Θρήνοικεφάλαιο 5

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

1–10. Молитва пророка Иеремии, в которой он сначала изображает бедственное состояние Сиона, 19–22. а потом просит у Бога помилования многострадальному иудейскому народу.

1Ενθυμήθητι, Κύριε, τι έγεινεν εις ημάς· επίβλεψον, και ιδέ τον ονειδισμόν ημών.

2Η κληρονομία ημών μετεστράφη εις αλλοτρίους, αι οικίαι ημών εις ξένους.

3Εγείναμεν ορφανοί άνευ πατρός, αι μητέρες ημών ως χήραι.

4Με αργύριον επίομεν το ύδωρ ημών· τα ξύλα ημών επωλήθησαν εις ημάς.

Ερμηνεία, στ. 4 (στα ρωσικά)

Нашу собственную воду, из нам принадлежащих рек и водоемов, мы должны оплачивать известной пошлиной, вносимой в кассу наших победителей. Точно также и дров порубить мы не смеем, не внесши известной пошлины.

5Επί τον τράχηλον ημών είναι διωγμός· εμοχθήσαμεν, ανάπαυσιν δεν έχομεν.

6Ηπλώσαμεν χείρα προς τους Αιγυπτίους, προς τους Ασσυρίους, διά να χορτασθώμεν άρτον.

Ερμηνεία, στ. 6 (στα ρωσικά)

Нам остается спасаться от голодной смерти или у египтян, которые были не прочь приютить иудеев, или же идти в плен к Ассуру, т. е. в Вавилон, если бы даже наши победители и оставили нас в Палестине. Здесь, в нашей стране, нам грозит голодная смерть.

7Οι πατέρες ημών ημάρτησαν, εκείνοι δεν υπάρχουσι· και ημείς φέρομεν τας ανομίας αυτών.

8Δούλοι εξουσιάζουσιν εφ' ημάς· δεν υπάρχει ο λυτρόνων εκ της χειρός αυτών.

Ερμηνεία, στ. 8 (στα ρωσικά)

Рабы, т. е. халдеи, которые бы нам должны служить, как рабы (ср. Пс LXXI:11).

9Φέρομεν τον άρτον ημών μετά κινδύνου της ζωής ημών, απ' έμπροσθεν της ρομφαίας της ερήμου.

Ερμηνεία, στ. 9 (στα ρωσικά)

Правильнее перевести: «с опасностью для жизни мы достаем себе хлеб, полные ужаса пред мечом и пред чумою».

10Το δέρμα ημών ημαυρώθη ως κλίβανος, από της καύσεως της πείνης.

11Εταπείνωσαν τας γυναίκας εν Σιών, τας παρθένους εν ταις πόλεσιν Ιούδα.

12Οι άρχοντες εκρεμάσθησαν υπό των χειρών αυτών· τα πρόσωπα των πρεσβυτέρων δεν ετιμήθησαν.

13Οι νέοι υπεβλήθησαν εις το άλεσμα, και τα παιδία έπεσον υπό τα ξύλα.

Ερμηνεία, στ. 13 (στα ρωσικά)

Жерновами были тяжелые камни, с которыми было очень трудно управляться юношам.

14Οι πρεσβύτεροι έπαυσαν από των πυλών, οι νέοι από των ασμάτων αυτών.

15Έπαυσεν η χαρά της καρδίας ημών, ο χορός ημών εστράφη εις πένθος.

16Ο στέφανος της κεφαλής ημών έπεσεν· ουαί δε εις ημάς, διότι ημαρτήσαμεν.

17Διά τούτο εξέλιπεν η καρδία ημών, διά ταύτα εσκοτοδινίασαν οι οφθαλμοί ημών.

18Διά την ερήμωσιν του όρους Σιών, αι αλώπεκες περιπατούσιν εν αυτώ.

Ερμηνεία, στ. 1–18 (στα ρωσικά)

Положение Иудеи крайне печально. Иноплеменники завладели землею иудейскою и народ иудейский стал похож на сирот. Ему приходится обращаться за куском хлеба или к египтянам или к ассирийцам. За грехи отцов своих иудеи должны терпеть всякие мучения и унижения, и нет на Сионе уже никаких признаков жизни.

19Συ, Κύριε, κατοικείς εις τον αιώνα· ο θρόνος σου διαμένει εις γενεάν και γενεάν.

Ερμηνεία, στ. 19 (στα ρωσικά)

Указывая на неизменяемость Иеговы, пророк, очевидно, хочет сказать, что и милость Господня к Израилю должна быть неизменяемою.

20Διά τι θέλεις μας λησμονήσει διά παντός; θέλεις μας εγκαταλείψει εις μακρότητα ημερών;

21Επίστρεψον ημάς, Κύριε, προς σε και θέλομεν επιστραφή. Ανανέωσον τας ημέρας ημών ως το πρότερον.

Ερμηνεία, στ. 21 (στα ρωσικά)

Человек только тогда обращается всем сердцем к Богу, когда Бог будет призывать его к этому. Ср. Иер XXX:21.

22Διατί απέρριψας ημάς ολοτελώς, ωργίσθης εναντίον ημών έως σφόδρα;

Ερμηνεία, στ. 19–22 (στα ρωσικά)

Пророк недоумевает по поводу того, что Господь оставил Свой народ, и молит Бога снова обратить к Себе сердца иудеев.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).