Ψαλμοίκεφάλαιο 145
Τα κείμενα για σύγκριση δεν φορτώθηκαν. Ελέγξτε τη σύνδεση και δοκιμάστε ξανά.
Στη Συνοδική μετάφραση αυτός είναι ο Ψαλμός 144 Γιατί ο ψαλμός έχει δύο αριθμούς
Γιατί ο ψαλμός έχει δύο αριθμούς;
Οι ψαλμοί αριθμούνται διαφορετικά σε διαφορετικές Βίβλους. Η ρωσική Συνοδική μετάφραση, όπως και η ελληνική Εκκλησία, ακολουθεί την ελληνική Βίβλο (τους Εβδομήκοντα), που διάβαζε η αρχαία Εκκλησία. Η εβραϊκή Βίβλος και οι μεταφράσεις από αυτήν, ανάμεσά τους και του Βάμβα, αριθμούν κατά το εβραϊκό (μασοριτικό) κείμενο.
Στην ελληνική Βίβλο οι Ψαλμοί 9 και 10 είναι ενωμένοι σε έναν, γι’ αυτό στους περισσότερους ψαλμούς από τον 10ο ως τον 147ο ο αριθμός των Εβδομήκοντα είναι κατά ένα μικρότερος από τον εβραϊκό. Το «Κύριος ποιμαίνει με» είναι ο Ψαλμός 22 κατά τους Εβδομήκοντα και 23 στην εβραϊκή Βίβλο, ο μετανοητικός ψαλμός του Δαβίδ 50 και 51, το «Είπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου» 109 και 110.
Δεν είναι λάθος καμίας πλευράς: οι αρχαίες παραδόσεις χώριζαν διαφορετικά το ίδιο κείμενο. Η επιγραφή του ψαλμού («Ψαλμός του Δαβίδ») στην εβραϊκή Βίβλο συχνά μετριέται ως πρώτος στίχος, γι’ αυτό σε μερικούς ψαλμούς μετατοπίζονται και οι αριθμοί των στίχων.
Αντιστοιχία αριθμών
| Συνοδική | Εβραϊκή |
|---|---|
| 1–8 | 1–8 |
| 9 | 9–10 |
| 10–112 | 11–113 |
| 113 | 114–115 |
| 114–115 | 116 |
| 116–145 | 117–146 |
| 146–147 | 147 |
| 148–150 | 148–150 |
Το κείμενο της εξήγησης είναι πρόχειρο και περιμένει επιμέλεια.
Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)
1«Αίνεσις του Δαβίδ.» Θέλω σε υψόνει, Θεέ μου, βασιλεύ· και θέλω ευλογεί το όνομά σου εις τον αιώνα και εις τον αιώνα.
Ερμηνεία, στ. 1 (στα ρωσικά)
. "Благословлять имя Твое во веки и веки" - всегда, вечно. Давид восхвалял Господа во все продолжение своей жизни, а его псалмы, ставшие достоянием церкви, непрестанно раздаются в ней и ныне, и будут слышаться во все время, доколе существует церковь, т. е. вечно.
2Καθ' εκάστην ημέραν θέλω σε ευλογεί· και θέλω αινεί το όνομά σου εις τον αιώνα και εις τον αιώνα.
3Μέγας ο Κύριος και αξιΰμνητος σφόδρα· και η μεγαλωσύνη αυτού ανεξιχνίαστος.
4Γενεά εις γενεάν θέλει επαινεί τα έργα σου, και τα μεγαλείά σου θέλουσι διηγείσθαι.
5Θέλω λαλεί περί της ενδόξου μεγαλοπρεπείας της μεγαλειότητός σου και περί των θαυμαστών έργων σου·
6και θέλουσι λέγει την δύναμιν των φοβερών σου κατορθωμάτων, και θέλω διηγείσθαι την μεγαλωσύνην σου·
7Θέλουσι διαδίδει την μνήμην του πλήθους της αγαθότητός σου, και θέλουσιν αλαλάξει την δικαιοσύνην σου.
Ερμηνεία, στ. 7 (στα ρωσικά)
. "Провозглашать память благости" Божией - возвещать, постоянно говорить о тех чудесных делах Господа, в которых проявилась Его благость к Давиду и всему живущему.
8Ελεήμων και οικτίρμων ο Κύριος· μακρόθυμος και πολυέλεος.
9Αγαθός ο Κύριος προς πάντας· και οι οικτιρμοί αυτού επί πάντα τα ποιήματα αυτού.
10Πάντα τα ποιήματά σου, Κύριε, θέλουσι σε αινεί· και οι όσιοί σου θέλουσι σε ευλογεί.
11Την δόξαν της βασιλείας σου θέλουσι κηρύττει και θέλουσι διηγείσθαι το μεγαλείόν σου·
12διά να γνωστοποιήσωσιν εις τους υιούς των ανθρώπων τα μεγαλεία αυτού, και την δόξαν της μεγαλοπρεπείας της βασιλείας αυτού.
13Η βασιλεία σου βασιλεία πάντων των αιώνων, και η δεσποτεία σου εν πάση γενεά και γενεά.
14Ο Κύριος υποστηρίζει πάντας τους πίπτοντας και ανορθοί πάντας τους κεκυρτωμένους.
15Οι οφθαλμοί πάντων αποβλέπουσι προς σέ· και συ δίδεις εις αυτούς την τροφήν αυτών εν καιρώ.
16Ανοίγεις την χείρα σου και χορταίνεις την επιθυμίαν παντός ζώντος.
Ερμηνεία, στ. 15–16 (στα ρωσικά)
. Означенные стихи составляют молитву пред обедом. "Даешь им пищу их в свое время" - в нужное время, все живущее получает от Тебя необходимое для поддержания своего существования. - "Насыщаешь… по благоволению" - это насыщение есть дело Твоей милости к существующему.
17Δίκαιος ο Κύριος εν πάσαις ταις οδοίς αυτού και αγαθός εν πάσι τοις έργοις αυτού.
18Ο Κύριος είναι πλησίον πάντων των επικαλουμένων αυτόν· πάντων των επικαλουμένων αυτόν εν αληθεία.
19Εκπληροί την επιθυμίαν των φοβουμένων αυτόν, και της κραυγής αυτών εισακούει και σώζει αυτούς.
20Ο Κύριος φυλάττει πάντας τους αγαπώντας αυτόν· θέλει δε εξολοθρεύσει πάντας τους ασεβείς.
21Το στόμα μου θέλει λαλεί την αίνεσιν του Κυρίου· και πάσα σαρξ ας ευλογή το όνομα το άγιον αυτού εις τον αιώνα και εις τον αιώνα.
Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).
Согласно надписаний еврейской, греческой и латинской Библий псалом принадлежит Давиду. Время и повод его написания неизвестны. Можно только догадываться на основании благодарственно-хвалебного его содержания, что он написан по поводу вообще великих милостей, оказанных ему за время его жизни.
Псалом алфавитный, не хватает только одного стиха, или вернее одного двустишия (пропущена буква "нун"), которое восполнено в Вульгате и у 7:0-ти в дополнении к 13 ст.
Буду восхвалять и превозносить имя Господа всякий день за Его величие, дела и могущество (1-7). Господь щедр и милостив, царство Его - вечно (8-14). Господь поддерживает всех падающих, по Своему благоволению насыщает каждого, близок ко всем, призывающим Его, сохраняет любящих Его, а нечестивых истребит. Да благословляет Господа всякая плоть (15-21).