Β΄ Χρονικώνκεφάλαιο 14
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Και εκοιμήθη ο Αβιά μετά των πατέρων αυτού, και έθαψαν αυτόν εν πόλει Δαβίδ· εβασίλευσε δε αντ' αυτού Ασά ο υιός αυτού. Εν ταις ημέραις αυτού η γη ησύχασε δέκα έτη.
2Και έκαμεν ο Ασά το καλόν και το ευθές ενώπιον Κυρίου του Θεού αυτού·
3διότι αφήρεσε τα θυσιαστήρια των αλλοτρίων θεών και τους υψηλούς τόπους, και κατεσύντριψε τα αγάλματα και κατέκοψε τα άλση·
4και είπε προς τον Ιούδαν να εκζητώσι Κύριον τον Θεόν των πατέρων αυτών και να κάμνωσι τον νόμον και τας εντολάς.
5Αφήρεσεν έτι από πασών των πόλεων του Ιούδα τους υψηλούς τόπους και τα είδωλα· και ησύχασε το βασίλειον ενώπιον αυτού.
6Και ωκοδόμησε πόλεις οχυράς εν τω Ιούδα· διότι ησύχασεν η γη, και δεν ήτο εις αυτόν πόλεμος εν εκείνοις τοις χρόνοις, επειδή ο Κύριος έδωκεν εις αυτόν ανάπαυσιν.
7Διά τούτο είπε προς τον Ιούδαν, Ας οικοδομήσωμεν τας πόλεις ταύτας, και ας κάμωμεν περί αυτάς τείχη και πύργους, πύλας και μοχλούς, ενώ είμεθα κύριοι της γης, επειδή εξεζητήσαμεν Κύριον τον Θεόν ημών· εξεζητήσαμεν αυτόν, και έδωκεν εις ημάς ανάπαυσιν κυκλόθεν. Και ωκοδόμησαν και ευωδώθησαν.
8Είχε δε ο Ασά στράτευμα εκ του Ιούδα τριακοσίας χιλιάδας, φέροντας θυρεούς και λόγχας· εκ δε του Βενιαμίν, διακοσίας ογδοήκοντα χιλιάδας, ασπιδοφόρους και τοξότας· πάντες ούτοι ήσαν δυνατοί εν ισχύϊ.
Ερμηνεία, στ. 1–8 (στα ρωσικά)
. Xарактеристика внутренней политики Асы, данная в этих стихах, в общем сходна, иногда до буквальности, с параллельным рассказом 3 Цар XV:9–13; ср., напр., ст. 2-3 с 3 Цар 11–12. Какие высоты были уничтожены Асой (ст. 5) и какие им были оставлены (XV:17), см. Толков. Библию II, с. 477. Сообщение о возведении Асой новых укреплений и усилении армии (ст. 6–7) не встречается в 3 Царств, и во 2 Пар имеет документальный характер, аналогично сообщению 2 Пар XI:5–11 о государственной деятельности Ровоама.
9Εξήλθε δε εναντίον αυτών Ζερά ο Αιθίοψ, με στράτευμα εκατόν μυριάδων και με τριακοσίας αμάξας, και ήλθεν έως Μαρησά.
10Και εξήλθεν ο Ασά εναντίον αυτού, και παρετάχθησαν εις μάχην εν τη φάραγγι Σεφαθά, πλησίον της Μαρησά.
11Και εβόησεν ο Ασά προς Κύριον τον Θεόν αυτού και είπε, Κύριε, δεν είναι ουδέν παρά σοι να βοηθής τους έχοντας πολλήν ή μηδεμίαν δύναμιν· βοήθησον ημάς, Κύριε Θεέ ημών· διότι επί σε πεποίθαμεν, και εν τω ονόματί σου ερχόμεθα εναντίον του πλήθους τούτου. Κύριε, συ είσαι ο Θεός ημών· ας μη υπερισχύση άνθρωπος εναντίον σου.
12Και επάταξεν ο Κύριος τους Αιθίοπας έμπροσθεν του Ασά και έμπροσθεν του Ιούδα· και οι Αιθίοπες έφυγον.
13Ο δε Ασά και ο λαός ο μετ' αυτού κατεδίωξαν αυτούς έως Γεράρων· και έπεσον εκ των Αιθιόπων τοσούτοι, ώστε δεν ηδύναντο να αναλάβωσι πλέον· διότι συνετρίβησαν έμπροσθεν του Κυρίου και έμπροσθεν του στρατεύματος αυτού· και έλαβον λάφυρα πολλά σφόδρα.
14Και επάταξαν πάσας τας πόλεις κύκλω των Γεράρων· διότι ο φόβος του Κυρίου επέπεσεν επ' αυτούς· και ελαφυραγώγησαν πάσας τας πόλεις· διότι ήσαν εν αυταίς λάφυρα πολλά.
15Επάταξαν δε και τας επαύλεις των ποιμνίων και έλαβον πρόβατα πολλά και καμήλους, και επέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ.
Ερμηνεία, στ. 9–15 (στα ρωσικά)
. Под именем «Зарай Ефиоплянин», евр. Zerach Kuschi, LXX: Ζαρέ ό Αίθιοψ, Vulg.: Zara Aethiops, обыкновенно разумеют Озоркона, фараона Египетского из XXII-ой династии, преемника известного Сусакима или Шишака (3 Цар XIV:25–26; 2 Пар XII:2–12). Что кушиты и Зарай были из Египта, вообще из Африки, а не из Азии, видно из того, что по 2 Пар XVI:8 в походе принимали участие и теперь, как при Сусакиме (2 Пар XII:3), не только ефиопляне, но ливияне, имевшие множество военных колесниц (2 Пар XVI:8). За египетское местожительство неприятеля говорит и то, что по ст. 14 при бегстве разбитые враги устремились через Герар — город на южной границе Xанаана (Быт XX:2; XXVI:1), через который уже Авраам и Исаак направлялись в Египет (ср. Onomast. 344). Египетские памятники, сохранившие известие о походе Шишака-Сусакима, не упоминают о походе Зарая-Озоркона. Но самое имя Озоркон (у Манефона — Озортон или Озортос) прочитано на египетских памятниках египтологами Шамполлионом, Лепсиусом и др., как имя фараона XXII династии, сына Шишака. В пользу отожествления Озоркона и Зарая говорит не только хронологическое совпадение, но и ливийское происхождение XXII-ой, так наз. Бубастийской, египетской династии: отсюда понятно нарочитое упоминание во 2 Пар XVI:8 о ливиянах . — Решительное сражение между иудеями и врагами произошло при укрепленном Ровоамом городе Мареше (ст. 9 и 10; ср. 2 Пар XI:8 и примеч. к этому м.) и окончилось, благодаря чудесной помощи Божьей (ст. 12, ср. XIII:15), полным поражением египтян; а иудеи захватили при этом богатую добычу (ст. 13–15). Цефата — долина близ города Мареши (Vulg.: in valle Sephata, quae est juxta Maresa). LXX читали иначе, вм. евр, Цефата — другое слово цефона к северу, и передали: 'εν τή φαράγγι κατά Βορραν Μαρησά, слав.: в дебри на север Мариса . Возможно, что чтение LXX-ти — нарицательное — ближе передает мысль еврейского подлинника. Во всяком случае долина Цефата совершенно отлична от города или Xорма Цефат (Нав XII:14; Суд I:17), лежавшего тоже в пределах Иудина колена (Onomast. 445, 863. Толков. Библия т. II, с. 326 и 376), теперь Себет.
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.
1–8 (евр. XIII:23–XIV:1–7). Общий характер царствования Асы: благочестивая ревность по чистоте культа Иеговы; сооружение крепостей и военная сила Асы. 9–15 (евр. 8–14). Нашествие Зарая и блистательная победа Асы над ним.