Λευιτικόνκεφάλαιο 9

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

Первое жертвоприношение Аарона с чудесным нисшествием с неба огня, и первое благословление первосвященником народа.

1Και την ογδόην ημέραν ο Μωϋσής εκάλεσε τον Ααρών και τους υιούς αυτού και τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ·

2και είπε προς τον Ααρών, Λάβε εις σεαυτόν μόσχον εκ βοών διά προσφοράν περί αμαρτίας και κριόν διά ολοκαύτωμα άμωμα και πρόσφερε αυτά έμπροσθεν του Κυρίου.

Ερμηνεία, στ. 1–2 (στα ρωσικά)

После 7 дней освящения скинии и посвящения ветхозаветных священнослужителей, в 8-й день нисана 2-го года (Исх ХL:17: скиния была поставлена в 1-й день 1-го месяца, нисана, 2-го года по выходе из Египта), скиния должна была быть показана, как место благодатного присутствия и действия Иеговы, а священнослужители должны были впервые выступить в служении посредников между народом и Богом. По-прежнему (ср. VIII:2) созываются представители народа и по-прежнему же (ср. VIII:17–18) за первосвященника повелевается принести 2 жертвы: за грех — тельца и во всесожжение — овна.

3Και εις τους υιούς του Ισραήλ θέλεις λαλήσει, λέγων, Λάβετε τράγον εξ αιγών διά προσφοράν περί αμαρτίας και μόσχον και αρνίον ενιαύσια, άμωμα, διά ολοκαύτωμα,

4και βουν και κριόν διά ειρηνικήν προσφοράν, εις θυσίαν έμπροσθεν του Κυρίου, και προσφοράν εξ αλφίτων εζυμωμένην μετά ελαίου· διότι σήμερον θέλει εμφανισθή ο Κύριος εις εσάς.

Ερμηνεία, στ. 3–4 (στα ρωσικά)

За народ приносятся: а) в жертву за грех — козел, приносившийся за грех собственно отдельного князя народа (IV:22), — здесь действуют представители народа — старейшины как бы от себя: б) в жертву всесожжения — тельца и барана; в) в жертву мирную — по-видимому, принесенную совместно от народа и священства, — вола и барана Величайшая важность настоящего жертвоприношения : благодатное явление славы Господней (ст. 4, 6, 23, 24), в виде светоносного облака.

5Και έφεραν ό,τι προσέταξεν ο Μωϋσής έμπροσθεν της σκηνής του μαρτυρίου· και επλησίασε πάσα η συναγωγή και εστάθη έμπροσθεν του Κυρίου.

6Και είπεν ο Μωϋσής, Ούτος είναι ο λόγος τον οποίον προσέταξε Κύριος να κάμνητε· και θέλει εμφανισθή εις εσάς η δόξα του Κυρίου.

7Και είπεν ο Μωϋσής προς τον Ααρών, Πρόσελθε εις το θυσιαστήριον και κάμε την περί αμαρτίας προσφοράν σου, και το ολοκαύτωμά σου και κάμε εξιλέωσιν υπέρ σεαυτού και υπέρ του λαού· και πρόσφερε το δώρον του λαού και κάμε εξιλέωσιν υπέρ αυτών, καθώς προσέταξεν ο Κύριος.

8Και προσήλθεν ο Ααρών εις το θυσιαστήριον και έσφαξε τον μόσχον της περί αμαρτίας προσφοράς, όστις ήτο δι' αυτόν.

Ερμηνεία, στ. 5–8 (στα ρωσικά)

Сознание важности момента Моисей возбуждает и у всего народа, и особенно в священстве «приступи к жертвеннику и очисти себя и народ» внушает Моисей Аарону (ст. 7).

9Και οι υιοί του Ααρών έφεραν το αίμα προς αυτόν· και ενέβαψε τον δάκτυλον αυτού εις το αίμα και έβαλεν επί τα κέρατα του θυσιαστηρίου και έχυσε το αίμα εις την βάσιν του θυσιαστηρίου.

10Το στέαρ όμως και τους νεφρούς και τον επάνω λοβόν του ήπατος της περί αμαρτίας προσφοράς έκαυσεν επί του θυσιαστηρίου, καθώς προσέταξεν ο Κύριος εις τον Μωϋσήν.

11Το δε κρέας και το δέρμα έκαυσεν εν πυρί έξω του στρατοπέδου.

12Και έσφαξε το ολοκαύτωμα· και οι υιοί του Ααρών παρέστησαν εις αυτόν το αίμα, και ερράντισεν αυτό επί του θυσιαστηρίου κύκλω.

Ερμηνεία, στ. 9–12 (στα ρωσικά)

Соответственно этому, первая жертва, которую приносит Аарон за себя, — жертва за его собственные грехи. Кровь этой жертвы (тельца), однако, не вносится во святилище (по уставу IV:7), в которое Аарон вводится Моисеем уже позже (ст. 23), а возлагается на рога жертвенника всесожжении (как при посвящении, VIII:15). В остальном настоящая жертва греха совершается по уставу IV:9–12.

13Και έφεραν προς αυτόν το ολοκαύτωμα διαμεμελισμένον και την κεφαλήν· και έκαυσεν αυτά επί του θυσιαστηρίου.

14Και έπλυνε τα εντόσθια και τους πόδας· και έκαυσεν αυτά επί το ολοκαύτωμα επί του θυσιαστηρίου.

Ερμηνεία, στ. 12–14 (στα ρωσικά)

Всесожжение совершается по уставу Лев 1 гл., как хлебная жертва (ст. 17) по уставу гл. II Лев, сверх обычного утреннего хлебного приношения (Исх XXIX:39).

15Και προσέφερε το δώρον του λαού· και έλαβε τον τράγον της περί αμαρτίας προσφοράς του λαού και έσφαξεν αυτόν, και προσέφερεν αυτόν περί αμαρτίας, καθώς και το πρώτον.

Ερμηνεία, στ. 15 (στα ρωσικά)

Мясо жертвы за грех народа принадлежало священникам (VI:26), но в настоящий 1-й день жертвоприношения оно по ошибке было сожжено (X:16).

16Και προσέφερε το ολοκαύτωμα και έκαμεν αυτό κατά το διατεταγμένον.

17Και προσέφερε την εξ αλφίτων προσφοράν· και ενέπλησε την χείρα αυτού απ' αυτής και έκαυσεν αυτήν επί του θυσιαστηρίου, εκτός του πρωϊνού ολοκαυτώματος.

18Έσφαξεν έτι τον βουν και τον κριόν της ειρηνικής θυσίας της υπέρ του λαού· και οι υιοί του Ααρών παρέστησαν το αίμα προς αυτόν, και ερράντισεν αυτό επί του θυσιαστηρίου κύκλω,

19και το στέαρ του βοός και του κριού, την ουράν και το στέαρ το καλύπτον τα εντόσθια και τους νεφρούς και τον λοβόν του ήπατος·

20και έθεσαν τα στέατα επί τα στήθη, και έκαυσε τα στέατα επί του θυσιαστηρίου·

21τα δε στήθη και τον ώμον τον δεξιόν εκίνησεν ο Ααρών εις προσφοράν κινητήν ενώπιον του Κυρίου, καθώς προσέταξεν ο Μωϋσής.

Ερμηνεία, στ. 18–21 (στα ρωσικά)

Жертва мирная приносится по уставу о ней в Лев III:2–5; VII:30–34.

22Και υψώσας ο Ααρών τας χείρας αυτού προς τον λαόν, ευλόγησεν αυτούς· και κατέβη, αφού προσέφερε την περί αμαρτίας προσφοράν και το ολοκαύτωμα και τας ειρηνικάς προσφοράς.

Ερμηνεία, στ. 22 (στα ρωσικά)

Заключительным актом жертвы является благословение Аарона, преподанное им народу со ступеней жертвенника. Акт благословения, когда относился к отдельному лицу, сопровождался положением руки на его голову (Быт XLVIII:14), по отношению же к массе народа выражался простиранием рук по направлению к ней. Позже, Чис VI:22–27, дана была определенная формула благословения священнического. В каких словах высказано было благословение Аарона и затем, ст. 23, Моисея и Аарона, не говорится. Традиция иуд. относила сюда ст. 17 Псалма LXXXIX: «да будет благоволение Господа, Бога нашего, с нами», или такое благожелание (по Таргуму Иерусалимск.): «да будут приняты жертвы ваши, и да обитает Господь посреди вас, и да простит Он вам согрешения ваши».

23Και εισήλθεν ο Μωϋσής και ο Ααρών εις την σκηνήν του μαρτυρίου· και εξελθόντες ευλόγησαν τον λαόν· και εφάνη η δόξα του Κυρίου εις πάντα τον λαόν.

24Και εξήλθε πυρ απ' έμπροσθεν του Κυρίου και κατέφαγεν επί του θυσιαστηρίου το ολοκαύτωμα, και τα στέατα· ιδών δε πας ο λαός ηλάλαξαν και έπεσον κατά πρόσωπον αυτών.

Ερμηνεία, στ. 23–24 (στα ρωσικά)

Торжественное введение Моисеем Аарона во святилище, явление славы Господней народу (ср. Исх XL:34; 3 Цар VIII:10–12; 2 Пар VII:1) в виде наполнявшего святилище облака и появление небесного (из облака) огня на жертве, знака божественного принятия ее (ср. Суд VI:20–21; 3 Цар XVIII:38), и благоговейный восторг народа закончили собою знаменательные священнодействия.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).