям первых он усвояет название «гарииноним» (2 ст.), что значит «прежние», «ранние», т. е. жители допленного периода, но не времен после плена, как утверждают Берто, Дайлер и др. Сообразно же с этим и население Иерусалима, как поставленное в параллель населению городов израильских, нельзя считать послепленным. Равным образом и общий состав его не соответствует тому, который отмечается в кн. Неемии. В ней среди жителей Иерусалима не значится сынов Ефремовых и Манассииных (XI:4).

4Γουθαΐ ο υιός του Αμμιούδ, υιού του Αμρί, υιού του Ιμρί, υιού του Βανί, εκ των υιών του Φαρές υιού του Ιούδα.

5Και εκ των Σηλωνιτών, Ασαΐας ο πρωτότοκος και οι υιοί αυτού.

6Και εκ των υιών του Ζερά, Ιεουήλ και οι αδελφοί αυτών, εξακόσιοι ενενήκοντα.

7Και εκ των υιών Βενιαμίν, Σαλλού ο υιός του Μεσουλλάμ, υιού του Ωδουΐα, υιού του Ασενουά,

8και ο Ιεβνιά υιός του Ιεροάμ, και ο Ηλά υιός του Οζί, υιού του Μιχρί, και ο Μεσουλλάμ υιός του Σεφατία, υιού του Ραγουήλ, υιού του Ιβνιά·

9και οι αδελφοί αυτών, κατά τας γενεάς αυτών, εννεακόσιοι πεντήκοντα εξ. Πάντες ούτοι οι άνδρες ήσαν αρχηγοί πατριών, κατά τους πατρικούς οίκους αυτών.

Ερμηνεία, στ. 4–9 (στα ρωσικά)

. Поименное перечисление потомков Иуды и Вениамина. Из сыновей Фареса и из шилонитов (4–6 ст.) ни одно имя не сходно с именами 4–6 ст. XI гл. Неемии. Из имен сыновей Вениамина в обеих книгах одинаково имя Саллу, но предки их совершенно различны.

10Και εκ των ιερέων, Ιεδαΐας και Ιωϊαρείβ και Ιαχείν

11και Αζαρίας ο υιός του Χελκία, υιού του Μεσουλλάμ, υιού του Σαδώκ, υιού του Μεραϊώθ, υιού του Αχιτώβ, άρχων του οίκου του Θεού·

12και Αδαΐας ο υιός του Ιεροάμ, υιού του Πασχώρ, υιού του Μαλχίου, και Μαασαί ο υιός του Αδιήλ, υιού του Ιαζηρά, υιού του Μεσουλλάμ, υιού του Μεσιλλεμίθ, υιού του Ιμμήρ·

13και οι αδελφοί αυτών, αρχηγοί των πατρικών οίκων αυτών, χίλιοι επτακόσιοι εξήκοντα, δυνατοί εν ισχύϊ, άξιοι διά το έργον της υπηρεσίας του οίκου του Κυρίου.

Ερμηνεία, στ. 10–13 (στα ρωσικά)

. Имена иерусалимских священников. Согласно 1 Пар XXIV:7, имена ст. 10 — имена не лиц, но целых священнических родов, они же встречаются и в XI:10 кн. Неемии. Вместо Азарии, сына Xелкии (11–17), в Неем XI:11 называет Сераию, сына Xелкию. Предки их одни и те же; но Сераия мог быть послепленным потомком этих лиц. Поколения Адаии и Маасая излагаются в обеих книгах с особенностями в количестве и именах своих предков. Наконец, в кн. Паралипоменон отсутствует родословие Завдииля (Неем XI:14). Число 1760 (ст. 13) — число не глав священнических родов, но всех священников, принадлежащих к шести священническим поколениям.

14και εκ των Λευϊτών, Σεμαΐας ο υιός του Ασσούβ, υιού του Αζρικάμ, υιού του Ασαβία, εκ των υιών Μεραρί·

15και Βακβακάρ, Ερές και Γαλάλ και Ματθανίας ο υιός του Μιχά, υιού του Ζιχρί, υιού του Ασάφ·

16και Οβαδία ο υιός του Σεμαΐα, υιού του Γαλάλ, υιού του Ιεδουθούν, και Βαραχίας ο υιός του Ασά, υιού του Ελκανά, ο κατοικήσας εν ταις κώμαις των Νετωφαθιτών.

Ερμηνεία, στ. 14–16 (στα ρωσικά)

. Потомок Мерари Шемаия с тем же именем упоминается и в Неем XI:15. Первые же три имени ст. 15 у Неемии отсутствуют. Из имен ст. 16 только одно — Овадия может быть отожествлено с Авдою Неем XI:17; Берехия у Неемии не упоминается; но и в кн. Паралипоменон нет имен Неем XI:16: Шавфай и Иозавад. Так как Берехия жил в Иерусалиме (ст. 4), то замечание: «живший в селениях Нетофафских» (Нетофа вблизи Вифлеема — Неем VII:26), относится не к нему, а к его предку Елкане.

17οι δε θυρωροί ήσαν Σαλλούμ και Ακχούβ και Ταλμών και Αχιμάν και οι αδελφοί αυτών· ο Σαλλούμ ήτο ο άρχων·

Ερμηνεία, στ. 17 (στα ρωσικά)

. Как видно из ст. 24–26, названные в настоящем стихе четыре лица, из которых кн. Неемии знает только двух — Аккува и Талмона (XI:19), были не простыми стражами ворот, а начальниками над привратниками.

Приведенное сравнение имен кн. Паралипоменон и Неемии ясно показывает, что различие между двумя списками настолько велико, что никак нельзя допустить, что в них исчисляются одни и те же лица и одного и того же времени. Если же в обоих списках некоторые имена действительно сходны, то подобное совпадение весьма просто объясняется тем, что после плена пришли в Иерусалим те самые роды, которые, или предки которых, жили там ранее, а главным образом свойственным евреям обычаем повторять в родственных линиях одни и те же имена, в силу чего детей называли именами предков (см., напр., генеалогию Аарона VI гл. 4–15).

18ούτοι μέχρι του νυν ήσαν εν τη πύλη του βασιλέως κατά ανατολάς θυρωροί κατά τα τάγματα των υιών του Λευΐ.

Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)

. Лица ст. 17 были стражами при том главном входе внутрь двора, который предназначался лишь для царя (4 Цар XVI:18; Иез XLVI:1–2).

19Και Σαλλούμ ο υιός του Κωρή, υιού του Εβιασάφ, υιού του Κορέ, και οι αδελφοί αυτού, εκ του οίκου του πατρός αυτού, οι Κορίται, ήσαν επί το έργον της υπηρεσίας, φύλακες των πυλών της σκηνής· και οι πατέρες αυτών, εν τω στρατοπέδω του Κυρίου, ήσαν φύλακες της εισόδου.

Ερμηνεία, στ. 19 (στα ρωσικά)

. Сообразно с указанием ст. 22 о поставлении привратников у порога Давидом можно думать, что Шаллум, главный из начальников над привратниками (ст. 17), несущий службу у порогов скинии, — современник Давида. Именно его отожествляют с Мешелемией 1 Пар XXVI:1 на том, между прочим, основании, что оба имени сходны по значению: Шаллум — «воздаяние», Мешелемия — «Иегова воздаст».

20Και Φινεές ο υιός του Ελεάζαρ, μετά του οποίου ήτο ο Κύριος, ήτο άρχων επ' αυτούς το πρότερον.

21Ζαχαρίας ο υιός του Μεσελεμία ήτο πυλωρός της θύρας της σκηνής του μαρτυρίου.

Ερμηνεία, στ. 21 (στα ρωσικά)

. Тожество Захарии, сына Мешелемии, с Захарией 1 Пар XXVI:2 не подлежит никакому сомнению; следовательно, и он, подобно Шаллуму, — современник Давида. Но чем отличалось его служение от служения других привратников, почему упоминается именно он, этого не разъясняют ни данный стих, ни 1 Пар XXVI:2.

22Πάντες ούτοι, οι εκλελεγμένοι διά να ήναι πυλωροί των θυρών, ήσαν διακόσιοι δώδεκα. Ούτοι ήσαν απηριθμημένοι κατά γενεαλογίας εν ταις κώμαις αυτών, τους οποίους ο Δαβίδ και ο Σαμουήλ ο βλέπων είχον καταστήσει εις το υπούργημα αυτών.

Ερμηνεία, στ. 22 (στα ρωσικά)

. Общее число привратников — 212 не соответствует ни числу времени Давида (93 см. XXVI:8–11), ни Зоровавеля (139 – 1 Езд II:42), ни Неемии (172 — Неем XI:19). По всей вероятности, это число предпленного периода.

23Και αυτοί και οι υιοί αυτών είχον την επιστασίαν των πυλών του οίκου του Κυρίου, του οίκου της σκηνής, διά να φυλάττωσι.

24προς τους τέσσαρας ανέμους ήσαν οι πυλωροί, προς ανατολάς, προς δυσμάς, προς βορράν και προς νότον.

Ερμηνεία, στ. 24 (στα ρωσικά)

. Ср. 1 Пар XXVI:14 и д.

25Και οι αδελφοί αυτών, οι εν ταις κώμαις αυτών, έπρεπε να έρχωνται κατά επτά ημέρας εις τους διωρισμένους καιρούς μετά τούτων.

26Διότι οι Λευΐται ούτοι, οι τέσσαρες αρχιπύλωροι, έμενον εις το υπούργημα αυτών και είχον την επιστασίαν των οικημάτων και των θησαυρών του οίκου του Θεού.

27Και διενυκτέρευον πέριξ του οίκου του Θεού, διότι η φυλακή ήτο επ' αυτούς, και αυτοί έπρεπε να ανοίγωσιν αυτόν καθ' εκάστην πρωΐαν.

28Και τινές εξ αυτών είχον την επιστασίαν των λειτουργικών σκευών, διότι κατά αριθμόν εισέφερον αυτά και κατά αριθμόν εξέφερον αυτά.

Ερμηνεία, στ. 28 (στα ρωσικά)

. Ср. 1 Пар XXVIII:13; Дан I:2; V:2.

29Εξ αυτών έτι ήσαν διωρισμένοι επί των άλλων σκευών και επί πάντων των σκευών των ιερών και επί της σεμιδάλεως και του οίνου και του ελαίου και του θυμιάματος και των αρωμάτων.

Ερμηνεία, στ. 29 (στα ρωσικά)

. Ср. Лев II:1; Исх XXX:23; XXV:6, 30. Ср. Исх XXX:23, 32. Ср. Чис XXIV:6.

30Και τινές εκ των υιών των ιερέων κατεσκεύαζον το μύρον το αρωματικόν.

31Και Ματταθίας, ο εκ των Λευϊτών, ο πρωτότοκος Σαλλούμ του Κορίτου, είχε την επιστασίαν των τηγανιζομένων πραγμάτων.

32Και άλλοι εκ των αδελφών αυτών, εκ των υιών των Κααθιτών, ήσαν επί των άρτων της προθέσεως, διά να ετοιμάζωσιν αυτούς κατά σάββατον.

33Και εκ τούτων ήσαν οι ψαλτωδοί, αρχηγοί πατριών των Λευϊτών, οίτινες έμενον εν τοις οικήμασιν ελεύθεροι· διότι ενησχολούντο εις το έργον τούτο ημέραν και νύκτα.

34ούτοι ήσαν οι αρχηγοί των πατριών των Λευϊτών, κατά τας γενεάς αυτών· ούτοι οι αρχηγοί κατώκουν εν Ιερουσαλήμ.

Ερμηνεία, στ. 18–34 (στα ρωσικά)

. Должности и служение левитов при храме.

35Και εν Γαβαών κατώκησεν ο πατήρ Γαβαών, ο Ιεχιήλ, το δε όνομα της γυναικός αυτού ήτο Μααχά·

36και ο πρωτότοκος αυτού υιός ήτο Αβδών, έπειτα Σούρ και Κείς και Βάαλ και Νηρ και Ναδάβ

37και Γεδώρ και Αχιώ και Ζαχαρίας και Μικλώθ·

38και ο Μικλώθ εγέννησε τον Σιμεάμ. Και ούτοι έτι κατώκησαν μετά των αδελφών αυτών εν Ιερουσαλήμ, αντικρύ των αδελφών αυτών.

39Και ο Νηρ εγέννησε τον Κείς, και ο Κείς εγέννησε τον Σαούλ, και ο Σαούλ εγέννησε τον Ιωνάθαν και τον Μαλχί-σουέ και τον Αβιναδάβ και τον Εσ-βαάλ.

40Και ο υιός του Ιωνάθαν ήτο ο Μερίβ-βαάλ· και ο Μερίβ-βαάλ εγέννησε τον Μιχά.

41Και οι υιοί του Μιχά ήσαν Φιθών και Μελέχ και Θαρεά,

42και Άχαζ ο γεννήσας τον Ιαρά· και Ιαρά εγέννησε τον Αλεμέθ, και τον Αζμαβέθ και τον Ζιμβρί· και Ζιμβρί εγέννησε τον Μοσά.

43και Μοσά εγέννησε τον Βινεά· και Ρεφαΐα ήτο υιός τούτου. ο Ελεασά υιός τούτου· Ασήλ υιός τούτου.

44Ο δε Ασήλ είχεν εξ υιούς, των οποίων τα ονόματα είναι ταύτα· Αζρικάμ, Βοχερού και Ισμαήλ και Σεαρία και Οβαδία και Ανάν· ούτοι ήσαν οι υιοί του Ασήλ.

Ερμηνεία, στ. 35–44 (στα ρωσικά)

. Родословие Саула, воспроизводящее родословие ст. 29–40 VIII гл. (см. примечания), помещается в настоящем месте в качестве перехода к гл. X, касающейся одного из моментов царствования Саула, — его неудачной войны с филистимлянами и смерти.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.