Η ΒΙΒΛΟΣΈκδοση Βαϊκάλης
EL
Ρυθμίσεις

Ψαλμοίκεφάλαιο 37

Στη Συνοδική μετάφραση αυτός είναι ο Ψαλμός 36 Γιατί ο ψαλμός έχει δύο αριθμούς

Γιατί ο ψαλμός έχει δύο αριθμούς;

Οι ψαλμοί αριθμούνται διαφορετικά σε διαφορετικές Βίβλους. Η ρωσική Συνοδική μετάφραση, όπως και η ελληνική Εκκλησία, ακολουθεί την ελληνική Βίβλο (τους Εβδομήκοντα), που διάβαζε η αρχαία Εκκλησία. Η εβραϊκή Βίβλος και οι μεταφράσεις από αυτήν, ανάμεσά τους και του Βάμβα, αριθμούν κατά το εβραϊκό (μασοριτικό) κείμενο.

Στην ελληνική Βίβλο οι Ψαλμοί 9 και 10 είναι ενωμένοι σε έναν, γι’ αυτό στους περισσότερους ψαλμούς από τον 10ο ως τον 147ο ο αριθμός των Εβδομήκοντα είναι κατά ένα μικρότερος από τον εβραϊκό. Το «Κύριος ποιμαίνει με» είναι ο Ψαλμός 22 κατά τους Εβδομήκοντα και 23 στην εβραϊκή Βίβλο, ο μετανοητικός ψαλμός του Δαβίδ 50 και 51, το «Είπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου» 109 και 110.

Δεν είναι λάθος καμίας πλευράς: οι αρχαίες παραδόσεις χώριζαν διαφορετικά το ίδιο κείμενο. Η επιγραφή του ψαλμού («Ψαλμός του Δαβίδ») στην εβραϊκή Βίβλο συχνά μετριέται ως πρώτος στίχος, γι’ αυτό σε μερικούς ψαλμούς μετατοπίζονται και οι αριθμοί των στίχων.

Αντιστοιχία αριθμών

ΣυνοδικήΕβραϊκή
1–81–8
99–10
10–11211–113
113114–115
114–115116
116–145117–146
146–147147
148–150148–150

Το κείμενο της εξήγησης είναι πρόχειρο και περιμένει επιμέλεια.

Ερμηνεία του κεφαλαίου (στα ρωσικά)

По надписанию еврейской, греческой и латинской (Вульгаты) Библии псалом принадлежит Давиду. Из указания 25 ст. видно, что псалом написан Давидом уже в старости и представляет научение, предлагаемое им всякому человеку, для руководства в жизни. Это научение основано им на опыте и наблюдениях. В указании псалма на быструю гибель нечестивца, временно восторжествовавшего (35-36), но неожиданно скоро погибшего, можно видеть изображение судьбы Авессалома. Да и все содержание псалма не противоречит данному времени бегства Давида из Иерусалима, когда ему приходилось видеть быстрое усиление своих врагов и удрученное состояние окружавших его лиц. В воспоминание этого времени и написан псалом.

Псалом алфавитный.

Не гневайся, когда видишь благоденствие нечестивого, так как оно не прочно, как трава (1-2). Положись на Господа, и Он спасет тебя и наградит (3-6). Все богатство нечестивых и все их козни против праведных будут уничтожены Господом, праведные же - насаждены и поддержаны Им во время своего падения, они наследуют землю, с которой Господь уничтожит нечестивых (7:-24). Господь любит правду и не оставит праведников. Как бы быстро ни возрастало могущество нечестивого, Господь сокрушит последнего (25-40).

1«Ψαλμός του Δαβίδ.» Μη αγανάκτει διά τους πονηρευομένους, μηδέ ζήλευε τους εργάτας της ανομίας.

2Διότι ως χόρτος ταχέως θέλουσι κοπή, και ως χλωρά βοτάνη θέλουσι καταμαρανθή.

Ερμηνεία, στ. 1–2 (στα ρωσικά)

. "Не ревнуй" - не гневайся, не волнуйся при виде благоденствия нечестивого.

3Έλπιζε επί Κύριον και πράττε το αγαθόν· κατοίκει την γην και νέμου την αλήθειαν·

Ερμηνεία, στ. 3 (στα ρωσικά)

. "Живи на земле и храни истину" - стремись в продолжение земной жизни к следованию и хранению истины, так как в ней залог твоего благополучия.

4και ευφραίνου εν Κυρίω, και θέλει σοι δώσει τα ζητήματα της καρδίας σου.

Ερμηνεία, στ. 4 (στα ρωσικά)

. "Утешайся Господом" - находи утешения в своей деятельности и жизни не во внешних успехах, а в согласии ее направления с указаниями Господа. Такое поведение заслужит награду от Бога: Он исполнит "желания сердца твоего".

5Ανάθες εις τον Κύριον την οδόν σου και έλπιζε επ' αυτόν, και αυτός θέλει ενεργήσει·

6και θέλει εξάξει ως φως την δικαιοσύνην σου και την κρίσιν σου ως μεσημβρίαν.

Ερμηνεία, στ. 5–6 (στα ρωσικά)

. Кто вверит свою жизнь руководству Бога, того Господь за его правду и справедливость выведет на свет, т. е. наградит.

7Αναπαύου επί τον Κύριον και πρόσμενε αυτόν· μη αγανάκτει διά τον κατευοδούμενον εν τη οδώ αυτού, διά άνθρωπον πράττοντα παρανομίας.

8Παύσον από θυμού και άφες την οργήν· μηδόλως αγανάκτει ώστε να πράττης πονηρά.

Ερμηνεία, στ. 8 (στα ρωσικά)

. "Не ревнуй до того, чтобы делать зло" - не гневайся на успехи нечестивых до той степени, чтобы перейти к причинению им зла.

9Διότι οι πονηρευόμενοι θέλουσιν εξολοθρευθή· οι δε προσμένοντες τον Κύριον, ούτοι θέλουσι κληρονομήσει την γην.

10Διότι έτι μικρόν και ο ασεβής δεν θέλει υπάρχει· και θέλεις ζητήσει τον τόπον αυτού, και δεν θέλει ευρεθή·

11οι πραείς όμως θέλουσι κληρονομήσει την γήν· και θέλουσι κατατρυφά εν πολλή ειρήνη.

Ερμηνεία, στ. 9–11 (στα ρωσικά)

. "Уповающие на Господа" то же, что и "кроткие" (11 ст.), так как упование на Бога есть покорность Его водительству, подчинение своей воли Его указаниям. Они "наследуют землю" - перифраз всего второзакония, в котором наследие Палестиной, как землей обетованной, Богом назначается только для людей нравственно заслуживающих награды от Бога, для праведников.

12Ο ασεβής μηχανάται κατά του δικαίου, και τρίζει κατ' αυτού τους οδόντας αυτού.

13Ο Κύριος θέλει γελάσει επ' αυτώ, επειδή βλέπει ότι έρχεται η ημέρα αυτού.

14Οι ασεβείς εξέσπασαν ρομφαίαν και ενέτειναν το τόξον αυτών, διά να καταβάλωσι τον πτωχόν και τον πένητα, διά να σφάξωσι τους περιπατούντας εν ευθύτητι.

15Η ρομφαία αυτών θέλει εμβή εις την καρδίαν αυτών, και τα τόξα αυτών θέλουσι συντριφθή.

16Κάλλιον το ολίγον του δικαίου παρά ο πλούτος πολλών ασεβών.

17Διότι οι βραχίονες των ασεβών θέλουσι συντριφθή· τους δε δικαίους υποστηρίζει ο Κύριος.

Ερμηνεία, στ. 16–17 (στα ρωσικά)

. Выражение 16 ст. объясняется содержанием 17. Так как нечестивые гибнут, их сила ("мышцы") сокрушается Богом, то и приобретенное ими не может быть прочно, в каком бы количестве оно ни было собрано. Наоборот, то малое, что ость у праведных, не только не утрачивается, но постепенно увеличивается, так как Господь "их подкрепляет".

18Γινώσκει ο Κύριος τας ημέρας των αμέμπτων· και η κληρονομία αυτών θέλει είσθαι εις τον αιώνα·

Ερμηνεία, στ. 18 (στα ρωσικά)

. Под "достоянием непорочных", как можно судить по контексту речи, разумеется их материальное благополучие. Оно "пребудет вовек" - указание на прочность этого блага: оно будет переходить из поколения в поколение, тогда как у нечестивых их блага отнимаются в одном роде.

19δεν θέλουσι καταισχυνθή εν καιρώ πονηρώ· και εν ημέραις πείνης θέλουσι χορτασθή.

20Οι δε ασεβείς θέλουσιν εξολοθρευθή· και οι εχθροί του Κυρίου, ως το πάχος των αρνίων, θέλουσιν αναλωθή· εις καπνόν θέλουσι διαλυθή.

21Δανείζεται ο ασεβής και δεν αποδίδει, ο δε δίκαιος ελεεί και δίδει.

Ερμηνεία, στ. 21 (στα ρωσικά)

. Отношение нечестивого к людям вообще отлично от отношений праведных. Нечестивый руководится не нравственными началами, а материальным расчетом. Для него смысл жизни в приобретении внешнего могущества и материального блага, а потому, когда он "берет взаймы, и не отдает", старается задержать или совсем не производить платежа, так как последний, по его пониманию, наносит ущерб его внешнему благу. Праведный же, наоборот, руководится нравственными обязательствами к людям и любовью, а потому снисходит к своим должникам ("милует") и дает нуждающимся из своего достатка.

22Διότι οι ευλογημένοι αυτού θέλουσι κληρονομήσει την γήν· οι δε κατηραμένοι αυτού θέλουσιν εξολοθρευθή.

23Όταν υπό Κυρίου κατευθύνωνται τα διαβήματα του ανθρώπου, η οδός αυτού είναι αρεστή εις αυτόν.

24Εάν πέση, δεν θέλει συντριφθή· διότι ο Κύριος υποστηρίζει την χείρα αυτού.

25Νέος ήμην και ήδη εγήρασα, και δεν είδον δίκαιον εγκαταλελειμμένον ουδέ το σπέρμα αυτού ζητούν άρτον.

Ερμηνεία, στ. 25 (στα ρωσικά)

. Необходимость следования правде и жизни по закону Бога Давид оправдывает своими наблюдениями: он уже состарился "и не видал праведника оставленным", т. е. он не знает примера, когда бы праведник совсем оставлялся Господом, был бы Им отвергнут, хотя бы и приходилось ему в свою жизнь испытывать разные бедствия. Последние были только временными, но никогда, по наблюдению Давида, решительными и заключительными положениями жизни праведника.

27:-28. "Жизнь вовек" зависит от уклонения от зла и делания добра, так как "Господь любит правду и не оставляет святых Своих; во век сохранятся они". Под жизнью вовек здесь можно разуметь вечную жизнь за гробом в близости и единении с Богом. Давид, как и все псалмопевцы и, вообще, писатели Ветхого Завета считали смерть тела неизбежным концом существования человека на земле, поэтому буквальное понимание выражения "жизнь вовек", в смысле вечной физической жизни на земле, не может быть допустимо в данном месте. Господь вечен, Он любит правду и праведников не оставляет; когда последний умирает на земле телом, он все-таки не оставляется Богом, так как Господь близко стоит к его душе, т. е. праведник по смерти находится в вечной близости к Богу. Данное место псалма одно из немногих в Псалтири, раскрывающих черты загробного существования праведников.

26Όλην την ημέραν ελεεί και δανείζει, και το σπέρμα αυτού είναι εις ευλογίαν.

27Έκκλινον από του κακού και πράττε το αγαθόν, και θέλεις διαμένει εις τον αιώνα.

28Διότι ο Κύριος αγαπά κρίσιν, και δεν εγκαταλείπει τους οσίους αυτού· εις τον αιώνα θέλουσι διαφυλαχθή· το δε σπέρμα των ασεβών θέλει εξολοθρευθή.

29Οι δίκαιοι θέλουσι κληρονομήσει την γην, και επ' αυτής θέλουσι κατοικεί εις τον αιώνα.

Ερμηνεία, στ. 29 (στα ρωσικά)

. Здесь Давид опять переходит к изображению ранее высказанного в 10-12 ст. и 18.

30Το στόμα του δικαίου μελετά σοφίαν, και η γλώσσα αυτού λαλεί κρίσιν.

31Ο νόμος του Θεού αυτού είναι εν τη καρδία αυτού· τα διαβήματα αυτού δεν θέλουσιν ολισθήσει.

32Κατασκοπεύει ο αμαρτωλός τον δίκαιον και ζητεί να θανατώση αυτόν.

33Ο Κύριος δεν θέλει αφήσει αυτόν εις τας χείρας αυτού, ουδέ θέλει καταδικάσει αυτόν όταν κρίνη αυτόν.

34Πρόσμενε τον Κύριον και φύλαττε την οδόν αυτού, και θέλει σε υψώσει διά να κληρονομήσης την γήν· όταν εξολοθρευθώσιν οι ασεβείς, θέλεις ιδεί.

35Είδον τον ασεβή υπερυψούμενον και εξηπλωμένον ως την χλωράν δάφνην·

36αλλ' ηφανίσθη· και ιδού, δεν υπήρχε· και εζήτησα αυτόν, και δεν ευρέθη.

37Παρατήρει τον άκακον και βλέπε τον ευθύν, ότι εις τον ειρηνικόν άνθρωπον θέλει είσθαι εγκατάλειμμα·

Ερμηνεία, στ. 37 (στα ρωσικά)

. "Наблюдай за непорочным и смотри на праведного" - поучайся из наблюдения над их поведением и судьбою тому, как тебе поступать. "Будущность праведного есть мир" - указание общее, или в смысле благополучия в земной жизни (см. 25 ст. ) или загробной (см. 27:-28).

38οι δε παραβάται θέλουσιν όλως εξολοθρευθή· των ασεβών το εγκατάλειμμα θέλει αποκοπή.

39Των δικαίων όμως η σωτηρία είναι παρά Κυρίου· αυτός είναι η δύναμις αυτών εν καιρώ θλίψεως.

40Και θέλει βοηθήσει αυτούς ο Κύριος, και ελευθερώσει αυτούς· θέλει ελευθερώσει αυτούς από ασεβών και σώσει αυτούς· διότι ήλπισαν επ' αυτόν.

Κείμενο: Μετάφραση Νεόφυτου Βάμβα, 1850. Ερμηνεία: «Ερμηνευτική Βίβλος», επιμ. Α. Π. Λοπουχίν (στα ρωσικά).