Λευιτικόνκεφάλαιο 10
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1Και λαβόντες οι υιοί του Ααρών, Ναδάβ και Αβιούδ, έκαστος το θυμιατήριον αυτού, έβαλον πυρ εις αυτό, και επ' αυτό έβαλον θυμίαμα και προσέφεραν ενώπιον του Κυρίου πυρ ξένον, το οποίον δεν προσέταξεν εις αυτούς.
2Και εξήλθε πυρ παρά του Κυρίου και κατέφαγεν αυτούς· και απέθανον έμπροσθεν του Κυρίου.
3Τότε είπεν ο Μωϋσής προς τον Ααρών, Τούτο είναι το οποίον είπεν ο Κύριος, λέγων, Εγώ θέλω αγιασθή εις τους πλησιάζοντας εις εμέ, και έμπροσθεν παντός του λαού θέλω δοξασθή. Και ο Ααρών εσιώπησε.
4Και εκάλεσεν ο Μωϋσής τον Μισαήλ και τον Ελισαφάν, υιούς του Οζιήλ, θείου του Ααρών, και είπε προς αυτούς, Πλησιάσατε, σηκώσατε τους αδελφούς σας απ' έμπροσθεν του αγιαστηρίου έξω του στρατοπέδου.
Ερμηνεία, στ. 1–4 (στα ρωσικά)
Первые шаги ветхозаветных священников сопровождались роковою ошибкою или грехом двух из них, Надава и Авиуда. Характер их греха не указан. По традиции, это было самопревозношение их пред Аароном и произвольное, несвоевременное каждение, быть может, притом в нетрезвом виде (ср. ст. 9), или же самый фимиам был приготовлен вопреки узаконению о сем предмете (Исх XXX:7, 34–38), и огонь для него принесен извне ограды скинии. По блаж. Феодориту (вопр. 9 на Лев.), «поелику Надав и Авиуд, дети Аароновы, внесли огонь рукотворенный, то попалил их огонь божественный» (Лев IX:24). Во всяком случае проступок их выражал неуважение их к святыне, мог поселить такое же и в народе, а потому он и примерно наказывается — в ограждение святыни святилища и к возвышению достоинства самого священства (ст. 3, ср. ХIX:22). Пораженный горем, отец злосчастных священников Аарон не предается обычным на Востоке бурным проявлениям печали траура, а в сознании тяжести греха и заслуженности наказания молит, доказывая тем свое понимание высоты и ответственности своего служения священного.
5Και επλησίασαν και εσήκωσαν αυτούς με τους χιτώνας αυτών έξω του στρατοπέδου, καθώς είπεν ο Μωϋσής.
Ερμηνεία, στ. 4–5 (στα ρωσικά)
Выносят умерших не отец и братья, облеченные в священные одежды и не могшие касаться мертвых, а близкие родственники, двоюродные братья Моисея и Аарона (см. Исх VI:22).
6Και είπεν ο Μωϋσής προς τον Ααρών και προς τον Ελεάζαρ και προς τον Ιθάμαρ, τους υιούς αυτού, Τας κεφαλάς σας μη αποκαλύψητε, και τα ιμάτιά σας μη διασχίσητε, διά να μη αποθάνητε και έλθη οργή εφ' όλην την συναγωγήν· αλλ' οι αδελφοί σας, πας ο οίκος του Ισραήλ, ας κλαύσωσι το καύσιμον το οποίον έκαμεν ο Κύριος·
7και δεν θέλετε εξέλθει εκ της θύρας της σκηνής του μαρτυρίου, διά να μη αποθάνητε· διότι το έλαιον του χρίσματος του Κυρίου είναι εφ' υμάς. Και έκαμον κατά τον λόγον του Μωϋσέως.
Ερμηνεία, στ. 6–7 (στα ρωσικά)
Нарочитое предупреждение Аарона и сынов его — священников не носить никакого траура по наказанным смертью Надаву и Авиуду: не обнажать голов, не раздирать одежд и проч., предоставив все это другим родственникам и всему народу, который в смерти двух священников при священнослужении, естественно, должен был видеть народное несчастие.
8Και ελάλησε Κύριος προς τον Ααρών, λέγων,
9Οίνον και σίκερα δεν θέλετε πίει, συ, και οι υιοί σου μετά σου, όταν εισέρχησθε εις την σκηνήν του μαρτυρίου, διά να μη αποθάνητε· τούτο θέλει είσθαι νόμιμον αιώνιον εις τας γενεάς σας·
10και διά να διακρίνητε μεταξύ αγίου και βεβήλου και μεταξύ ακαθάρτου και καθαρού·
11και διά να διδάσκητε τους υιούς Ισραήλ πάντα τα διατάγματα, όσα ελάλησε Κύριος προς αυτούς διά χειρός του Μωϋσέως.
Ερμηνεία, στ. 8–11 (στα ρωσικά)
Обращение Бога непосредственно к Аарону традиция почитает выражением благоволения Богом ему за его самообладание (ст. 3). Запрещение священнослужителям употреблять пред служением в скинии вино и вообще опьяняющие напитки (напр., пиво, известное в Египте и, конечно, евреям), даваемое теперь Аарону, может наводить на мысль, что грех Надава и Авиуда мог состоять именно в нетрезвости при первом служении. Цель или мотив запрещения: чтобы служащие не теряли ясности рассудка и способности строго различать между священным и мирским, ритуально чистым и нечистым, законным и незаконным, научая примером своим народ законному. Запрещено вино (ср. Герод. II:76 о египтянах: οινω ο εκ κριυεων πεποιημενω διαχρεωνται) и проч. спиртные напитки не безусловно, а лишь на время чреды служения (ср. Иез ХLIV:21) каждого (блаж. Феодорит, вопр. 10 на Лев.). О различии чистого и нечистого трактует целый раздел Лев гл. XI–XV.
12Και είπεν ο Μωϋσής προς τον Ααρών και προς τον Ελεάζαρ και προς τον Ιθάμαρ, τους υιούς αυτού τους εναπολειφθέντας, Λάβετε την εξ αλφίτων προσφοράν την εναπολειφθείσαν από των διά πυρός γινομένων θυσιών του Κυρίου και φάγετε αυτήν άζυμον πλησίον του θυσιαστηρίου· διότι είναι αγιώτατον·
13και θέλετε φάγει αυτήν εν τόπω αγίω· επειδή είναι το δίκαιόν σου και το δίκαιον των υιών σου εκ των διά πυρός γινομένων θυσιών του Κυρίου· διότι ούτω προσετάχθην·
14και το κινητόν στήθος και τον υψούμενον ώμον θέλετε φάγει εν καθαρώ τόπω, συ και οι υιοί σου και αι θυγατέρες σου μετά σού· διότι είναι το δίκαιόν σου και το δίκαιον των υιών σου, δοθέντα εκ των θυσιών της ειρηνικής προσφοράς των υιών του Ισραήλ·
15τον υψούμενον ώμον και το κινητόν στήθος θέλουσι φέρει μετά των διά πυρός γινομένων προσφορών του στέατος, διά να κινήσωσιν αυτά εις κινητήν προσφοράν ενώπιον του Κυρίου· και θέλει είσθαι εις σε και εις τους υιούς σου μετά σου εις νόμιμον αιώνιον, καθώς προσέταξεν ο Κύριος.
Ερμηνεία, στ. 12–15 (στα ρωσικά)
Напоминание священникам об употреблении ими положенных частей жертв (ср. VI:16–19), в частности строгое обличение их Моисеем в нарушении (вероятно, происшедшем вследствие замешательства, произведенного смертью Надава и Авиуда) этого закона: вопреки постановлению Лев VI:26–30 о жертве греха, остатки мяса козла за грех старейшин были сожжены (16 ст.), хотя кровь этой жертвы не была внесена в святилище (ср. VI:29–30).
16Και εζήτησεν επιμελώς ο Μωϋσής τον τράγον της περί αμαρτίας προσφοράς· και ιδού, ήτο κατακεκαυμένος· και εθυμώθη κατά του Ελεάζαρ και κατά του Ιθάμαρ, των υιών του Ααρών των εναπολειφθέντων, λέγων,
17Διά τι δεν εφάγετε την περί αμαρτίας προσφοράν εν τόπω αγίω; διότι είναι αγιώτατον· και έδωκεν αυτό εις εσάς Κύριος διά να σηκόνητε την ανομίαν της συναγωγής, ώστε να κάμνητε εξιλέωσιν υπέρ αυτών ενώπιον του Κυρίου·
18ιδού, το αίμα αυτού δεν εφέρθη εις το αγιαστήριον· πρέπει εξάπαντος να φάγητε αυτό εν τω αγιαστηρίω, καθώς προσέταξα.
19Και είπεν ο Ααρών προς τον Μωϋσήν, Ιδού, αυτοί προσέφεραν σήμερον την περί αμαρτίας προσφοράν αυτών και το ολοκαύτωμα αυτών ενώπιον του Κυρίου και συνέβησαν εις εμέ τοιαύτα· εάν λοιπόν ήθελον φάγει την περί αμαρτίας προσφοράν σήμερον, τούτο ήθελεν είσθαι αρεστόν εις τους οφθαλμούς του Κυρίου;
20Και ήκουσεν ο Μωϋσής και ήρεσεν εις αυτόν.
Ερμηνεία, στ. 19–20 (στα ρωσικά)
Оправдание Аарона, проникнутое глубоким смирением и тайною скорбью о сыновьях, удовлетворяет Моисея.
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).
1–4. Божественное наказание старших сыновей Аарона, Надава и Авиуда смертью. 6–7. Запрещение Аарону и священникам оплакивать мертвых. 8–11. Запрещение священникам употребления спиртных напитков пред входом в скинию. 12–20. Закон съедания жертв.