Β΄ Χρονικώνκεφάλαιο 5
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Και συνετελέσθη άπαν το έργον το οποίον έκαμεν ο Σολομών διά τον οίκον του Κυρίου· και εισέφερεν ο Σολομών τα αφιερώματα Δαβίδ του πατρός αυτού· και το αργύριον και το χρυσίον και πάντα τα σκεύη έθεσεν εν τοις θησαυροίς του οίκου του Θεού.
2Τότε συνήθροισεν ο Σολομών εις Ιερουσαλήμ τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ και πάντας τους αρχηγούς των φυλών, τους οικογενάρχας των υιών Ισραήλ, διά να αναβιβάσωσι την κιβωτόν της διαθήκης. του Κυρίου εκ της πόλεως Δαβίδ, ήτις είναι η Σιών.
3Και συνηθροίσθησαν πάντες οι άνδρες Ισραήλ προς τον βασιλέα εν τη εορτή του εβδόμου μηνός.
Ερμηνεία, στ. 1–3 (στα ρωσικά)
. Замечание ст. 1 о помещении Соломоном в храме сокровищ Давида есть повторение ст. 51 VII-ой гл. 3 Цар (сн. 2 Цар VIII:7–12; 1 Пар XVIII:7–11). Сокровища эти, вероятно, были помещены в трехэтажных пристройках храма. Ст. 2–3 сн. 3 Цар VIII:1–2. В 2 Пар не указано название 7-го месяца этаним или афаним (позже — тисри ), как в 3 Цар. По блаженному Феодориту, собрание народа совершилось в праздник кущей (Migne. Patrolog. Curs. Comp. Ser. gr. 1. 80, p. 822).
4Και ήλθον πάντες οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ· και εσήκωσαν οι Λευΐται την κιβωτόν.
5Και ανεβίβασαν την κιβωτόν και την σκηνήν του μαρτυρίου και πάντα τα σκεύη τα άγια τα εν τη σκηνή· οι ιερείς και οι Λευΐται ανεβίβασαν αυτά.
6Και ο βασιλεύς Σολομών και πάσα η συναγωγή του Ισραήλ, οι συναχθέντες προς αυτόν, ήσαν έμπροσθεν της κιβωτού, θυσιάζοντες πρόβατα και βόας, όσα δεν ήτο δυνατόν να λογαριασθώσιν ουδέ να αριθμηθώσι διά το πλήθος.
Ερμηνεία, στ. 4–6 (στα ρωσικά)
. По 3 Цар VIII:3 ковчег подняли и несли священники, как требует и Чис IV:15. Здесь же, ст. 4, равно как в 1 Пар XV:2 и 2 Цар VI:15, право носить ковчег представляется принадлежащим и левитам или «священникам-левитам», как следует точно перевести с еврейского: (гак ) коганим (га ) левиим: «левиты» — родовое понятие, священники — видовое (ср. Втор X:8; XVIII:7). См. проф. Ф. Г. Елеонского . Феократическое и экономическое состояние ветхозаветного левитства и священства по законам Пятикнижия. Xрист. Чтен. 1875, август, с. 192–207; сн. прот. Г. Титова . История священства и левитства ветхозаветной церкви. Тифлис 1876, с. 63–64, примеч. 2.
7Και εισήγαγον οι ιερείς την κιβωτόν της διαθήκης του Κυρίου εις τον τόπον αυτής, εις το χρηστήριον του οίκου, εις τα άγια των αγίων, υποκάτω των πτερύγων των χερουβείμ·
8διότι τα χερουβείμ είχον εξηπλωμένας τας πτέρυγας επί τον τόπον της κιβωτού, και τα χερουβείμ εκάλυπτον την κιβωτόν και τους μοχλούς αυτής άνωθεν·
9και εξείχον οι μοχλοί, και εφαίνοντο τα άκρα των μοχλών έξω της κιβωτού έμπροσθεν του χρηστηρίου· έξωθεν όμως δεν εφαίνοντο. Και είναι εκεί έως της σήμερον.
10Δεν ήτο εν τη κιβωτώ ειμή αι δύο πλάκες, τας οποίας έθεσεν ο Μωϋσής εκεί εν Χωρήβ, όπου ο Κύριος έκαμε διαθήκην προς τους υιούς Ισραήλ, ότε εξήλθον εξ Αιγύπτου.
Ερμηνεία, στ. 7–10 (στα ρωσικά)
. Замечание о шестах ковчега и о присутствии их при последнем до сего дня (ст. 9, сн. 3 Цар VIII:8) принадлежит современному Соломону — составителю церковно-государственных летописных известий, а не самому свящ. писателю книг Паралипоменон, — предположительно Ездре; уже при Ровоаме драгоценная утварь храма была похищена фараоном египетским Сушимом (3 Цар XIV:26; 2 Пар XII:9), а после плена, в храме Зоровавеля не было и самого ковчега. Таким образом данное замечание, подобно другим чертам повествования, указывает на документальный характер известий кн. Паралипоменон (Cornel . a Lapide ad. h. loc; проф. А. А. Олесницкий, Государств. Летопись царей иудейских. Труды Киев. Дух. Акад., № 8, с. 420–421; проф. П. А. Юнгеров . Происхождение и историчность кн. Паралипоменон. 1905, сентябрь, с. 15–16. Сн. Толков. Библия II. с. 461).
Из замечания ст. 10: «не было в ковчеге (храма Соломонова) ничего, кроме двух скрижалей…» (сн. 3 Цар VIII:9) можно уже заключать, что в скинии Моисеевой ковчег заключал и еще нечто, — именно по Евр IX:4 там были, кроме скрижалей завета (сн. Втор X:1), еще золотой сосуд с манною (сн. Исх XVI:32–34) и жезл Ааронов расцветший (сн. Чис XVII:10. См. Толков. Библию I, с. 430 и 523; проф. Олесницкого, Ветхозаветный храм, с. 151).
11Και ως εξήλθον οι ιερείς εκ του αγιαστηρίου, διότι πάντες οι ιερείς οι ευρεθέντες ηγιάσθησαν, χωρίς να ήναι διατεταγμένοι κατά διαιρέσεις·
12και οι Λευΐται οι ψαλτωδοί, πάντες οι του Ασάφ, του Αιμάν, του Ιεδουθούν, και οι υιοί αυτών και οι αδελφοί αυτών, ενδεδυμένοι βύσσον, εν κυμβάλοις και ψαλτηρίοις και κιθάραις, ίσταντο κατά ανατολάς του θυσιαστηρίου, και μετ' αυτών εκατόν είκοσι ιερείς σαλπίζοντες διά σαλπίγγων·
13τότε, ως ήχησαν οι σαλπιγκταί και οι ψαλτωδοί ομού μιά φωνή, υμνούντες και δοξολογούντες τον Κύριον, και καθώς ύψωσαν την φωνήν διά σαλπίγγων και κυμβάλων και οργάνων μουσικών, και ύμνουν τον Κύριον, λέγοντες, Ότι είναι αγαθός, ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού, τότε ο οίκος ενεπλήσθη νεφέλης, ο οίκος του Κυρίου,
14και δεν ηδύναντο οι ιερείς να σταθώσι διά να λειτουργήσωσιν, εξ αιτίας της νεφέλης· διότι η δόξα του Κυρίου ενέπλησε τον οίκον του Θεού.
Ερμηνεία, στ. 11–14 (στα ρωσικά)
. В сравнении с параллельными ст. 10–11 VIII гл. 3 Цар здесь имеется значительная вставка документального характера: свидетельство о левитских хорах, устроенных еще Давидом при скинии Сионской и Гаваонской (1 Пар XVI:4 сл. 37; XXV:7–31), главных регентах их: Асафе, Емаке и Идифуне, и торжественном пении с игрой храмового оркестра при освящении храма (см. у о. прот. Г. Титова, История священства и левитства, с. 94–98. Об Асафе и Емане ср. 3 Цар IV:81 и Толков. Библия II, 453–454. Об облаке славы Иеговы — там же. с. 461–462).
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά). Η αρίθμηση των σχολίων σε αυτό το βιβλίο ελέγχεται ακόμη με τη συνοδική: μερικά σχόλια ίσως στέκονται δίπλα στον γειτονικό στίχο.
(Ср. 3 Цар VIII:1–11).
Перенесение ковчега завета из скинии Давидовой в храм.
1–3. Собрание старейшин Израилевых в седьмом месяце на торжество перенесения ковчега. 4–6. Перенесение ковчега и многочисленные жертвы Соломона. 7–10. Поставление ковчега во Святом Святых. 11–14. Пение левитов и игра на музыкальных инструментах; феофаническое облако наполняет храм.