Ιερεμίαςκεφάλαιο 18

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–12. Горшечник и глина. 13–17. Неверность иудеев Иегове. 18–23. Их замыслы против пророка.

1Ο λόγος ο γενόμενος προς Ιερεμίαν παρά Κυρίου, λέγων,

Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)

Сойди. Горшечники жили внизу, под городом, где они могли добывать себе глину — может быть, около долины Гинном.

2Σηκώθητι και κατάβηθι εις τον οίκον του κεραμέως, και εκεί θέλω σε κάμει να ακούσης τους λόγους μου.

3Τότε κατέβην εις τον οίκον του κεραμέως, και ιδού, ειργάζετο έργον επί τους τροχούς.

Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)

Кружало — гончарный станок, состоящий из двух кругов и приводившийся в движение ногою (у древних египтян — левою рукою). Горшечник правою рукою округлял внешнюю сторону сосуда, а левою постепенно расширял внутренность его.

4Και εχαλάσθη το αγγείον, το οποίον έκαμνεν εκ πηλού, εν τη χειρί του κεραμέως, και πάλιν έκαμεν αυτό άλλο αγγείον, καθώς ήρεσεν εις τον κεραμέα να κάμη.

5Τότε έγεινε λόγος Κύριου προς εμέ, λέγων,

6Οίκος Ισραήλ, δεν δύναμαι να κάμω εις εσάς, καθώς ούτος ο κεραμεύς; λέγει Κύριος. Ιδού, ως ο πηλός εν τη χειρί του κεραμέως, ούτω σεις, οίκος Ισραήλ, είσθε εν τη χειρί μου.

Ερμηνεία, στ. 6 (στα ρωσικά)

Образ Бога как горшечника нередко встречается и у других св. писателей (Иов X:9; XXXIII:6; Ис ХXIХ:16; XLV:9; LXIV:7; Прем XV:7; Сир ХXXVI:13; Рим IX:21).

7Εν τη στιγμή, καθ' ην ήθελον λαλήσει κατά έθνους ή κατά βασιλείας, διά να εκριζώσω και να κατασκάψω και να καταστρέψω,

8εάν το έθνος εκείνο, κατά του οποίου ελάλησα, επιστρέψη από της κακίας αυτού, θέλω μετανοήσει περί του κακού, το οποίον εβουλεύθην να κάμω εις αυτό.

9Και εν τη στιγμή, καθ' ην ήθελον λαλήσει περί έθνους ή περί βασιλείας, να οικοδομήσω και να φυτεύσω,

10εάν κάμη κακόν ενώπιόν μου, ώστε να μη υπακούη της φωνής μου, τότε θέλω μετανοήσει περί του καλού, με το οποίον είπα ότι θέλω αγαθοποιήσει αυτό.

11Και τώρα ειπέ προς τους άνδρας Ιούδα και προς τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, λέγων, Ούτω λέγει Κύριος· Ιδού, εγώ ετοιμάζω κακόν καθ' υμών και βουλεύομαι βουλήν καθ' υμών· επιστρέψατε λοιπόν έκαστος από της πονηράς οδού αυτού και διορθώσατε τας οδούς υμών και τας πράξεις υμών.

12Οι δε είπον, Εις μάτην· διότι οπίσω των διαβουλίων ημών θέλομεν περιπατεί και έκαστος τας ορέξεις της καρδίας αυτού της πονηράς θέλομεν πράττει.

Ερμηνεία, στ. 1–12 (στα ρωσικά)

Иегова, как Верховный Владыка, совершенно вправе и давать обетования и отменять их, подобно тому как горшечник может распоряжаться глиною, находящеюся у него в руках, как ему угодно. Изменяется состояние того или другого народа — изменяется и отношение к этому народу со стороны Иеговы. Но это увещание, переданное пророком народу, встретило со стороны народа полное противодействие.

13Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος· Ερωτήσατε τώρα μεταξύ των εθνών, τις ήκουσε τοιαύτα; η παρθένος του Ισραήλ έκαμε φρικτά σφόδρα.

14Θέλει τις αφήσει τον χιονώδη Λίβανον διά τον βράχον της πεδιάδος; ή θέλουσιν εγκαταλίπει τα δροσερά εκρέοντα ύδατα διά τα μακρόθεν ερχόμενα;

Ερμηνεία, στ. 14 (στα ρωσικά)

Снег на самых высоких скалах Ливана никогда, даже и в знойное лето, не тает. — Из других мест текущие воды. Это воды, текущие из окрестностей Ливана, из Сирии, — следовательно, чужие для Палестины. Ливан питает их своим снегом и они постоянно текут с его вершин. Пророк, очевидно, противопоставляет эти чужие, иностранные воды водам ханаанским, т. е. народу израильскому, который похож на поток ханаанский, летом засыхающий.

15Αλλ' ο λαός μου ελησμόνησεν εμέ, εθυμίασεν εις την ματαιότητα και προσέκοψαν εν ταις οδοίς αυτών, ταις αιωνίοις τρίβοις, διά να περιπατώσιν εν τρίβοις οδού μη εξωμαλισμένης·

16διά να καταστήσωσι την γην αυτών ερήμωσιν και χλευασμόν αιώνιον· πας ο διαβαίνων δι' αυτής θέλει μένει έκθαμβος και σείει την κεφαλήν αυτού.

17Θέλω διασκορπίσει αυτούς έμπροσθεν του εχθρού ως καυστικός άνεμος· θέλω δείξει εις αυτούς νώτα και ουχί πρόσωπον εν τη ημέρα της συμφοράς αυτών.

Ερμηνεία, στ. 13–17 (στα ρωσικά)

Неверность Израиля Иегове, — своему Благодетелю, — дело в высшей степени неестественное и очень печальное для Израиля по своим последствиям, так как Господь отвратит от него лицо Свое и оставит иудеев на произвол их врагов.

Ερμηνεία, στ. 17 (στα ρωσικά)

Восточный ветер в Палестине отличается особенною силою и иссушающей знойностью (Пс XLVII:8; Иов XXVII:1; Ис XXIII:8 и Иер XIII:24).

18Τότε είπον, Έλθετε και ας συμβουλευθώμεν βουλάς κατά του Ιερεμίου· διότι νόμος δεν θέλει χαθή από ιερέως ουδέ βουλή από σοφού ουδέ λόγος από προφήτου· έλθετε και ας πατάξωμεν αυτόν με την γλώσσαν και ας μη προσέξωμεν εις μηδένα των λόγων αυτού.

Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)

Священники являлись в народе хранителями закона Моисеева, мудрецы — советниками правителей и руководителями народа, пророки — передавали божественные откровения. — Сразим языком, т. е. выставим против Иеремии серьезное обвинение (ср. ст. 23 и XIX:2, 7; XI:18 и cл.).

19Πρόσεξον εις εμέ, Κύριε, και άκουσον την φωνήν των διαφιλονεικούντων με εμέ.

20Θέλει ανταποδοθή κακόν αντί καλού; διότι έσκαψαν λάκκον διά την ψυχήν μου. Ενθυμήθητι ότι εστάθην ενώπιόν σου διά να λαλήσω υπέρ αυτών αγαθά, διά να αποστρέψω τον θυμόν σου απ' αυτών.

Ερμηνεία, στ. 20 (στα ρωσικά)

Ср. Пс ХXXIV:1–2.

Особые замечания. Приточная речь пророка содержащаяся в этой главе, сказана была, всего вероятнее, в царствование Иоакима. Это доказывается ее сходством с речью XIХ-й главы, которая, по всем данным, произнесена именно в царствование названного царя.

21Διά τούτο παράδος τους υιούς αυτών εις την πείναν και δος αυτούς εις χείρας μαχαίρας, και ας γείνωσιν αι γυναίκες αυτών άτεκνοι και χήραι· και οι άνδρες αυτών ας θανατωθώσιν· οι νεανίσκοι αυτών ας πέσωσι διά μαχαίρας εν τη μάχη.

22Ας ακουσθή κραυγή εκ των οικιών αυτών, όταν φέρης εξαίφνης επ' αυτούς λεηλάτας· διότι έσκαψαν λάκκον διά να με πιάσωσι και έκρυψαν παγίδας διά τους πόδας μου.

23Συ δε, Κύριε, γνωρίζεις πάσαν την κατ' εμού βουλήν αυτών εις το να με θανατώσωσι· μη συγχωρήσης την ανομίαν αυτών, και την αμαρτίαν αυτών μη εξαλείψης απ' έμπροσθέν σου· αλλά ας καταστραφώσιν ενώπιόν σου· ενέργησον κατ' αυτών εν τω καιρώ του θυμού σου.

Ερμηνεία, στ. 18–23 (στα ρωσικά)

Ввиду замыслов врагов своих против него пророк просит Бога наказать их по всей справедливости. Эти враги — священники, мудрецы и пророки, считавшие себя законными и способными руководителями избранного народа.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).